Tibetan
ཐ་སྙད་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ། དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་བསྒོམ་མོ། །ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི་གང་ཡིན། དམིགས་པ་ནི་གང་ཡིན་རྟེན་ནི་གང་ཡིན། མ་ཞེན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ་དེ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་པ་ནི་སྤྱིར་གདམས་པ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་པ་ལ་ནའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུའོ། །ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུའོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པར་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་ནས་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུའོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེ་བ་ཅི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་ལ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུ་བྱས་པས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ། དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ། དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་དག་གིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོས་ཤེས་པ་དང་མྱུར་བར་ཤེས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ལས། ལྷ་དང་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ལྷ་དང་མི་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཐོས་པས་ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་དང༌། མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྟེ། དད་པ་དང་ཤེས་ རབ་དང་ལྡན་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལྷག་མ་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་པར་ཆད་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཡིན་ཏེ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ན་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ལུང་གི་དབང་གིས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ་དེར་ནི་བར་མ་དོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྤངས། མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་བར་མ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནའམ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ན་སྲིད་པ་བར་མར་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་
Chinese
是相同的术语。因为是同一个境，那么，难道不是将修道包含在见道之中了吗？如果说修道是无意义的，那么，然而，这是因为提到了“由它所断除的”等等。由它所断除的事物，因为是修道所断除的相违品的那一方的对治品，所以才进行修习。如果说因为是同一个境，怎么会有不同的作用呢？这是因为提到了“缘起之法”，因为因和果的事物是不可思议的。修习的方式是什么？所缘是什么？所依是什么？不执著等等的必要是什么？为了消除这些疑惑，提到了“如是”等等。如果这样做，那么“如是”是指安住于普遍的教诲之中。不退转的因是不退转的因。不被其他乘所引导的因是不被引导至究竟的因。不依赖于其他的因，是因为自己知道不会被魔等引入歧途。因为属于僧宝，所以认为所有僧众的差别都只是证悟，因此两种分类是没有意义的。为了容易理解，提到了“为了容易理解”。僧宝的菩萨有钝根等差别，这是通过“钝根”等词句来解释的。提到“将要解释的”等等，其中“依赖于见道”是指见道之心的十五个刹那。以信和法随行者的差别，即以信和智慧随行者，证得初果，即具有入流果，分为钝根和利根两种。即长时间才能理解和迅速理解。之后，对于仍然没有脱离对它的贪欲的心，
English
They are the same terms. Since they are the same object, isn't it the case that the path of meditation is included within the path of seeing? If it is said that meditation is meaningless, then, however, this is because it mentions "that which is to be abandoned by it" and so forth. The object to be abandoned by it, because it is the antidote to that opposing side that is abandoned by the path of meditation, is therefore meditated upon. If it is said that since it is the same object, how can there be different functions? This is because it mentions "the nature of dependent arising," because the objects of cause and effect are inconceivable. What is the manner of practice? What is the object of focus? What is the support? What is the necessity of non-attachment and so forth? To dispel these doubts, it mentions "in this way" and so forth. If it is done in this way, then "in this way" refers to abiding in the general instruction. The cause of going without turning back is the cause of going without turning back. The cause of not being led by other vehicles is the cause of not being led to the ultimate end. The cause of going without relying on others is because one knows oneself that one will not be led astray by demons and so forth. Because it belongs to the Sangha Jewel, it is thought that all the differences of the Sangha are only realizations, therefore the two classifications are meaningless. In order to be easily understood, it mentions "in order to be easily understood." The Bodhisattvas of the Sangha Jewel have differences such as dull faculties, which are explained by the phrases "dull faculties" and so forth. Mentioning "that which will be explained" and so forth, "relying on the path of seeing" refers to the fifteen moments of the mind of the path of seeing. With the distinction of those who follow with faith and Dharma, that is, those who follow with faith and wisdom, attaining the first fruit, that is, possessing the fruit of stream-enterer, divided into two types: dull faculties and sharp faculties. That is, understanding after a long time and understanding quickly. After that, the mind that is still not separated from desire for that very thing,
Chinese
十六刹那者，是为入流也。彼之后，于彼修道，由断除四种烦恼故，由天与人之族类中生，即是其余二种，谓于天与人中生二或三有者，由天族类中生族类，及由人族类中生族类故，是为生族类也。彼之后，由根迟钝与敏锐，由信与见而得也。具有信与智慧，于欲中，由断除五种烦恼故，是为入第二果，即是具有成办一来果者，是唯一也。彼之后，由断除欲中六种烦恼故，是一来果也。彼之后，彼于诸天中，余一生者，是为他断一也。彼之后，由断除欲中第七与第八烦恼故，是为入第三果，即是具有成就无来果者。由信与见而得者，如前一样是唯一，谓于入由信与见而得之第二及第三果者，说为由信与见而得也。广说者，当知是由教之威力也。彼之后，由断除欲中第九烦恼故，是为五种不来之相，于彼说有中阴等，谓生之随缚是断，现证之随缚是未断故，于成办中有之时，或成办时，由现证中有道故，获得作苦边者，是为于中有中般涅槃也。由二随缚皆未断故，于色界中生，由获得作苦边者，是为生已般涅槃也。如是，由生已与现行作意俱，由获得现证道故，获得作苦边者，是为与现行作意俱般涅槃也。彼之反向者，是为无现行作意
English
Sixteen moments are the entry into the stream. After that, by cultivating that very path, by completely abandoning the four types of afflictions, from the lineage of gods and humans, there are two other types: those who are born two or three times in gods and humans, from the lineage of gods to the lineage, and from the lineage of humans to the lineage, are born into lineages. After that, those with dull or sharp faculties are attained through faith and vision. Those who possess faith and wisdom, in desire, by abandoning the five afflictions, enter the second fruit, that is, they possess the accomplishment of the once-returning fruit, which is the only one. After that, by abandoning the six afflictions in desire, it is the once-returning fruit. After that, because only one birth remains for them among the gods, it is another single break. After that, by abandoning the seventh and eighth afflictions in desire, they enter the third fruit, that is, they possess the accomplishment of the non-returning fruit. Those attained through faith and vision are the same as before, that is, it is said that those who enter the second and third fruits attained through faith and vision are attained through faith and vision. The extensive explanation should be understood as being due to the power of the teachings. After that, by abandoning the ninth affliction in desire, there are five aspects of non-returning, where the intermediate state and so forth are mentioned. That is, the bondage of birth is abandoned, but the bondage of manifest realization is not abandoned. Therefore, when accomplishing the intermediate existence, or when accomplishing it, by making the path of the intermediate state manifest, those who attain the cessation of suffering are those who attain Nirvana in the intermediate state. Because both bondages are not abandoned, having been born in the form realm, those who attain the cessation of suffering are those who attain Nirvana after being born. Likewise, having been born and being accompanied by manifest effort, by attaining the path of manifest realization, those who attain the cessation of suffering are those who attain Nirvana accompanied by manifest effort. The reverse of that is without manifest effort.