Tibetan
་ཅན་གྱི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པའི་སྒྲ་མི་ཚངས་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པའི་རང་གི་བསྟན་བཅོས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེའི་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་ཡུམ་ཉན་པ་དང༌། གཞུང་འཛིན་པ་དང་མི་བརྗེད་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བའི་ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པས་གཞི་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་མེད་པའོ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ མི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚུལ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ལས་ཐ་དད་པར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པས་སྦྱོར་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་འཐད་པས་སྦྱོར་བ་དག་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །དེས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་སོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་བའི་སེམས་ལ་ངེས་པར་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་མཁས་པའོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ
Chinese
是缘于具足（藏文，，，）之道的自性。世间是特别喜爱外道的论典。那些的修行，凡是宣说不净、常等声音的，执持自己的论典等，从那些执持等中遣除，即与那些论典相违背的，听闻宣说对法和补特伽罗无我的般若波罗蜜多，以及执持经文、不忘失和如理作意，这本身就是不相符的，因为与世间相违背的智慧，将色等无我的智慧执持为与量相违背的缘故。无碍了知色等，是指色等不与量相违背的世俗智慧之同义语。以所知和智慧不缘故，是指以无所取和能取而无有基础，即无有依处。以如是性而无有行，是因为以如是性而行不合理之故。所谓色等，是指以是空性之故，色等生起不合理之故。所谓有事和无事等，是指以如是性中唯一性，则不合理作为三种体性的自性之故。如是等，是指因为不证悟从结合中分别宣说的体相，所以结合不合理仅作为体性，因此说结合如同具有体性一般。符合解脱之分的偈颂是无相（藏文，，，）等，无相即无我。由此对于凡是布施等，如实修行，即是凡所获得的修持。其中智者是信心等。以无相（藏文，，，）等偈颂而作种种解释，所谓以无相而缘的智慧之相，是指缘于空性的心。布施等波罗蜜多到达一切种智，是指一切种智三者的究竟。在自相续中生起，是指以修持而必定在瑜伽士心中生起，即是其中的智者。信心等是诸
English
It is focused on the nature of the path that possesses (Tibetan, , , ). The world is particularly fond of external treatises. The practice of those, whatever proclaims sounds such as impurity and permanence, holding one's own treatises, etc., removing from those holdings, etc., that is, contradicting those treatises, listening to the Prajnaparamita that teaches the selflessness of phenomena and persons, as well as holding the scriptures, not forgetting, and properly attending to them, this itself is incompatible, because the wisdom that contradicts the world holds the wisdom of selflessness of form, etc., as contradicting valid cognition. Knowing form, etc., without obstruction is a synonym for the conventional wisdom that form, etc., does not contradict valid cognition. Because knowable objects and wisdom are not focused upon, it means that there is no basis because there is no object of grasping and grasper, that is, there is no support. There is no going by suchness because going by suchness is unreasonable. What is called form, etc., means that because it is emptiness, it is unreasonable for form, etc., to arise. What is called things and non-things, etc., means that because of oneness in suchness, it is unreasonable as the nature of the three natures. Thus, etc., means that because there is no realization of the characteristics explained separately from the combination, the combination is unreasonable as only the characteristics, therefore it is said that the combination is like possessing characteristics. The verses that conform to the division of liberation are the signless (Tibetan, , , ) etc., the signless is selflessness. Therefore, whatever is given, etc., is truly practiced, that is, whatever attainment is obtained. Among them, the wise are faith, etc. The verses are explained in various ways by the signless (Tibetan, , , ) etc., what is called the aspect of wisdom that focuses on the signless, refers to the mind that focuses on emptiness. The perfections such as giving, etc., reach omniscience, which refers to the ultimate of the three omniscients. Generating in one's own continuum means that it is definitely generated in the mind of the yogi through practice, that is, the wise among them. Faith, etc., are the