Tibetan
ལ་འཇུག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངེས་པར་བྱས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པར་མཛད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྙེས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ནི་སླུ་བ་མི་སྲིད་པས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་བམ། དད་པས་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་བརྟག་ཅིང་སྦྱར་བའི་དོན་ནི་དྲན་པ་ཙམ་དུ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། བློ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མངའ་བའམ། མི་སླུ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་ཡུམ་སྟེ། བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡུམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པས་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ད་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཚིག་གམ་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲོགས་པས་ན། ཉན་ཐོས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ། །དེ་ཞི་བ་ཚོལ་བ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འདོད་པའོ། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པས་སོ། །ཉེར་ཞིར་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། ། ཁྲིད་པར་མཛད་པ་ནི་ཐོབ་པར་མཛད་པའོ། །འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མ་འོངས་པ་ན་ཕན་པའི་དོན་སྐྱེད་པར་མཛད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དོན་གྲུབ་མཛད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕན་པའི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པའོ། །གང་དང་ཡང་དག་ལྡན་པ་ནི་ཡུམ་གང་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ཐུབ་རྣམས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྡམས་བ་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྣམ་པ་ཀུན་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གསུང་ཞིང་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་
Chinese
以入定的现量智亲身体验，并由其后产生的分别念确定之后，证得决定般若波罗蜜多的三摩地所生之语，不可能欺骗，故具有分别念者以智慧或信仰而入，其他则不然，如是宣说。因此，经中对于菩萨们考察和结合法论等意义，仅限于忆念。应以场合本身来连接，具有卓越智慧或具有不欺骗之智慧而证悟成佛，因为被声闻等弟子众围绕。与声闻菩萨众同在的母，对生起者为何的母，顶礼此母，即以身等恭敬顶礼。现在，因为是所有意义的基础，所以宣说了母的伟大自性，即所谓声闻等。因为为自己的所化众宣说语或身的法，故为声闻，即声闻和独觉们。彼等寻求寂静者，是希求涅槃者。所谓一切智性，即知晓内外事物无生。近寂是指以有余和无余之相的涅槃。 引导是指使获得。利益有情者，是指为有情众生在未来生起利益之事的菩萨们。所谓道智性，即随所化众生的根器，通达声闻等道无生。成就世间义利者，是指圆满成办有情之利益者。与何者真实相应，即与何母真实相应。能仁们是指真实调伏自身事物，即真实圆满的佛陀。所谓宣说此等种种相，即宣说并示现般若波罗蜜多等种种法门。
English
Having experienced directly with the manifest knowledge of entering into samadhi, and having ascertained it with the conceptual thought arising from it, the words arising from attaining the samadhi that ascertains the Perfection of Wisdom are impossible to deceive. Therefore, those with conceptual thought enter through wisdom or faith, but not others, thus it is taught. Therefore, in the sutras, the meaning of examining and combining treatises of law, etc., for Bodhisattvas is limited to mere recollection. It should be connected by the occasion itself. Having excellent intelligence or possessing non-deceptive wisdom, one becomes enlightened, because one is surrounded by the assembly of disciples such as Hearers. The Mother who is with the assembly of Hearers and Bodhisattvas, to that Mother who is the cause of arising, paying homage to this Mother is paying homage with body, etc., respectfully. Now, because it is the basis of all meanings, the greatness of the nature of the Mother is spoken of, namely the so-called Hearers, etc. Because one proclaims the Dharma of speech or body to one's own disciples, it is Hearers, namely Hearers and Solitary Buddhas. Those who seek peace are those who desire Nirvana. The so-called Omniscience is knowing that external and internal things are unborn. Near quiescence refers to Nirvana with the characteristics of remainder and without remainder. Leading means causing to attain. Those who benefit beings are the Bodhisattvas who cause the benefit of sentient beings to arise in the future. The so-called Knowledge of the Path is understanding the unborn nature of the paths of Hearers, etc., according to the capacity of the disciples to be tamed. Accomplishing the benefit of the world means perfecting the benefit of sentient beings. Being truly endowed with whom means being truly endowed with which Mother. The Able Ones are those who have truly subdued their own things, namely the truly perfect Buddhas. The so-called speaking of these various aspects means speaking and showing these various wheels of Dharma such as the Perfection of Wisdom.
