Tibetan
ན་པ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་རྩིས་ཏེ། འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དགོངས་སོ། །ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་བླ་མའི་མན་ ངག་མདོར་བསྡུས་ཏེ། བསྟན་པས་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་མ་སྨོས་པའི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དབེན་པའི་བདག་གིས་སྟོང་པའི་ལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་ལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པར་གནས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བ་ཡང་དག་པར་སླར་ཡང་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བུར་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། སྐྱེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པའི་མུ་སྟེགས་པ་ཁ་ཅིག་རྟག་པ་དང་བདག་དང་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་སྨྲ་ལ། དེ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་དང་འདྲ་བར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་ནི་ཁས་མི་ལེན་གྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་ཁ་ཅིག་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གསོ་བ་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་དག་གཅིག་པར་མི་སྲིད་ཅིང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རི་བོང་གི་རྭ་དང་འདྲ་བར་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྟག་པ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་བདག་གི་རྟེན་ཡིན་པས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ལ་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པས་བསྒོམ་པ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་པའི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བ
Chinese
他人所说之语，于此互相违背，故我视之为奇，圣慈氏如是思惟。内部外道于示现非为菩提之方便之时，所显示之周遍无我者，为菩提为何如是，上师口诀略摄之。由教法之入门，以词句所作中未言说之义力所及者，为显示之故。其中“生”等句，谓以远离之我空性之见之菩提不应理者，谓外道执有之菩提不应理而住者，瑜伽士以周遍无我之结合而具足，故能断除所知障，如是断除分别之网，真实不复退转，应与下文相合。何以故？何以如是而分别耶？谓“生”等句已说。外道中，有说常、我、觉性之体性与非觉性之体性者。彼等如灯焰般，不应恒常，故不许生灭。内道外道中，有说解脱于常断，为神我与士夫等自性者。彼等常与无常之体性亦不可能为一，且以非实有之故，不应许彼生灭。凡空于生灭者，于世俗中亦如兔角般，以许常与无我而成立，其余常与自在等亦如是。具足如是之意乐，故发起显现造作之坏聚见，以其为我之所依，故为有见所依之顶端，故以能遣除彼者之金刚跏趺坐等而开始修习。谓彼我乃无，唯蕴而已，如是外道佛教之宗义，以生灭空性之故，思惟无我。
English
What others say is contradictory here, so I regard it as strange, so thought the Holy Maitreya. When internal heretics show that it is not a means to enlightenment, the selflessness that pervades everything is shown. As to what enlightenment is like, the guru's oral instructions are briefly summarized. From the entrance of the teachings, the meaning implied by the words that are not mentioned in the verses is to be shown. Among them, the phrase "birth and..." means that the enlightenment of the view of emptiness of a separate self is not reasonable, which means that the enlightenment of externalists who hold to existence is not reasonable. The yogi is endowed with the union of selflessness that pervades everything, so he can eliminate the obscurations of knowledge. Thus, he eliminates the net of discrimination, truly without regression, and should be combined with the following text. Why? Why is it discriminated like this? It is said that the phrase "birth and..." has been spoken. Among the externalists, some say that there are permanent, self, and the nature of consciousness and the nature of non-consciousness. They are like the flame of a lamp, and should not be permanent, so they do not allow birth and death. Among the internal heretics, some say that they are liberated from permanence and annihilation, and are the nature of God and Purusha, etc. Their nature of permanence and impermanence cannot be one, and because they are not real, they should not allow birth and death. Whatever is empty of birth and death is like a rabbit's horn in the conventional world, and is established by admitting permanence and selflessness. The remaining permanence and freedom, etc., are also the same. Endowed with such intention, he initiates the contemplation of the manifest aggregates, because it is the basis of self, it is the top of the basis of the view of existence, so he begins to practice with the vajra posture, etc., which can eliminate it. It is said that there is no self, only aggregates. Thus, according to the tenets of externalist Buddhism, because of the emptiness of birth and death, he thinks of selflessness.
