Tibetan
། །རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པས། བཤད་མ་ཐག་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དབེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དབེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན། དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བླང་བར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ས་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ས་བདུན་པའི་བར་དུ་རིགས་པ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བརྙན་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ནི་སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གང་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རྟོགས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ། །སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམན་ཞིང་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ས་བརྒྱད་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་ཐག་བསྲིང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པར་སྤྲུལ་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པ་སྟེ། དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ལས་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་ལེགས་པ་དང་མངོན་པར་མཐོ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ལས་རྣམས་སོ། །དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་ལ་སོགས་པས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྔར་བཤད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ལ་དགོད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཤད་པ་ཉིད་ནི་གསལ་བ་ཡིན་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བཤད་དོ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་སྤང་བར་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་གི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟུང་བ་དེ་ནི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཉེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་ འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་མེད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དམན་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྒྱུས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། སེམས་མི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པས་བདག་གིས་བྱས་པ་མེད་པའོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་ཆོད་པའི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོམས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། སྒྲུབ་པའི་ལམ་མ་ཚང་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་རང་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱ
Chinese
应当知晓，这是原因。如是说故，执取和能执不应理。方才所说的执取和能执，因为是假立的缘故，是不存在的，应当如是理解。本体自性等，是对于执取的分别念第一偈的解释，即是说远离等。远离，是指以执取等为空，对于色等未证悟的本体自性的眼识等，是非境性的体性。为什么呢？因为远离，是以执取等空性的方式。对此没有过失，因为是圆满菩提的道路，没有烦恼，因此是应当执取的，应当以可取的目标而行。与下文相连。地不动等，是指如是进入不动等，是确定为佛种姓。与此相连。因为直到第七地，种姓是不确定的。如幻等，在此，因为以有相的方式，没有获得见等道。仅仅是影像，是指仅仅是遍计所执，无错乱的智慧是无二的智慧，所要缘的等，是指缘彼所缘。功德和过失，是从一个有到另一个有的传递中，背离和进入的相。见此为先导，以应当取舍的方式，是相敌和不相顺的方面。一切垢染，是指一切种智三道的执取等分别念，是一切过患，是烦恼等的过患。远离此，就能获得自己的证悟圆满菩提。之前所说的目标等，因为是低劣的，并且是有目标的，所以是低劣且不殊胜的，由此，声闻等的地，是之前所说的八地，延长这些，是为了断除。
English
It should be known that this is the cause. As it is said, grasping and grasper are not reasonable. The grasping and grasper just mentioned, because they are imputed, are non-existent, it should be understood as such. The nature of reality, etc., is an explanation of the first verse of the conceptualization of grasping, that is, saying emptiness, etc. Emptiness means that it is empty of grasping, etc., and the nature of the unapprehended form, etc., is the nature of the non-objective consciousness of the eye, etc. Why? Because emptiness is in the way of emptiness of grasping, etc. There is no fault in this, because it is the path of perfect enlightenment, there is no affliction, so it should be grasped, and it should be entered with the object to be taken. Connect with the following text. The immovable ground, etc., means that it enters into the immovable, etc., and it is certain to be the Buddha-nature. Connect with this. Because until the seventh ground, the lineage is uncertain. Like illusion, etc., here, because of the way of having an object, there is no attainment of the path of seeing, etc. Merely an image means that merely the consciousness is exhausted, the unerring wisdom is the non-dual wisdom, the object to be focused on, etc., means to focus on that object. Merit and fault are the characteristics of turning away from and entering into the transmission from one existence to another. Seeing this as a precursor, in the way of what should be taken and abandoned, it is the opposite and unfavorable aspect. All defilements refer to the conceptualizations of grasping, etc., of the three paths of all-knowingness, which are all faults, which are the faults of afflictions, etc. By being separated from this, one attains one's own realization of perfect enlightenment. The previously mentioned object, etc., is inferior because it is inferior and has an object, so it is inferior and not superior, and thus the grounds of the hearers, etc., are the eight grounds mentioned earlier, and extending these is for the sake of abandoning.
Chinese
如其所愿之化身，乃随所化之机缘，示现声闻等相。彼乃为利有情之事业，即为所化众生决定成办安乐及增上生之事业。‘且’者，乃为摄集之义。以精通正方便之力者，谓以缘念佛陀等之信心等，安置一切众生于前述之寂灭涅槃，其事业即是果，乃于彼也。自性等以无过失之故，彼之宣说即是明了，故未另行宣说。趣入方之所依，乃安住于趣入之境。见道之加行位者，乃见道之等持之差别为何，彼以应断等是也。有与等者，乃遮止所取之分别念之句义释，即轮回等是也。于轮回与涅槃之中，无论堕入何者，以堕落之故，彼堕落乃具过失之故，乃具对境，且以常见断见之过失之故，非所应取，且以对治应断之故，应遮止也，与下文相连。如是则证悟乃下劣等应相连，以周遍行之无我而空之故，乃下劣，以未圆满之故，乃于趣入证悟之流等之果等为何也。以善知识之因，乃精通方便，不舍弃心等之智慧为何，以远离彼之故，乃无摄持，善知识亦非真实我所造作。所知之诸盖障，乃以境等所断之所取等。以非彼等之对治之故，乃不能摧伏，且修道未圆满，乃以智慧之方便而断除也。以依赖如来等之教诫之故，谓以自身无证悟之故，
English
Emanations that accord with one's aspirations manifest in the form of Shravakas and others, depending on the disciples to be tamed. This is the work of benefiting sentient beings, namely, the work of definitively accomplishing happiness and higher rebirth for the disciples to be tamed. 'And' means to gather together. 'By the power of being skilled in the right means' means that by faith and so on, which focuses on the Buddhas and so on, all beings are placed in the previously mentioned state of peace and nirvana, and that action itself is the fruit, namely, in that state. Because of the absence of faults in intrinsic nature and so on, its explanation is clear, so it is not explained separately. The support of the entering side is to abide in the object of entry. The stage of application of the path of seeing is the difference in the samadhi of the path of seeing, which is what is to be abandoned and so on. 'Existence and' and so on is an explanation of the verses that reverse the conceptualization of what is to be grasped, namely, samsara and so on. Falling into either samsara or nirvana, because of falling, that falling is with faults, and is with an object, and because of the fault of viewing permanence and annihilation, it is not to be grasped, and because it focuses on what is to be abandoned, it should be reversed, and connected with the following text. Thus, it should be connected with 'realization is inferior' and so on, because it is empty due to the absence of self of pervasive action, it is inferior, and because it is not complete, it is in the fruit and so on of entering the stream of realization and so on. By the cause of a virtuous friend, one is skilled in means, and what is the wisdom of not abandoning the mind and so on, and because of being separated from that, there is no holding, and the virtuous friend is also not truly made by me. All the obscurations of knowable things are what is to be grasped and so on, which are cut off by objects and so on. Because it is not the antidote to those, it is not able to destroy, and the path of cultivation is not complete, and it is abandoned by the means of wisdom. Because of relying on the instructions of the Tathagatas and so on, it is said that because one does not have self-realization,