Tibetan
པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས། འབྲས་བུ་ནི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ལྡོག་གོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དེའི་རྒྱུས་སོ། །འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་མ་བསྡུས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པར་དམིགས་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་བར་དུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་གཏུགས་པ་ནི་མཐའ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྐྱེ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པ་ཡིན་པས་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་ཀུན་ནས་འཇུག་ཅིང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་རྟོགས་པ་སྟེ། བདག་མེད་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་དོར་བའོ། ། དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་རྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་བསྒྲུབས་པའི་མཆོད་སྡོང་དང་འདྲ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ལ། དམ་པ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། མ་ཕམ་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་རྒྱལ་བ་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ནི་མ་ཕམ་པ་རྒྱལ་བའོ། །དེ་དོན་ཅི་ཞིག་སྟེ། དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། རང་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། འབྲེལ་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ནི། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དྲན་པ་ལ་གཞག་པ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་དྲན་ནས་འདིར་ཡུམ་སྟོན་པར་མཛད་པ་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མཛད་པས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བདེ་བས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ལམ་མོ། །ལམ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ ལས་འདིའི་ལུས་དང་སྤྱོད་ལམ་མཐའ་ཡས་ཤིང་ཐུག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐུ་དང་སྤྱོད་ལམ་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ནོ། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་བདེ་བླག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་དགོས་པ་འདི་དག་ཁོ་ནས་སྐྱེས་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན
Chinese
即是说，一切智性即是色等，即色与受等。对其法性应修习，依赖于无常与空性等的禅定。果是舍弃我执者，执我之空性即是果。此示现以知晓色等之无常等一切相之力量，而从执我中解脱。一切乘之决定生起，是声闻等道的果。彼即是真如，因其所缘是无所缘故。不现见彼者，所依赖者是彼之因。果是未摄受之有情摄受者，即是未获得声闻等道之果，布施与殊胜布施等之行为是果，此示现以一切道无所缘而缘，即以知晓道之相，菩萨于轮回未尽之间，不从听闻等中退转。名为安住于一切法无生者，是胜义中色等无生之理。及于虚空界之边际者，是无边际。有情之义利相续不断者，是菩萨之境地中，有情之义利从无始以来串习，故无有自主而行者，及于轮回未尽之间一切皆入，且证悟真实之边际，以无我而现见。彼等之习气连接者，是从一分别念传递至另一分别念。彼舍弃者，是抛弃。 彼即是果者，即是对彼如是称呼。此是依于一切法无生之相，一切智性已舍弃一切分别念，且有情之义利亦如鸟飞之经幢般宣说。如是故等已述说。愚笨之辈等，以彼等则成论典无有必要。
English
That is to say, all-knowingness is form and so on, that is, form and feeling and so on. One should meditate on its Dharma nature, relying on meditations such as impermanence and emptiness. The result is the one who has abandoned ignorance of self, and the emptiness of self-grasping is the result. This shows that by the power of knowing all aspects such as the impermanence of form and so on, one is freed from grasping at self. The definite arising of all vehicles is the fruit of the path of the Hearers and so on. That is the Suchness itself, because its object is without an object. Relying on what does not directly realize it is its cause. The result is that sentient beings who have not been gathered are gathered, that is, those who have not attained the result of the path of the Hearers and so on, and actions such as giving and supreme giving are the result. This shows that by focusing on all paths without an object, that is, by knowing the aspect of the path, the Bodhisattva does not turn away from hearing and so on until Samsara is exhausted. That which is called abiding in the unbornness of all Dharmas is the reason for the unbornness of form and so on in the ultimate sense. Reaching the limit of the space element is limitlessness. The uninterrupted continuation of the benefit of sentient beings is that in the state of a Bodhisattva, the benefit of sentient beings is habitual from beginningless time, so whoever acts without autonomy, and whoever enters into everything until Samsara is exhausted, and realizes the limit of reality, is made manifest by selflessness. The connection of their imprints is the transmission from one concept to another. That which is abandoned is abandonment. That which is the result is what is called that. This is based on the aspect of the unbornness of all Dharmas, and all-knowingness has abandoned all conceptualizations, and the benefit of sentient beings is also explained like a victory banner erected by birds flying in the sky. Therefore, "thus" and so on have been stated. By those such as "foolish people," the scriptures become unnecessary.
Chinese
对于分别念，这是为了阐述进入圣道的支分等。如同不败的圆满佛陀一样，哪位胜者拥有，那位就是不败的胜者。那是什么意义呢？如果想知道有什么必要，那就是为了阐述与自己的论著不可分离的能说与所说、联系、所说的必要，以及使所化众生容易理解的必要。这指的是阐述对意义产生怀疑等。经文的要点是，为了阐述般若波罗蜜多等经的意义，有八种现观。为了近似地象征那个意义，宣说了“具有十种法行之自性”。这是指将菩提心和清净的布施等十度安立于忆念之上，通过听闻和思维如实忆念，在此示现母续。由于如实地随顺示现众生的心念，因此通达一切所教之相即是道。由于安乐地趋向菩提，因此一切智性是三道。那条道路不是其他，也就是说，不是菩萨以外的人所能体验和证悟的。具有智慧者才能证悟。菩萨们现证佛陀。如是，在如来密经中，宣说了“此身和行为无边无际”等。虽然分别念是菩萨们的烦恼，但由于以现证成佛之发愿力，为了调伏所化众生，示现与此不同的身和行为，如各自所见，因此没有过失。这是所说的必要。容易理解，指的是容易证悟。指的是所化众生能够容易地理解八种现观，这是造论的第二个必要。因此，仅仅通过这些造论的必要，就能圆满成就一切所生的意义。
English
Regarding conceptualization, this is to explain the limbs of entering the sacred path, and so on. Like the undefeated perfect Buddha, whoever possesses victory is the undefeated victor. What is the meaning of that? If one wonders what the need is, it is to explain the inseparability of the speaker and the spoken, the connection, the need for what is to be said, and the need for the trainees to easily understand, which are inseparable from one's own treatises. This refers to mentioning things like generating doubt about the meaning. The main point of the sutra is that in order to explain the meaning of the sutras such as the Prajnaparamita, there are eight types of Abhisamayalankara. To approximately symbolize that meaning, it is said to be "possessed of the nature of ten practices of Dharma." This means establishing the ten perfections such as Bodhicitta and pure giving on mindfulness. Having accurately remembered through hearing and thinking, here the mother is shown. Because it shows according to the thoughts of sentient beings, knowing all aspects of what is taught is the path. Since it is easy to go to Bodhi, omniscient knowledge is the path of the three. That path is not of others, that is, it is not experienced or realized by others than Bodhisattvas. It will be realized by those with intelligence. Bodhisattvas directly realize Buddhahood. Thus, in the secret sutra of the Tathagata, it is said that "this body and conduct are limitless and endless," and so on. Although conceptualization is the affliction of Bodhisattvas, due to the power of the aspiration to directly realize enlightenment, in order to tame the trainees, it shows different bodies and behaviors as they appear to each individual, so there is no fault. This is what the need to say is. Easy to understand means easy to realize. It refers to the fact that trainees can easily understand the eight Abhisamayalankaras, which is the second need for composing the commentary. Therefore, only through these needs for composing the treatise on characteristics, all the accomplishments of the meaning that arise will be completely fulfilled.