Tibetan
པ་སྔར་སྨོས་པ་ཉིད་བསྟན་ཅིང་གསལ་བར་བྱས་པ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གིས་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་གཉིས་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ནི་གཟུང་བའི་བག་ཆགས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གིས་ལྷག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ལྷག་པ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གོ །ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་གཙུག་ཏོར་གྱི་ནོར་བུ་ཡིན་པས་གཙོ་བོའོ། །འདི་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ན་གང་ཟག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུམ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ན་སྤྱོད་པ་མེད་པར་དེའི་མོད་ལ་ངེས་པར་དད་པས་ངེས་པར་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོ་བ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་དང༌། བདག་ལ་སོགས་པར་བཤད་པའི་ཚིག་དང་འདྲ་བར་སླུ་བ་ཡོད་པ་སྲིད་པས་ལུང་གང་ལ་ཡང་བབ་ཆོལ་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་གཞི་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ལས་དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་དེ་གནོད་པ་མ་མཐོང་བས་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་བརྗོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཡང་དག་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས། བསྟན་བཅོས་གང་ཞིག་རིགས་པས་གྲུབ། །རང་གི་ཚིག་དང་མི་འགལ་མཐོང༌། །མ་མཐོང་ན་ཡང་དེ་བཟུང་བ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་མཁས་པས་ཤེས། །ཞེས་གང་བཤད་པ་དང༌། ཡང༌། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དག་མ་མཐོང་བའི། །སྐྱེ་བོ་གསོག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ལ། །གྲུབ་མཐའ་ལོག་པར་འཛིན་པ་དག །ཀྱེ་མ་འདི་ནི་གང་གིས་བྱིན། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་གང་དུ་ཚད་མ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་གང་ཞིག་འཇུག་པར་བྱེད། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མུ་སྟེ
Chinese
前面所说的内容被指示并阐明，即通过这个偈颂等来说明。所谓“以少许解脱而超胜”，是指声闻乘有二种习气，而自证佛陀则已断除所取习气。因此，他们以少许解脱而超胜于声闻乘，因为这仅仅是从心识的差别上进行安立的缘故。由于胜于大自在天等，瑜伽得以超胜，因此声闻乘等是瑜伽自在。以智慧等伟大的自性圆满的正等觉佛陀是顶髻宝珠，因此是主要的。简而言之，众生有两种：一些是具有信心的自性。一旦获得了显示受持佛母等果位的指示，立即就会以坚定的信心投入到受持中，而无需任何行为。还有一些天生根器敏锐的人，可能会被类似于常、我等言论所迷惑，因此不会轻易地投入到任何教法中。然而，当他们听到通过如一与多分离等量成立的、具有基、道、相无生自性的佛母，以及依赖于此的等持王等经部所显示的果位时，就会产生卓越的信心，这才是合理的。因为没有看到任何损害，所以不可能说它们相互矛盾。因为对意义的怀疑是正直者进入的支分。如释量论作者所说：“任何通过理智成立的论典，不与其自身言辞相违，即使没有见到，也接受它，智者应如是了解理智。”又说：“对于没有见到功德和过失的众生，那些执持颠倒宗义的人，唉，这是谁给的？”因此，对于那些具有分别念的人来说，在常等事物本身中，哪里会与量相违背，他们又会以不符合实际的怀疑而投入到沐浴等行为中呢？圣天尊者也说：
English
The previously mentioned content is indicated and clarified, that is, explained through this verse and so on. The so-called "surpassing by a slight liberation" means that the Shravakas have two kinds of habitual tendencies, while the Pratyekabuddhas have abandoned the habitual tendencies of grasping. Therefore, they surpass the Shravakas by a slight liberation, because this is established only from the difference of mind. Because it is superior to the Great Ishvara and others, yoga is superior, so the Shravakas and others are the masters of yoga. The perfectly enlightened Buddha, complete with the great nature of wisdom and so on, is the jewel on the crown, so he is the chief. In short, there are two kinds of beings: some are of a faithful nature. Once they receive the instruction that shows the result of upholding the Mother and so on, they immediately engage in upholding it with firm faith, without any action. There are also some people who are naturally sharp-witted, who may be deceived by words similar to permanence, self, and so on, so they do not easily engage in any teaching. However, when they hear the Mother, which is established by valid cognition such as separation from one and many, and has the characteristics of the basis, path, and aspect of non-origination, and the results shown by the Sutras such as the Samadhiraja that relies on it, they will have extraordinary faith, which is reasonable. Because no harm is seen, it is impossible to say that they contradict each other. Because doubt about the meaning is a branch of the entry of the upright. As the author of Pramanavarttika said: "Any treatise that is established by reason, does not contradict its own words, even if it is not seen, accept it, the wise should understand reason in this way." It also says: "For beings who have not seen merits and faults, those who hold inverted tenets, alas, who gave this?" Therefore, for those who have discrimination, where would they contradict valid cognition in the things themselves such as permanence, and with what kind of unrealistic doubt would they engage in bathing and other behaviors? The venerable Aryadeva also said: