Tibetan
། སྟོང་གསུམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་དག་གི་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་པའི་སྐྱེ་བོ་བཀོད་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་དགེ་བ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་བ་དེ་དཔེ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་གྲངས་ཉིད་ཀྱིས་གྲངས་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་བར་ཆད་མེད་པ་དེ་ནི་འདིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་གདགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་འདིའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་འགྲེལ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གནས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ སྐབས་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས། བརྒྱུད་མར་རྒོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་ནི་རྒོལ་བ་སྨྲ་བ་མང་པོའོ། །གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མངོན་པར་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྙད་དེ། ཚད་མས་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །བློའི་ནོར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ལམ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པར་འཐད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་རིགས་པ་ཉིད་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་
Chinese
三千（སྟོང་གསུམ་པའི་）等是制造障碍的偈颂。声闻和独觉的圆满证悟是圆满的智慧。菩萨的无过失是先前所说的见道。安置三千世界（སྟོང་གསུམ་པའི་）的众生是为了获得。由于这样做，凡是能产生福德的善，都以譬喻来表示，意思是说，将善作为譬喻，以众多的福德，即以那福德的数量，以无数的福德，证得佛果没有障碍，成佛没有障碍，这在这里就是无间三摩地，是禅定的殊胜之处。那是遍知一切。所谓“圆满的佛陀是接近的”，意思是说，由于接近而安立为佛陀，也可以这样称呼它，这是剩余的部分。所谓“某些”等的解释，以及“此之所缘”等的偈颂和解释，都是容易理解的。所谓“在此处”，即以无间三摩地所缘等的情况，因为是难以测度的，所以不是量（ प्रमाण ）的境，因此善于言说者们，会接连不断地反驳，这是总结性的说法，意思是说，辩论的反驳接连不断地出现，即有很多辩论者。如果有人问是什么，那就是不精通方便，即对于依赖世俗谛和胜义谛的方便不精通的人们，圣者弥勒以精通救度世间的方便，以精通使他们明白的方便，以世俗谛和胜义谛来显示世俗谛和胜义谛的反驳。这说明此三摩地是甚深的，显示为量所不能证知的。所谓“具慧者”等，以及“所缘”等偈颂的意义是，有为和无为的界等，即依赖因和缘的道，以及色等和虚空等，因为是无实有，所以适合作为所缘，即在色等境中，是作为理性的颠倒分别。如是全部。
English
The phrase "three thousand" and so on are verses that create obstacles. The perfect realization of Hearers and Solitary Buddhas is perfect knowledge. The faultlessness of a Bodhisattva is the path of seeing mentioned earlier. Arranging beings in the three thousand worlds is for the purpose of attainment. Because of doing that, whatever virtues that will generate merit are exemplified, meaning that the virtue is taken as an example, and with many merits, that is, with the number of those merits, with countless merits, there is no obstacle to attaining Buddhahood, there is no obstacle to becoming a Buddha, and that here is the uninterrupted Samadhi, which is the excellence of meditation. That is the all-knowingness. The so-called "perfect Buddha is near" means that by approaching, it is established as Buddha, and it can also be called that, which is the remaining part. The explanation of "some" and so on, and the verses and explanations of "the object of this" and so on, are easy to understand. The so-called "in this place," that is, the situation of the object of uninterrupted Samadhi and so on, because it is difficult to fathom, it is not the object of valid cognition, therefore those who are good at speaking will continuously refute, which is a summary statement, meaning that the refutation of debate arises continuously, that is, there are many debaters. If someone asks what it is, it is those who are not skilled in means, that is, those who are not proficient in the means that rely on conventional truth and ultimate truth, the noble Maitreya, with skillful means to liberate the world, with skillful means to make them understand, shows the refutations of conventional truth and ultimate truth with conventional truth and ultimate truth. This states that this Samadhi is profound, and shows that it cannot be cognized by valid cognition. The meaning of the verses "possessing wisdom" and so on, and "object" and so on, is that the realms of conditioned and unconditioned, that is, the path that depends on cause and condition, and form and so on, and space and so on, because they are unreal, are suitable as objects, that is, in the realm of form and so on, it is a reversed discrimination as rationality. Thus, all.
