Tibetan
པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་ཐ་སྙད་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ། དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་བསྒོམ་མོ། །ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི་གང་ཡིན། དམིགས་པ་ནི་གང་ཡིན་རྟེན་ནི་གང་ཡིན། མ་ཞེན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ་དེ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་པ་ནི་སྤྱིར་གདམས་པ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་པ་ལ་ནའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུའོ། །ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུའོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པར་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་ནས་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུའོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེ་བ་ཅི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་ལ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུ་བྱས་པས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ། དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ། དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་དག་གིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོས་ཤེས་པ་དང་མྱུར་བར་ཤེས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་འདོད་ཆ
Chinese
即是说，这与见道是相同的术语。因为是同一个境，那么，严格来说，难道修道不包含在见道之中吗？如果说修道是无意义的，然而，这是因为提到了“由此所断”等等。因为由此所断之事物，是修道所断之不相顺品之对治品，所以才进行修习。如果说是同一个境，怎么会有不同的作用呢？因为提到了“缘起之法性”，因为因和果的事物是不可思议的。修习的方式是什么？所缘是什么？所依是什么？不执着等等的必要是什么？为了消除这些疑惑，所以提到了“如是”等等。如果这样做，那么“如是”等等，一般来说，是安住在传授诀窍之上。不再退转的因，是不可分割地前进的因。不被其他乘所引导的因，是不达到究竟的因。不依赖于其他而前进的因，是自己知道不会被魔等引入歧途的因。因为是属于僧宝的范畴，所以认为所有僧众的分类都只是证悟，因此两种分类是没有意义的。为了容易理解，所以提到了“为了容易理解”。僧宝有钝根菩萨等分类，这是用“钝根”等词句来解释的。提到“将要解释的”等等，依靠见道，是指见道之心的十五个刹那。以信心和法随行之差别，即以信心和智慧随行者，证得初果，即具有证得入流果之果位，有钝根和利根两种，即长时间才能理解和快速理解。在那之后，是渴望那个的欲望。
English
That is to say, this is the same term as the path of seeing. Because it is the same object, then, strictly speaking, isn't the path of cultivation included in the path of seeing? If it is said that cultivation is meaningless, however, this is because it mentions "what is to be abandoned by this" and so on. Because what is to be abandoned by this is the antidote to the non-concordant aspects that are abandoned by the path of cultivation, therefore it is cultivated. If it is said that it is the same object, how can there be different functions? Because it mentions "the nature of dependent origination," because the things of cause and effect are inconceivable. What is the method of cultivation? What is the object of focus? What is the basis? What is the necessity of non-attachment, etc.? To eliminate these doubts, therefore, "thus" and so on are mentioned. If it is done in this way, then "thus" and so on, generally speaking, are based on the transmission of pith instructions. The cause of not regressing is the cause of advancing indivisibly. The cause of not being led by other vehicles is the cause of not reaching the ultimate. The cause of advancing without relying on others is the cause of knowing oneself that one will not be led astray by demons, etc. Because it belongs to the category of the Sangha Jewel, it is thought that all the classifications of the Sangha are only enlightenment, therefore the two classifications are meaningless. In order to be easily understood, therefore, "in order to be easily understood" is mentioned. The Sangha Jewel has classifications such as dull-witted Bodhisattvas, etc., which are explained by the phrases "dull-witted" and so on. Mentioning "what will be explained" and so on, relying on the path of seeing, refers to the fifteen moments of the mind of the path of seeing. With the difference of following with faith and Dharma, that is, those who follow with faith and wisdom, attain the first fruit, that is, have the fruit of attaining the stream-enterer, there are two kinds of dull-witted and sharp-witted, that is, understanding after a long time and understanding quickly. After that, it is the desire to desire that.
Tibetan
གས་དང་མ་བྲལ་བ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ལས། ལྷ་དང་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ལྷ་དང་མི་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཐོས་པས་ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་དང༌། མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྟེ། དད་པ་དང་ཤེས་ རབ་དང་ལྡན་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལྷག་མ་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་པར་ཆད་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཡིན་ཏེ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ན་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ལུང་གི་དབང་གིས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ་དེར་ནི་བར་མ་དོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྤངས། མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་བར་མ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནའམ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ན་སྲིད་པ་བར་མར་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི་མངོན་པ
Chinese
與貪欲不分離的心之十六剎那，是入流果。其後，於彼修道上，斷除四種煩惱後，僅由生於天與人之種姓，即是另二種，謂生於天與人之二或三處，由天之種姓生於種姓，及由人之種姓生於種姓，是為生於種姓。其後，由根遲鈍與敏銳，由信與見而得，具信與智慧者，斷除欲界之五種煩惱，是入第二果，即具一來果之成就者，僅有一種。其後，斷除欲界之六種煩惱，是一來果。其後，彼於諸天中僅餘一生，是為他斷一有。其後，斷除欲界之第七與第八種煩惱，是入第三果，即具不來果之成就者。由信與見而得者，如前一般僅有一種，謂於入由信與見而得之第二果與第三果者，說是信與見而得。廣說者，當知是由教證力而說。其後，斷除欲界之第九種煩惱，是不來之五種，於彼處則說有中陰等，謂斷除生之繫縛，未斷除現證之繫縛故，於現證中有之際，或於現證之時，由以中有之道現證，而得作苦邊際者，是於中有而般涅槃。以未斷除二種繫縛故，生於色界後，得作苦邊際者，是生已般涅槃。如是，生已由具現行，而得現證道之故，得作苦邊際者，是由具現行而般涅槃。與此相違者是現
English
The sixteen moments of mind inseparable from desire are entering the stream. After that, on that path of cultivation, after completely abandoning the four types of afflictions, merely by being born into the lineage of gods and humans, there are two other types, namely, being born in two or three places of gods and humans, from the lineage of gods being born into the lineage, and from the lineage of humans being born into the lineage, is being born into the lineage. After that, by dull and sharp faculties, obtained by faith and vision, those endowed with faith and wisdom, having abandoned the five afflictions of the desire realm, are entering the second fruit, that is, possessing the accomplishment of the once-returning fruit, there is only one type. After that, having abandoned the six types of afflictions of the desire realm, is the once-returning fruit. After that, he has only one life remaining among the gods, therefore it is another cut-off of one existence. After that, having abandoned the seventh and eighth afflictions of the desire realm, is entering the third fruit, that is, possessing the accomplishment of the non-returning fruit. Those obtained by faith and vision are, as before, only one type, namely, those who enter the second and third fruits obtained by faith and vision are said to be obtained by faith and vision. The extensive explanation should be understood as being spoken by the power of the scriptures. After that, having abandoned the ninth affliction of the desire realm, are the five types of non-returning, in that place it is said that there is the intermediate state and so forth, namely, having abandoned the bondage of birth, because the bondage of manifest realization has not been abandoned, at the time of manifest realization of the intermediate state, or at the time of manifest realization, by manifestly realizing the path in the intermediate state, and obtaining the one who makes an end to suffering, is to attain nirvana in the intermediate state. Because the two bondages have not been abandoned, after being born in the form realm, the one who obtains the making of an end to suffering, is to attain nirvana after being born. Likewise, having been born and by possessing manifest activity, because of obtaining the manifest realization of the path, the one who obtains the making of an end to suffering, is to attain nirvana by possessing manifest activity. The opposite of this is the manifest