Tibetan
། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་ བདག་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་མི་སླུ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདེན་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དག་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །འཇུག་པར་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་སློབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདོམས་པའོ། །ཚད་མས་འཐད་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་ཕུང་པོའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཚེ་ཕ་རོལ་པོའིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་འབྱུང་གི་འདྲེན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང་འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཀུན་འབྱུང་བས་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཚེ་འདི་པ་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོག་སླའོ། ། གཟུགས་མེད་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མེད་པ་དང༌། ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་བསྡུའོ། །མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་མེད་པས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་མ་རིག་པ་འགག་པ་མེད་དེ། དེས་ན་མི་ཤེས་པ་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པ་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མེད་པའོ། །ལམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་དེ་སྦྱིན་པ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲུབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྦྱོར་བས་ཏེ། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དག་ནི་སྣང་བ་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་བསྡུས་པ་ནི་གང་གཞི་དང་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་སྟེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེས། བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག
Chinese
修习即是受持。所谓“以不缘之方式”，即是以对法与补特伽罗无我的方式，与声闻等不共。世俗是未经观察则令人愉悦、在世间言说中不欺骗者等事物，如蕴等。胜义是圆满佛陀之母，与之相顺之蕴等，是无生之智慧。彼即是真谛，因为对于世间人和圆满佛陀们不欺骗，故不离彼。应进入者，是应善入，这是教导学人修习。以量成立，是成佛之因，故真谛有四种。其中，所谓苦，即是苦谛。是集蕴之果，故是成为果者，即色等蕴，是后世的。彼等之空性为何，即是以一与多等分离之量来分别观察，则无自性之事物。以及，凡是般若波罗蜜多，即此无二之智慧，是如是性之自性，故于胜义中，以无生之自性，自性为一故无别。所谓集起，即是对集起之引导，空性为何。以及，由此集起苦之蕴，故所谓集起，即是成为因之色等蕴，是此世的。此二者以无有他异性而无别，所谓色等，即是成为因之色等蕴，不是集起与灭谛，也不是遍染污与，清净之法性，即不是生与灭，也不是贪欲等与无我之自性。
English
Practice is taking to heart. The so-called "way of non-objectification" is the way of selflessness of Dharma and individuals, which is not common to Shravakas and others. Conventional truth is that which is pleasing if not examined, and not deceptive in worldly terms, such as aggregates. Ultimate truth is the mother of the perfect Buddha, and the aggregates that are in accordance with it are the knowledge of no birth. That itself is the truth, because it is not deceptive to worldly people and perfect Buddhas, so it does not deviate from it. What should be entered is what should be well entered, which is to teach the students to practice. Being justified by valid cognition is the cause of attaining Buddhahood, so there are four kinds of truth. Among them, the so-called suffering is the truth of suffering. It is the fruit of the accumulation of aggregates, so it is the one who becomes the fruit, that is, the aggregates such as form, which are of the next life. What is the emptiness of these, that is, if one examines and observes with valid cognition that is separated from one and many, then there is no self-nature of things. And, whatever is the Perfection of Wisdom, that is, this non-dual wisdom, is the nature of suchness, so in the ultimate sense, with the nature of no birth, the nature is one, so there is no difference. The so-called arising is the guidance to the arising, what is emptiness. And, from this arises the aggregate of suffering, so the so-called arising is the aggregate of form and so on that becomes the cause, which is of this life. These two are inseparable because they are not different, the so-called form and so on are the aggregates of form and so on that become the cause, which are not the nature of arising and cessation, nor are they completely defiled and purified, that is, they are not the nature of birth and death, nor are they greed and so on and selflessness. The so-called cessation is the truth of cessation. Emptiness and so on are easy to understand. Formlessness is the absence of the aggregate of form, and the word "and" includes the aggregates of feeling and so on. Ignorance is also unborn, that is, because there are no aggregates, there is no birth of knowledge, and there is no cessation of ignorance. Therefore, there is no
Chinese
也没有知的毁灭。没有佛陀是因为没有证悟者。因此，因为没有要证悟的，所以直到菩提之间也没有，即没有无上正等觉。所谓“道”是指道的真谛。布施等波罗蜜多以及自性，即称为布施者。所谓内空性等，即外空性等，即以内空性为外空性。同样，以外空性为内外空性，以内外空性为空性空性等次第。所谓前际和后际，即有和涅槃，因为它们之间既不互相具备也不互相不具备，所以证明了既不是结合也不是不结合。所谓佛陀等，因为直到菩提之间都是善趣之因，所以是生起欢喜之因，即佛陀宝等三宝。其中，所谓佛陀，即佛陀宝，佛陀和菩提的体性是一样的，因为是如是的体性。所谓成佛，即圆满成佛之因的发菩提心等。其体性即具有其自性，即一切种智。那仅仅是无自性，因此对于不可见者，不结合色等，因为与色和受等没有结合。所谓知晓所缘和能缘平等，即一切种智等，以及缘于此的诸心，知晓它们仅仅是无显现。所谓法，即法宝，以三种一切种智，即先前所说的那些。其所摄持的是，作为基础和对治以及一切相，即内外自性的事物，以及清净和色等的相。以此所摄持的一切法，即被色等所摄持的那些，是真实的。
English
There is also no destruction of knowledge. The absence of Buddha is because there is no one who realizes. Therefore, since there is nothing to be realized, there is also nothing until enlightenment, that is, there is no unsurpassed perfect and complete enlightenment. The so-called "path" refers to the truth of the path. The perfections such as generosity and the self-nature, that is, called the giver. The so-called inner emptiness and so on, that is, outer emptiness and so on, that is, inner emptiness as outer emptiness. Similarly, outer emptiness as inner and outer emptiness, inner and outer emptiness as emptiness emptiness and so on in sequence. The so-called prior limit and posterior limit, that is, existence and nirvana, because they neither mutually possess nor mutually do not possess each other, therefore it is proved that it is neither combination nor non-combination. The so-called Buddha and so on, because until enlightenment they are the cause of good destinies, therefore they are the cause of generating joy, that is, the Three Jewels such as the Buddha Jewel. Among them, the so-called Buddha, that is, the Buddha Jewel, the nature of Buddha and enlightenment is the same, because it is the nature of suchness. The so-called becoming a Buddha, that is, the generation of bodhicitta and so on, which perfects the cause of becoming a Buddha. Its nature is that which possesses its self-nature, that is, all-knowingness. That is only non-self-nature, therefore, for the invisible, it does not combine with form and so on, because there is no combination with form and feeling and so on. The so-called knowing the equality of the object and the subject, that is, all-knowingness and so on, and the minds that focus on it, knowing that they are only without appearance. The so-called Dharma, that is, the Dharma Jewel, with three kinds of all-knowingness, that is, those previously mentioned. What it encompasses is, as the basis and antidote and all aspects, that is, the things of inner and outer self-nature, and the aspects of purification and form and so on. All the dharmas encompassed by this, that is, those encompassed by form and so on, are true.