Tibetan
ས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་གཅིག་ལ་གཅིག་གི་གདམས་ངག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་མཁྱེན་པས་ཁྲིད་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་མེད་པ་ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མེད་པའོ། །གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་འབའ་ཞིག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉི་ཚེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་སྟེ། བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ཡོད་པས། འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཏེ། དེ་རྣམས་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་འོག་ཏུ་གང་འཇུག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་ལ་དྲང་བའི་ལམ་མེད་པས་ཡོན་པོའི་ལམ་གྱིས་འགྲོ་བ་ནི་འདིར་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ལ་ཡང་དང་ནི་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་གོ་བཟློག་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་དེས་སྤང་བར་བྱའོ། །འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྟེ། སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས། འཛིན་པ་དང་ཐར་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོག
Chinese
土地和菩萨与声闻，若有从彼此的教诲中产生的智慧，那便是由他缘而行，是由佛等的智慧所引导。一切有情的殊胜之大等，是先前已述说的。若不入于此，则因无此，便是从特别应作之事中返回，即无有三种特别应作之事。因有能取等的习气，仅仅成为烦恼障的对治，故名为“暂时”，是唯一方向的道的作为，即是对四谛之相的作为。所谓“彼与所缘俱”，因有能取等的所缘，故证得初果等，即获得入流果等，那是因各别而有差别等。一切无明之眠是所有分别的习气，因未舍弃彼等，故不知住与行，即不知往赴所化之境。因能摄集一切大乘，故为一切种智，因是第三一切智，故对于佛等的涅槃，一切涅槃中，无论何者趋入其下而随行，因无正直之道，故以弯曲之道而行，此为过失。此等之中，“也”和“乃”是 جمع。菩萨是从声闻等中返回和进入的阶段，颠倒理解即是所谓的能取之分别等，是已述说的。见道之心和心所，即是识和受等，彼等的进入阶段，因是能取等不相顺之方，故应以恒常生起的差别而舍弃。所谓“执着和”，是对士夫实有之偈颂的分别解释，即是已述说“世俗中”等，如幻术般，如幻术般，以世俗中分别之名言，执着和解脱，即色等。
English
If land, Bodhisattvas, and Hearers have wisdom arising from each other's teachings, then it is indeed proceeding by other causes, being led by the wisdom of Buddhas and the like. The greatness of the supreme of all sentient beings, etc., has been previously explained. If one does not enter into this, then because there is none of this, it is turning away from what should be done specifically, that is, there are no three kinds of things to be done specifically. Because there are predispositions of grasping, etc., it becomes solely an antidote to the obscuration of afflictions, hence it is called "temporary," which is the action of a one-sided path, that is, the action of the aspects of the four truths. The so-called "together with the object," because there are objects of grasping, etc., therefore realizing the first fruit, etc., that is, obtaining the fruit of stream-entry, etc., that is because of the distinction of being different, etc. All the sleep of ignorance is the predisposition of all discriminations, because they have not been abandoned, therefore one does not know dwelling and going, that is, one does not know going to the field of those to be tamed. Because it is the cause of gathering all the Great Vehicle, it is the all-knowingness of all aspects, because it is the third all-knowingness, therefore, for the Nirvana of Buddhas, etc., in all Nirvanas, whatever enters under it and follows, because there is no straight path, therefore going by a crooked path is a fault here. In these, "also" and "is" are جمع. A Bodhisattva is the stage of returning and entering from Hearers, etc., reversing the understanding is the so-called discrimination of grasping, etc., which has been stated. The mind and mental factors of the path of seeing, that is, consciousness and feeling, etc., whatever they are, the stage of their entering, because it is the side of grasping, etc., which is not in harmony, therefore it should be abandoned by the distinction of constantly arising. The so-called "grasping and," is a separate explanation of the verses in which the person exists as a substance, that is, the statement of "in conventional truth," etc., like an illusion, like an illusion, by the terminology of distinguishing in conventional truth, grasping and liberation, that is, form, etc.
Tibetan
ས་པ་ལེན་པ་དང་འདོར་བའོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་བློས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལྟ་བས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ནི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དེས་གནས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ཆགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པ་ལའོ། །རྫས་སུ་ཡོད་པ་ མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཆགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་པར་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་གི་བློ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་སྟེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ཡང་གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཞེས་བྱ་
Chinese
是捨棄和取捨。以對真實性無分別的智慧不去作意，因為沒有對境，以安立無二的心去作意。所謂「法性」，是指緣取色等的心是法性，由於無二，與三界完全及密切相關，是指瑜伽者的見地將欲界、色界和無色界諸界視為一體。緣取空性是指不執著於處所。以其安住是指安住在色等之上。不執著於事物是指不執著於色等。執著於一切是指對色等完全執著。所謂「無實質存在」，是因為並非勝義諦存在。一切法是假立是指在世俗諦中，色等是名言。所謂「以知彼性之貪著」，是因為不執著於如幻如化的無二智慧。執著先行的貪著是指由於沒有執著，而對色等產生貪著。修習平等性是指在真實性中，將色等修習為一味一體。彼性是指能摧毀所取等差別之心的對治，因此是對治。因此，三種一切智之道是對治。由於不正確地了解般若波羅蜜多，而對於隨欲而行有所障礙，是指當般若波羅蜜多是道之自性時，由於不了解不緣取事物等是無二智慧的本質，因此隨欲而行，不緣取色等的智慧是不會產生的。又，當它是果之自性時，由於已現證無二智慧，因此隨欲而行，對於在一切處行進沒有障礙。 「和」等詞是總攝。 剛才所說的執著之分別念，如同先前一樣，應以見道的禪定之殊勝來斷除，所謂「真實性」是指
English
It is about abandoning and adopting. Not attending with a mind that does not differentiate the true nature, because there is no object, attending with a mind that establishes non-duality. The so-called "nature of phenomena" refers to the mind that focuses on forms, etc., as the nature of phenomena. Because of non-duality, it is completely and closely related to the three realms, which means that the yogi's view regards the realms of desire, form, and formlessness as one. Focusing on emptiness means not being attached to places. Abiding by it means abiding in forms, etc. Not being attached to things means not being attached to forms, etc. Being attached to everything means being completely attached to forms, etc. The so-called "non-substantial existence" is because it does not exist in the ultimate truth. All phenomena are nominal, which means that in the conventional truth, forms, etc., are terms. The so-called "attachment to knowing thatness" is because there is no attachment to the non-dual wisdom that is like an illusion. Attachment that precedes clinging means that because there is no clinging, attachment arises to forms, etc. Meditating on equality means meditating on forms, etc., as one taste and one entity in the true nature. Thatness refers to the antidote that destroys the mind of differentiation such as the apprehended, therefore it is an antidote. Therefore, the path of the three omniscient ones is an antidote. Because of not correctly understanding the Prajnaparamita, there are obstacles to going as one wishes, which means that when the Prajnaparamita is the nature of the path, because of not understanding that not focusing on things, etc., is the essence of non-dual wisdom, therefore going as one wishes, the wisdom that does not focus on forms, etc., will not arise. Also, when it is the nature of the fruit, because non-dual wisdom has been directly realized, therefore going as one wishes, there is no obstacle to proceeding in all places. The words "and" etc. are summaries. The conceptual thought of clinging just mentioned, like before, should be abandoned by the excellence of the meditation of the path of seeing, the so-called "true nature" refers to