Tibetan
སྒོམ་ཞིང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་བདག་ཏུ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་བོར་ལ། དེས་དབེན་པའི་བདག་གིས་སྟོང་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྟེན་ལ་དམིགས་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལ་དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྔོན་པོ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཀྱང་ཤ་ཟ་ཡིན་སྙམ་པའམ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྔོན་པོ་དང་བློ་དག་ནི་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ་རྣམ་པ་མེད་པར་དམིགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ངེས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་གྲུབ་སྟེ། མི་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་དེའི་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྨི་ལམ་དུ་སྲིད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སེམས་ཤིང་ཤ་ཟའམ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་དོན་ནི་བེམས་པོ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བར་མི་རུང་བས་དེ་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དམིགས་པ་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོལ་མེད་པ་ན། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་གོམས་པ་དང་དེའི་བག་ཆགས་ཡོད་པས་རང་གི་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པ་མི་འཐད་པས་དེ་ལ་ཆགས་པ་རྣམ་པར་བསལ་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ཡོད་པར་རིགས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེ
Chinese
舍弃修习且明显串习的对我的我执著。由此远离的，以我所空的蕴等，即蕴、界、处仅仅是从无明等十二缘起产生的缘故，如实地缘取生灭之法。名为世俗中生灭之法，也因为是世间中公认的，所以缘取俱生之坏聚见之所依。之后，为了遣除它，因为确定了蓝色和它的智慧一起缘取，名为是所知内部的宗派，蓝色和它的智慧，蓝色和另一个也认为是食肉鬼或者柱子等一样，蓝色和智慧是仅仅执持它的缘故是假立的，因此与有相或者无相一起缘取是确定的缘故，如同二月般了知的缘故，这仅仅是心而已，没有外境之义。又，因为处等确定成立，与不相同之宗派，它的成立的处等确定即使没有了，因为在梦中存在是不确定的缘故，认为是并非成立，食肉鬼或者柱子等其他没有，因为外境是物质，因为不能显现，所以认为它没有，并作意且缘取时，因为没有完全舍弃对具有能取相之心之执著的缘故，因为没有外境时，执持它的它本身是不合理的，即使从无始以来，因为有从一到一传递的串习和它的习气，所以对自己的心二取不成立之相的能取相本身是执著的。舍弃对外境之执著，名为如先前一样，因为缘取外境是不合理的，所以完全断除对它的贪执。以因和果本身，所取和能取互相观待本身而存在是合理的。之后，它也是无相。
English
Abandoning the attachment to the self, which is cultivated and manifestly accumulated. Separated from that, the aggregates, etc., which are empty of self, that is, the aggregates, elements, and sense bases, are merely produced from the twelve links such as ignorance, so truly focus on the law of arising and ceasing, which is interdependent. It is called the law of arising and ceasing in the conventional sense, and because it is recognized in the world, it focuses on the basis of the co-emergent view of the collection of destructibles. Afterwards, in order to eliminate it, because it is certain that blue and its wisdom are taken together, it is called the tenet that is within the knowable, blue and its wisdom, blue and another are also thought to be flesh-eating ghosts or pillars, etc., blue and wisdom are merely holding it, so it is falsely established, so it is certain to take it together with appearance or without appearance, so like the second month, because it is realized, this is only mind, there is no meaning of external objects. Also, because the place etc. are definitely established, with the tenet that is not the same, the certainty of its established place etc. is even gone, because it exists in dreams, it is uncertain, so it is considered not established, flesh-eating ghosts or pillars etc. do not exist, because the external object is matter, because it cannot appear, so it is considered that it does not exist, and when thinking and focusing, because the attachment to the mind with the appearance of the grasper is not completely abandoned, because there is no external object, it is unreasonable for it to hold it itself, even from beginningless time, because there is the habit of passing from one to another and its habit, so the grasping appearance itself of the appearance that the mind does not establish two is attachment. Abandoning the attachment to external objects is called like before, because it is unreasonable to focus on external objects, so completely cut off attachment to it. By the cause and effect themselves, it is reasonable that the object to be grasped and the grasper exist by depending on each other. After that, it is also without appearance.