Tibetan
ཏེ། སེམས་ ཅན་རྣམས་གཞུག་པའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ན་དེ་ལྟར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཡང༌། ཉེ་བར་གནོད་ཕྱིར་ཡང་དག་པར། །གང་ཞིག་སྨྲས་གྱུར་དེ་ཉིད་བརྫུན། །བདེན་དང་བདེན་མིན་དོན་ཅི་ཡིན། །གཞན་དོན་བྱེད་གང་དེ་བདེན་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་ཡང་དག་པར་རང་བཞིན་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་ལ་ནི་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་མེད་པར་རྟོག་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དང༌། དེ་བསྒོམ་པའི་སེམས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གུས་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་དུས་རིང་མོར་བསླབས་སུ་ཟིན་ན་ཡང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་པ་ལ་མེད་པར་གོམས་པ་ནི་མིའི་རྭ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ཉིད་དུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བྱར་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཅི་ཡང་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། གང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་དག་གི་ངོར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཐད་པའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་མི་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པའི་དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ན་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དང༌། གཉི་ག་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་དང༌། བྱེ་བྲག་མེད་པ་དང༌། གཉི་ག་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ནུས་པ་ནི་ཅི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གིས་ན་གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ཏེ། རྒྱུས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་སྔར་བཤད་པ་དག་ལས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྲལ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཤད་པ་ལ་ནི། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་ན་བསྒོམ་པ་དང༌། དེའི་དོན་གྱི་བྱ་བས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་བསྩལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་བསྒོམ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གློ་བུར་པ་ཡིན་པས་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གསལ་བས་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་འགག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་ཀྱང༌། དེ་བས་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང་གང་གང་ཡིན། །བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློའི་འབྲས་བུ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པ་དང་བསྒོམ་པ་དག་ནི་དོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མཐོང་འགྱུར་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་ཐོས་པར་ཡང་སྒོམ་འཇུག་འགྱུར་ན་བསྟེན་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་རྣམས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །མ་གྲུབ་པས་ཅི་ཡང་སྒྲུབ་པར་མི་
Chinese
因此，由于如实了知众生所应安置的方式，所以才像对待人等一样，如此显现，应如是理解。即是说：为了就近损害而真实宣说者，即是虚妄。真实与不真实有何意义？凡是成办他利者，即是真实。如是宣说。如果烦恼自性是空性，那么由于它不存在，修习又有何用？如果真实存在自性，那么修习又有何用？因为自性是无法改变的。无论如何，区分支等修道，以“空性”等认为无意义，以空性之相，即是执著等不顺品，以及区分支等道，以及修习彼之心是无实有，因为一与多等无离之量是周遍的。这是论敌的想法。因为串习达到极致是无法实现的。即使恭敬、不间断、长期修习，也不应精进，因为对不存在的事物串习不存在，就像人角不可能变成兔角一样。因此，完全不作任何修习，修道是无法做任何事的。在任何差别都无法实现，以及任何方式都不存在的情况下，作为作者本身是不合理的。因此，为了愚笨众生的缘故，区分支等道是世俗存在的，并且对于不知晓因果事物真实边际的众生，为了消除他们的疑惑，才宣说了“事物”等。以偈颂所作之义的种种解释，即是“法性”等。以自性无有之故，真实而言，以彼性、异性、二者、非二者之故，以及差别、无差别、二者、不可说为非二者，对于听闻等…
English
Therefore, because of truly knowing the way to settle sentient beings, it is shown in this way as if dealing with people and so on, and it should be understood as such. That is to say: Whoever speaks truthfully for the sake of near harm is false. What is the meaning of truth and untruth? Whoever accomplishes the benefit of others is true. Thus it is said. If the nature of afflictions is emptiness, then since it does not exist, what is the use of cultivation? If there is truly a nature, then what is the use of cultivation? Because nature cannot be changed. In any case, the path of cultivation such as the distinguishing branches, considering it meaningless with "emptiness" etc., the characteristic of emptiness is the unfavorable aspects such as attachment, and the path such as the distinguishing branches, and the mind that cultivates it is unreal, because the measure of non-separation such as one and many is pervasive. This is the opponent's thought. Because reaching the extreme of habituation is impossible. Even if one practices with reverence, continuously, and for a long time, one should not strive, because habituation to non-existence does not exist, just as a human horn cannot become a rabbit horn. Therefore, not doing any cultivation at all, the path of cultivation cannot do anything. Where no difference can be achieved, and in any way it does not exist, it is unreasonable to be the doer itself. Therefore, for the sake of foolish beings, the path of distinguishing branches and so on is conventionally existent, and for the beings who do not know the true limits of causal things, in order to eliminate their doubts, "things" and so on are spoken. The various explanations of the meaning made in verses are "Dharmata" etc. Because of the absence of self-nature, truly speaking, because of that nature, otherness, both, non-both, and difference, non-difference, both, unspeakable as non-both, for hearing etc...
