English
As previously mentioned, the defilements, knowing cessation and non-arising, are of the nature of the Dharmadhatu. Like before, knowing cessation, and because of being separate from one and many, etc., by means of valid cognition, when one knows that beings are born, at that time, all dharmas, etc., are realized without error, and truly knows that there is no birth. Its characteristic is that the essence of the Dharmakaya, etc., is not reasonable as being a body other than wisdom. "As it is" means that it is established by valid cognition. Great Bodhi is pervasive wisdom. Entering into the verses of the unreasonable Bodhi of the inner heretics is, because of what, etc., is said, because the way of the Great Vehicle is such Bodhi. Those inner heretics, with the thought of the destruction of things, for those arising with afflictions, etc., of things, thinking of cessation, the knowledge of the thought of ceasing and ceasing, that is, the conceptual thought, is knowing cessation. With the thought of non-arising of things, for those arising with afflictions, etc., of things, thinking of non-arising, because of non-arising, it is an obstacle that hinders birth, the knowledge of the thought of non-arising and non-arising, because of non-arising, afflictions will not arise, such conceptual thought is called the knowledge of non-arising, if one establishes one's own tenets. Their cessation and non-arising, knowing only by non-existence, that is not permissible, because it is not truly existent, afflictions, etc., are gone. Because cessation and non-arising are only non-existent, the knowledge of the inner heretics is not permissible. For those, the intermediate verses were spoken, that is, one's own teachings established by the characteristics of being separate from one and many, etc., like the teachings of impermanence for the teachings of permanence, or like thinking of the water of a mirage as real water, their teachings are unreasonable. The noble Maitreya, observing with the wisdom of individual self-awareness, in the beginningless existence of those, manifests with things and non-things.
Tibetan
ན་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེས་རིགས་པ་བདག་གིར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ཅིང་སླར་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། འགོག་པ་མེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་ལྡོག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་ངོ་བོའོ། །ཅི་ཞིག་ཟད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་འཐོབ། ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅི་ཞིག་སྐྱེད་དེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལོག་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་ཡིན་ན་དེ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚད་མས་འཐད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་དྲངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་པས་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་བྱ་བར་ནུས། དེ་ལྡོག་པས་ཀྱང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་སྟེ། རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་ནི་གང་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་སྐྱེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་ཟད་པ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་སྟེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ་འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་འདོད་ལ། དེ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་བརྟག་བཟོད་པ་ཉིད་
Chinese
为了消除障碍，以慈悲掌握了理智。以“见道”来说，内部的顺世外道认为我的烦恼已经断尽，并且不会再次产生，他们所知的断尽和不生，实际上是烦恼等事物的真如自性，因此断尽和不生是不存在的，那是无灭的自性，并且是不可逆转的。要知道，这是由于对事物执着，而完全不了解自己的本性所导致的。那么，这会产生什么过失呢？就是“分别”等等。分别的种类就是分别的自性。什么断尽了呢？就是灭尽。或者，分别的自性如何获得无生的状态呢？也就是说，什么无生的法会产生呢？什么也没有。如果烦恼止息，那么由它产生的分别也会止息。如果这样，那么也应该用刚才所说的量，以真如的自性所引导的烦恼等的自性，以及断尽和不生的自性，是由于对事物执着，不了解自己的本性，所以内部的顺世外道们不了解。因此，由于不了解烦恼的自性，那么他们如何能够通过见道来止息烦恼等事物呢？即使止息了，那么由它产生的一个接一个相续的分别又如何止息呢？如果原因存在，那么结果止息的情况是不存在的。具有这种想法，因此，通过解释圣者弥勒的意趣，偈颂的意义就是“已生和”等等。已生和未生，按照顺序，也就是说，烦恼等已生的事物完全毁灭就是断尽。烦恼等未生的事物，阻止其产生，也就是说，由于没有近取因，所以是未生的。这些事物的特征的灭尽，就是见道的果，他们是这样认为的。与此分离，那就是胜义，等等，这样说了。胜义就是真实，也就是可以分析和检验的。
English
In order to eliminate obstacles, reason is grasped with compassion. As for "the path of seeing," the internal Lokayatas think that my afflictions have been exhausted and will not arise again. Their knowledge of exhaustion and non-arising is actually the very nature of suchness of afflictions and so on. Therefore, exhaustion and non-arising do not exist; that is the nature of non-cessation and is irreversible. Know that this is due to clinging to things and not fully understanding one's own nature. So, what fault will this produce? It is "discrimination" and so on. The kind of discrimination is the nature of discrimination. What is exhausted? It is cessation. Or, how does the nature of discrimination obtain a state of non-arising? That is, what unborn dharma will produce? Nothing at all. If afflictions cease, then the discrimination arising from them will also cease. If so, then it should also be used as the measure just mentioned, with the nature of suchness leading to the nature of afflictions and so on, and the nature of knowing exhaustion and non-arising. Because of clinging to things and not understanding one's own nature, the internal Lokayatas do not understand. Therefore, since they do not understand the nature of afflictions, how can they stop afflictions and so on through the path of seeing? Even if it ceases, how can the successive discriminations arising from it cease one after another? If the cause exists, then the cessation of the result does not exist anywhere. With this thought, therefore, by explaining the intention of the noble Maitreya, the meaning of the verse is "born and" and so on. Born and unborn, in order, that is, the complete destruction of born afflictions and so on is exhaustion. Unborn afflictions and so on prevent their arising, that is, because there is no proximate cause, they are unborn. The cessation of the characteristics of these things is the fruit of the path of seeing, so they think. Separated from this, that is the ultimate truth, and so on, it is said. The ultimate truth is reality, which is analyzable and testable.
