Tibetan
་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྟེན་ལ་དམིགས་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལ་དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྔོན་པོ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཀྱང་ཤ་ཟ་ཡིན་སྙམ་པའམ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྔོན་པོ་དང་བློ་དག་ནི་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ་རྣམ་པ་མེད་པར་དམིགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ངེས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་གྲུབ་སྟེ། མི་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་དེའི་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྨི་ལམ་དུ་སྲིད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སེམས་ཤིང་ཤ་ཟའམ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་དོན་ནི་བེམས་པོ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བར་མི་རུང་བས་དེ་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དམིགས་པ་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོལ་མེད་པ་ན། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་གོམས་པ་དང་དེའི་བག་ཆགས་ཡོད་པས་རང་གི་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པ་མི་འཐད་པས་དེ་ལ་ཆགས་པ་རྣམ་པར་བསལ་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ཡོད་པར་རིགས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་མི་རིགས་སོ། །རྣམ་པ་ཚད་མ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །མི་རིགས་ཕྱིར་ན་ཅིག་ཤོས་མིན། །ཞེས་བྱ་བས་བསལ་བས་གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་བསམ་མོ། །དེའི་འོག་ཏུ། འདི་དག་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །དེ་སྙོམ་དུ་ནི་བསམས་ནས་སུ། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ཉིད་ཙམ་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སྨོས་པས་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པས་མདུན་དུ་རྣམ་པ་བརྟག་པ་ཡང་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་བསལ་ཞིང་དོར་ཏེ། བློ་ལས་ཉམས་མྱོང་གཞན་མེད་ཅིང༌། །དེ་ཉམས་མྱོང་བ་གཞན་མེད་དེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས། །དེ་ནི་རང་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་སྟེ། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་བདག་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའམ། ཡང་དག་པའི་རིག་པའི་བྱ་བས་སྟོང་པ་ཡང་དག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅིང་གནས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ། དེ་དང་དེ་རྟེན་གང་བྱུང་བ། །རང་གི་ངོ་བོར་དེ་མ་སྐྱེས། །རང་གི་ངོ་བོར་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེས་ཞེས་ཅི་ཞིག་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་དེ་ཡང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་པའི་དབང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་མི་འཐད་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དག་པར་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཅིག་ཏུ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ དང་གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་མེད་ཅིང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་སྙོམ་དུ་བསྒོམས་ཏེ། གང་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པ་གང་གང་ཡིན། །བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པས་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློའི་འབྲས་བུ། །ཞེས་སྨོས་པས། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནོར་བུ་དང་དངུལ་དང་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུ
Chinese
对于具有生灭之法者如理作意。 所谓如理作意于世俗中具有生灭之法者，因为在世间也称为生灭之法，所以缘于俱生之坏聚见之所依。 之后，为了遣除它，因为确定了蓝色和它的智慧一起缘，所以说蓝色和它的智慧等是知识内的宗义，蓝色和另一个也认为是食肉者，或者像柱子等一样，蓝色和智慧等是执持它的，因此是观察的，所以与有相或无相作意一起确定，就像二月一样了知，因此这唯是心而已，没有外境之义。 又是，确定成立外境等，与说“不相似”的宗义，即使它的成立的外境等的确定没有了，因为在梦中存在，所以因为不确定，心想不是成立，也不是食肉者或柱子等其他存在，因为外境是物质，因为不容显现，所以心想它不存在，作意时，因为没有完全舍弃对具有能取相之心之显现执著，所以说没有外境。 如果执持它的不合理，那么从无始以来，因为有从一到一传递的串习和它的习气，所以对自己的心识二取不现的相，就是显现执著。 所谓舍弃对外境之显现执著，如前一样，因为缘外境不合理，所以断除对它的贪著。 因为因和果本身，所取和能取等是互相观待而存在的道理。 在那之后，那个无相之识也不应执持境。 因为无相没有量，而且因为不应理，所以不是另一个。 因为以所说遣除，所以要想没有所取就没有能取。 在那之后，想这些唯是识而已，之后平等地思惟，无论什么也好。
English
Correctly focusing on things that have the nature of arising and ceasing. The so-called correctly focusing on things that have the nature of arising and ceasing in the conventional sense, because in the world they are also called things that have the nature of arising and ceasing, therefore, focus on the basis of the view of the co-emergent aggregates of destruction. After that, in order to eliminate it, because it is certain that blue and its wisdom are focused on together, therefore, it is said that blue and its wisdom, etc., are the tenets within knowledge, and blue and another are also thought to be flesh-eaters, or like pillars, etc., blue and wisdom, etc., are what hold it, therefore it is observed, so it is certain that it is focused on together with appearance or without appearance, just like the second month, so it is understood that this is only mind, and there is no meaning of external objects. Again, it is certain that external objects, etc., are established, and with the tenet of saying "dissimilar," even if the certainty of its established external objects, etc., is gone, because it exists in dreams, it is uncertain, so it is thought that it is not established, nor is it a flesh-eater or a pillar, etc., that other things exist, because external objects are material, because they cannot appear, so it is thought that they do not exist, and when focusing, because the attachment to the manifestation of the mind with the aspect of grasping is not completely abandoned, therefore it is said that there is no external object. If it is unreasonable to hold it, then from beginningless time, because there is the habit of passing from one to another and its habit, therefore, the aspect of grasping is manifested in the aspect of one's own mind that does not manifest as two. The so-called abandoning the manifestation of attachment to external objects, as before, because it is unreasonable to focus on external objects, so cut off attachment to them. Because cause and effect themselves, what is grasped and what grasps, etc., are reasonably existent by relying on each other. After that, that non-appearing consciousness should not grasp the object. Because non-appearance has no measure, and because it is unreasonable, it is not another. Because it is eliminated by what is said, one must think that if there is no object to be grasped, there is no grasper. After that, think that these are only mind, and then think equally, whatever it may be.