Chinese
的能力是什么？是世俗谛还是不是呢？说是法性的自性，真实而言是无二智慧的体性。以那些因的差别，因为什么缘故是无二智慧的体性，因此不可言说是现观道的体性。之前所说的修道，以不可言说之故，不像补特伽罗等一样是实有。因此，以名为修道的道，因不相符的方面和对治，从之前所说的那些次第，分离和产生是不允许的，说是修习圆满没有可为之事之故，真实而言，以没有修道之故，修习成为圆满没有可为之事，因此说了因为如此等等。对于在世俗谛中宣说的修道，听闻等是具有能力的，但胜义谛中不是这样，说了因为如此等等。对于没有所修等，也真实而言，修习和其意义的事业，断除烦恼和生起菩提的体性是不存在的，这确实是真实的。即使如此，瑜伽士在世俗谛中，因为有事物等，所以存在修习。因此，就像菩提一样，从修道圆满中，烦恼是暂时的，因此没有之前所说的过失之故。 因为那清晰之故，认为对治之法产生也没有止息。造《释量论》者也说：因此真实真实非真实，极其修习任何任何是，修习之力若圆满，彼明无分别智之果。所说就是这样。因此，般若波罗蜜多的听闻和修习，确实是具有意义的，如《经庄严论》中说：如果仅听闻就能见义，则修习将变得无意义。如果未听闻也能入修，则依止将变得无意义。如是宣说，因为具有分别，所以应当努力听闻、思维和修习。未成立故，什么也不能成立。
English
What is the power of? Is it conventional truth or not? It is said to be the self-nature of Dharma, and in reality, it is the nature of non-dual wisdom. Because of those differences in causes, why is it the nature of non-dual wisdom? Therefore, the inexpressible is the nature of the path of manifestation. The path of meditation mentioned earlier is not truly existent like individuals because it is inexpressible. Therefore, by the path called meditation, the opposing aspects and antidotes of causes are not allowed to be separated and generated in order from the previously mentioned ones. It is said that because there is nothing to be done to perfect meditation, in reality, because there is no path of meditation, there is nothing to be done to perfect meditation, therefore, it is said because of this and so on. For the path of meditation taught in conventional truth, listening and so on are capable, but this is not the case in ultimate truth, it is said because of this and so on. Even for those who have nothing to meditate on, in reality, meditation and its meaningful actions, the nature of cutting off afflictions and generating enlightenment, do not exist, which is indeed true. Even so, in the conventional truth of yogis, because there are things and so on, there is meditation. Therefore, just like enlightenment, from the perfection of the path of meditation, afflictions are temporary, so there is no fault as mentioned earlier. Because it is clear, it is thought that the arising of the antidote also has no cessation. The author of the Commentary on Valid Cognition also said: Therefore, true true untrue, extremely meditate whatever whatever is, when the power of meditation is complete, that clear non-conceptual wisdom is the result. That is what is said. Therefore, listening to and meditating on the Prajnaparamita is indeed meaningful, as it is said in the Ornament of the Sutras: If meaning can be seen by merely listening, then meditation will become meaningless. If one can enter meditation without listening, then reliance will become meaningless. As it is said, because it has discrimination, one should strive to listen, contemplate, and meditate. Because it is not established, nothing can be established.