Tibetan
ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཡུལ་དུ་གྱུར་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཁོ་ན་ཡུལ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་ཡུལ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་རྒོལ་བ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས། དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་ཞིང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་ཆ་ཤས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྙམ་མོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཡོད་ན་ནི། དེ་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་པར་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད། ཡུལ་མེད་པར་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་ནི་འཐད་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རམ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འགལ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང༌། རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་རྒྱུའི་དབྱེ་བས་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཁོ་ན་ལས་དེ་གཉིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཐ་དད་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྙམ་མོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དེ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ན་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་མོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་མེད་པས་སོ། །བློའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དཀོན་མཆོག་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཤེས་བྱ་སྙམ་མོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་གམ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་དག་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ
Chinese
应当安立。如果真实成为所缘，那么有为法和无为法才是所缘，如果没有这些，那么什么才是所缘呢？这是论敌的想法。因为一切法都没有自性，所以色等法的有分等自性是不存在的。必须确定所缘的自性，并且必须确定境的相状。如果真实地存在有分等自性，那么眼识等的所缘色等就必定存在，如果没有这些，怎么会有呢？他们这样认为。事物和非事物等是能取等。没有这些就是不可得，不分别时，在成就一切种智时，事物和非事物等境的智慧是什么呢？如果一切能取等都真实存在，那么就是能知，如果没有这些，怎么会有呢？没有境，有境生起是不合理的。以如是性来区分是合理的，俗谛和胜义谛二者，这是一种差别或者差别的因。例如，安住于相违之法，以及以因的差别等道理可以区分一切，但是按照你们的观点，以因的差别是不合理的，因为仅仅从非事物的因和缘中产生这二者。以如是性的自性来说，俗谛和胜义谛没有安住于相违之法，那么它们怎么会有差别呢？他们这样认为。因为不缘布施等，所以说没有布施等，因为不了解，所以说仅仅因为存在修习布施等，所以才是布施等，如果这样，没有这些怎么会有呢？因为没有可证悟的，所以说没有所知。具有智慧差别的是佛，仅仅因为佛能使所化众生的相续生起欢喜，如果是三宝，那么以能证悟来说，怎么会是佛所知呢？他们这样认为。仅仅是假立名言，所以说色蕴和行蕴等，或者二和无二的识等，都是假立名言
English
It should be established. If it truly becomes an object, then conditioned and unconditioned phenomena are the only objects. If these are absent, then what is the object? This is the opponent's thought. Because all phenomena lack inherent existence, the nature of parts, etc., of forms and so on, does not exist. The nature of the object must be determined, and the characteristics of the object must be ascertained. If, in reality, the nature of parts, etc., exists, then the objects of eye consciousness, such as forms, etc., must exist. If these are absent, how could they exist? This is what they think. Things and non-things are the graspable, etc. The absence of these is non-apprehension. When one attains omniscience through non-conceptualization, what is the wisdom that knows objects such as things and non-things? If all the graspable, etc., truly exist, then it is knowable. If these are absent, how could it exist? It is unreasonable for a subject to arise without an object. Differentiating by suchness is reasonable, the two truths of conventional and ultimate truth. This is a distinction or a cause of distinction. For example, abiding in contradictory dharmas, and differentiating by reasons such as the difference of causes, applies to everything. However, according to your view, differentiation by the difference of causes is unreasonable, because these two arise solely from the cause and condition of non-things. By the very nature of suchness, conventional and ultimate truths do not abide in contradictory dharmas, so how can they be different? This is what they think. Because of not focusing on generosity, etc., it is said that there is no generosity, etc., because it is not understood. It is said that only because there is the practice of generosity, etc., is it generosity, etc. If so, how could it exist without these? Because there is nothing to be realized, it is said that there is no object of knowledge. The one who possesses the distinction of wisdom is the Buddha, and only because the Buddha causes joy to arise in the minds of those to be tamed, if it is the Three Jewels, then in terms of what can be realized, how can it be what the Buddha knows? This is what they think. Merely designated by name, it is said that the aggregates of form and action, etc., or the consciousness of two and non-two, are merely designated by name.