Tibetan
ས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པར་རྟོགས་པ་ཆུང་ངུའི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཡང་ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ས་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཉིད་ནི་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ས་ལ་སོགས་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལ་ལྟ་བ་རྣམས་ཏེ། དེའི་ངོར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བཟོད་པར་རྟོགས་པ་འབྲིང་གི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དག་པ་སྟེ་མེད་པས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་དག་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཟོད་པར་རྟོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་མི་འཐད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་མི་རུང་ཞིང་མི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རང་བཞིན་ཁོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་ལ་མི་མོས་པ་ནི་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་སྟེ་དེའི་མཚན་མའོ། །དེའི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པ་ནི་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའོ། །དེའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོ
Chinese
是地。属于安忍的善根所缘和三种相是色等等所说的。善加分别的意义是小所缘是等等所说的。安忍所证悟的小的是色等等的体性，是可为色和可经验等等。它的自性又是地等等的自性，此地等等就是此的体性。这些是真实性中是空性，因此无自性，以自性唯一性来说，色等等是色等等的体性和地等等它的体性和无自性性。色等等是已说过的。具有所缘的士夫是观察外境有的人们，在那方面，色等等如前所说和无事物，那本身就是自性性这样说的。安忍所证悟的中等的，以自性不生性而如实地说，色等等也不生等等。以证悟一切法的自性，因此知道色等等是空性。身体等等在一切方面，内外自性的相清净且无垢，在此于决定分别的品分相应的状态中，在一切方面是清净，因为没有，所以应当观察是稍微清净。那些 不生等等是已说过的。安忍所证悟的大的自相和共相是如前所说过的。那不合理，因为色等等是不可以成为，不应理，因此色等等的一切法没有体性，它的无相等等是已说过的。仅仅自性，以远离色等等的相的所依，因此缘念色等等的无所依，即世俗中显现执著色等等是存在的。不信解它就是不执著。色等等的自个体性等等是如前所说，即它的相。不依于它的相就是不执著。它的相是等等
English
It is the ground. The objects and three aspects of the virtuous roots belonging to patience are what is said as form, etc. The meaning of thorough analysis is what is said as the object of smallness, etc. The characteristics of form, etc., of the smallness that is realized by patience are what can be formed into form and what can be experienced, etc. Its own essence is also the nature of earth, etc., this earth, etc., is the characteristic of this. These are emptiness in reality, therefore, without self-nature, in terms of the oneness of nature, form, etc., are the characteristics of form, etc., and the characteristics of earth, etc., and the nature of no self-nature. Form, etc., has already been explained. People with objects are those who look at external objects as existing. In that respect, form, etc., as previously explained, and non-things, that itself is said to be self-nature. The medium of what is realized by patience, by the very nature of not being born, is truly said to be that form, etc., is also not born, etc. Because of realizing the self-nature of all phenomena, therefore, knowing that form, etc., is emptiness. The body, etc., in all aspects, is completely pure and without defilement in the form of inner and outer self-nature. Here, in the state corresponding to the part of definite distinction, it is pure in all aspects, because it is not, it should be observed as slightly pure. Those Unborn, etc., has already been explained. The own and common characteristics of the great realization of patience have already been explained. That is unreasonable because form, etc., cannot be and is not reasonable, therefore, all the phenomena of form, etc., have no characteristics, its no-sign, etc., has already been explained. Only self-nature, by being separated from the support of the signs of form, etc., therefore, contemplating the unsupported form, etc., that is, conventionally, appearing to be attached to the existence of form, etc. Not believing in it is not being attached. The own characteristics of form, etc., etc., are as previously explained, that is, its sign. Not relying on its sign is not being attached. Its sign is etc.