Chinese
如果放在前面，它就不会停留在那个位置上。这样说，因为所取的相的体性也是唯心，所以在前面观察相也是不合理的，因为唯心本身不是理智，所以也要消除和抛弃作为能取相的体性的识，因为心中没有其他的体验，也没有其他的体验者，因为远离了所取和能取，所以那是自性显现。这样说，就是唯一的无二智慧，仅仅是能明确区分所取等空性的部分的识，远离了我等能取，或者以正确的智慧之业为空性是正确的。那才是存在的本体，即以无二的本体而自证，因为存在和安住，所以要这样确定，然后在下面说：无论它和它依赖什么而生起，它都不会以自己的本体而生起。什么不以自己的本体而生起，那又有什么可说的生起呢？以这样的宗义，这也是，仅仅是识也因为是缘起，所以就像前面一样，因为是从心和心所的集合的力量中产生的，所以就像幻觉一样没有自性。因为是自证，所以虽然不能否认，但作为因和果的体性是不合理的，所以自己是空性的，而且是正确的。如是性以本体来说是一体的，远离了对极端的有和无等的考察的体性，也就是说，没有和抛弃了对有和无、二者和非二者的分别念的体性，要这样禅修。因为无论正确与否，无论禅修什么，禅修的力量圆满，那就是光明无分别智的果实。这样说，禅修的力量成就之后，也就是说，在禅修达到极致的状态时，对于某些人来说，就像对宝珠和白银等的认识一样，也就是说，就像凡夫俗子们对宝珠、白银和镜子等产生影像的认识一样，以一和多等空性而显现光明，就像那样迷惑。
English
If it is placed in front, it will not remain in that position. It is said that, since the nature of the apprehended aspect is also only mind, it is unreasonable to examine the aspect in front, because only mind itself is not reason, so it is also necessary to eliminate and abandon the consciousness that is the nature of the apprehended aspect, because there is no other experience in the mind, and there is no other experiencer, because it is separated from the apprehended and the apprehender, so that is the self-appearance. Thus it is said that it is the only non-dual wisdom, only the consciousness of the part that clearly distinguishes the emptiness of the apprehended and so on, separated from the apprehension of self and so on, or emptiness by the action of correct wisdom is correct. That is the essence of existence, that is, self-realization by the essence of non-duality, because of existence and abiding, so it is necessary to determine in this way, and then below it says: Whatever it and it depends on to arise, it will not arise with its own essence. What does not arise with its own essence, then what can be said to arise? With such a tenet, this is also, only consciousness is also because it is interdependent arising, so like before, because it arises from the power of the collection of mind and mental factors, so like an illusion it has no self-nature. Because it is self-awareness, so although it cannot be denied, it is unreasonable as the nature of cause and effect, so it is empty by itself, and it is correct. Suchness is one in nature by its very nature, separated from the nature of examining extreme existence and non-existence, that is to say, there is no and abandoned the nature of discriminating between existence and non-existence, both and neither, one should meditate in this way. Because whether it is correct or not, whatever is meditated, the power of meditation is complete, that is the fruit of clear non-discriminating wisdom. It is said that after the power of meditation is accomplished, that is, when meditation reaches the ultimate state, for some people, like the knowledge of jewels and silver, etc., that is to say, just as ordinary people have the knowledge of images on jewels, silver, and mirrors, etc., the emptiness of one and many, etc., appears clearly, just like that, confusing.