Tibetan
ཀྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅི་ཞིག་བག་ཆགས་གང་ལས་འབྱུང་བ་ནི་འགགས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འདིས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ལུགས་ཁོ་ན་ཁས་བླང་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པར་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་པར་གྱིས་ཤིག་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཁས་བླངས་ནས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་མེད་པའི་ཉེས་པ་བསལ་བར་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་བོར་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བདག་གིར་བྱེད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་སྤངས་པས་འགོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་མཚར་གྱི་གནས་ཡིན་པ་ནི་ངོ་མཚར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་འདི་ལྟར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་ན་ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་ཅིང་འགོག་པར་སྟོན་པ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་རྩིས་ཏེ། འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དགོངས་སོ། །ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་མེད་པ
Chinese
因此，如是的自性是自性，也是法界自性的自性。你们执着于事物显现的颠倒，即你们执着于事物表象的颠倒。以见道的力量，如前所述。以分别等自性所生者，何者灭尽？即烦恼等分别，何者从习气中产生而止息。不生之法性，未生者何者生？以无生故，丝毫也不存在，因此，你们执着于不存在，见道不是道。以此因缘，应当只承认我等的宗义，因为遍行无我的体性才是菩提道，理应依止，是这样想的。这是圣者弥勒菩萨的想法。如果如实承认诸法，并如前所述消除无菩提的过失，则不如是，等等。不如是，即舍弃我等的宗义，如果承认法真实存在，即如果执着色等为胜义存在，那么世尊，圆满正等觉的烦恼和所知分别，如前所述。它们如前者一样是障碍，舍弃它们而获得的止息，在一切方面都是奇妙之处，即令人惊奇，这是不可能的，之间的偈颂是说，诸法也等等。如果如实承认诸法，即色等也存在，那么对于所知也，即对于所取也存在障碍，分别等灭尽和止息的教导，其他所说与此相违，因此我视之为奇妙，这是不可能的，圣者弥勒菩萨如是想。在内道外道们宣说非菩提之方便的场合，遍行无我的
English
Therefore, the nature of suchness is nature, and it is also the nature of the nature of the Dharmadhatu. You are attached to the inverted appearance of things, that is, you are attached to the inverted appearance of things. By the power of the path of seeing, as mentioned before. What is exhausted by those born of the nature of discrimination, etc.? That is, what discriminations such as afflictions arise from habit and cease. What is born of the unborn Dharma nature? Because there is no birth, there is nothing at all. Therefore, you are attached to non-existence, and the path of seeing is not the path. For this reason, only our doctrines should be acknowledged, because the nature of pervasive selflessness is the path to enlightenment, and it should be relied upon. This is what the Bodhisattva Maitreya thought. If one truly acknowledges all dharmas and eliminates the faults of non-Bodhi as mentioned before, then it is not so, etc. Not so, that is, abandoning our doctrines, if one acknowledges that Dharma truly exists, that is, if one clings to form, etc. as being truly existent, then the Blessed One, the afflictions and knowable discriminations of the perfectly enlightened Buddha, are as mentioned before. They are obstacles as before, and the cessation obtained by abandoning them is a wonderful place in all respects, that is, it is amazing, this is impossible, the verses in between say, all dharmas also, etc. If one truly acknowledges that all dharmas, that is, form, etc., also exist, then there is also an obstacle to what is to be known, that is, to what is to be taken. The teachings of the exhaustion and cessation of discriminations, etc., are contrary to what others say, so I regard it as wonderful, this is impossible, the Bodhisattva Maitreya thought. In the occasion where the inner and outer heretics proclaim the means of non-Bodhi, the pervasive selflessness