Tibetan
ར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུ་ཞིག་ཅེ་ན་དབྱིག་གཉེན་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མོས་པ་གཙོར་བྱེད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །རྣམ་པར་བཀྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་རྗེས་སུ་སྙེགས་སོ། །འཕགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ཤེས་པས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་ཆད་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་པས་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་མཐོང་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་གཞུང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་པ་མ་ལུས་པའི་གཞུང་མཐའ་དག་བཅོམ་ནས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བླ་མའི་ཚིག་གི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་བར་བྱས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པས་ཡང་དག་པར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་གཞུང་ཡང་དྲང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་རྟོགས་སླ་བ་དང༌། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞལ་སྔའི་ལམ་ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་པའི་ཞི་བའི་ཐབས་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡང་དག་བདེན་ལས་ཉམས། །དེ་ལས་ཉམས་པས་ཐར་པ་གྲུབ་ཡོད་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། དབུ་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེའི་རིགས་ཁོ་ན་ལ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ན་འང་སྟོང་ཉིད་ཐོས། །ནང་གི་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐོབ། །དགའ་བ་ལས་བྱུང་མིག་ནི་མཆི་མས་བརླན། །ལུས་ཀྱི་སྤུ་ལྡང་བ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་དང༌། འཕ
Chinese
是能作之故。何者，谓世亲也。以自之信解为主故。谓于自之论宗现前耽著故。名为辨别者，是说，随顺于名为大论者。是属于圣者之部类的。谓是获得三摩地之故。名为解脱者，是于殊胜之无我，是极信解之自性故。以安住于中观之智，谓是舍弃有无等边之中观智慧，辨别大论也。昔已辨别，此非理耶？曰：由彼所作不见已。是说，若知往昔所说之诸论师所作之释，是唯识之论，是与自性俱行之趣入故，不如实，故是故，解脱之众，以极信解无我之威力，摧坏无余之诸外道之宗，由令自与随顺之上师之语之体性之智慧光明，故说大论也，如是与前文连接。作是念：设若薄伽梵母之智慧是有之体性者，则由执有故，不成为真实解脱，且论亦成为不了义。如幻之无二智慧之体性者，是语如其义性故，说易于领悟，且由无有于有无等边现前耽著故，成为真实解脱也。彼亦如《入中论》云：龙树论师面授道，非是外道寂静方便，彼乃世俗真实退，从彼退故无解脱。及云：中观之真如，唯于彼之族类乃为正理，此中亦云：于异生位亦闻空性，内之喜乐再再获得，从喜所生眼为泪所润，身之毛竖亦生。是所说也。圣无著之面授及，
English
It is because it is able to do so. Who is it? It is Vasubandhu. Because he makes his own faith the main thing. That is to say, because he is manifestly attached to his own tenets. What is called 'discrimination' is explanation, following what is called the Great Treatise. It belongs to the category of the noble ones. It is because he has attained samadhi. What is called 'liberation' is because it is the very nature of particularly believing in selflessness. With the mind abiding in the Middle Way, it is the wisdom of the Middle Way that abandons extremes such as existence and non-existence, and distinguishes the Great Treatise. If it has already been distinguished in the past, is this not reasonable? It says: Because he did not see what was done by them. It is said that if one knows that the commentaries made by the teachers mentioned in the past are treatises of mere consciousness, and that they are approaches that go with their own nature, then they are not as they are. Therefore, the group of liberation, with the power of particularly believing in selflessness, destroys all the tenets of the non-Buddhist, and by illuminating the wisdom of the nature of the words of the lama who is in accordance with himself, explains the Great Treatise. So connect it with the previous text. Thinking thus: If the wisdom of the Blessed Mother is the nature of existence, then by clinging to existence, it will not become true liberation, and the treatise will also become provisional. The nature of the illusory non-dual wisdom is the nature of the word as it is, so it is easy to understand the explanation, and because there is no manifest attachment to extremes such as existence and non-existence, it will become true liberation. That is also as it says in the *Entering the Middle Way*: 'The path taught by Nagarjuna is not a means of pacifying externalists. It falls away from the truth of conventional reality. Because it falls away from that, there is no liberation.' And: 'The suchness of the Middle Way is only reasonable for its own kind.' It also says here: 'Even in the state of ordinary beings, one hears of emptiness. One repeatedly obtains inner joy. The eyes born from joy are moistened with tears. The hair of the body also rises.' That is what is said. The oral transmission of the noble Asanga and,
Tibetan
གས་པ་བྱམས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་རང་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་རང་དང་རྗེས་མཐུན་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དད་པ་ཉིད་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དད་པས་མི་ཁོམ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་སྨོས་པའི་བཤད་པའི་བསྟན་བཅོས་མ་ལུས་པ་དེ་མཛད་པ་པོ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཐོས་པའམ་མ་མཐོང་བའོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པར་བཤད་པའི་བསྟན་བཅོས་མ་རྙེད་པའོ། ། ད་ནི་སྔར་སྨོས་པའི་བཤད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་བློའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་ལྟར་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟར་རོ། །མཁས་པས་སྣང་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོན་མས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལས་གཞན་པའི་མཁས་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་གྲགས་པའོ། །མ་རྙེད་པ་ནི་མ་མཐོང་བའམ་མ་ཐོས་པའོ། །འདི་རྙེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་གསལ་བར་བྱས་པ་རྙེད་ཅིང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །མ་ཡིན་ན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་སྣ་ཚོགས་བལྟས་པས་བློའི་ཁ་ཤིན་ཏུ་ཕྱེ་བར་གྱུར་བས་སྙིང་པོ་མདོར་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དོན་དང་བཅས་པའི་སྐབས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྙེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་མོའི་ལམ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཇི་ལྟར་བྱམས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་བདག་མེད་པས་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་གིས་ངེས་པར་བཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་པ་ལས་ཅི་ཞིག་ལྟར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བལྟས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་གིས་རྙེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་
Chinese
因此，如同弥勒菩萨一样，依靠自己的意愿为了众生的利益而证悟，所以没有过失。又，“仅仅与自己相符”的意思是指在后面提到的“解脱部”等等。因为仅仅是信心成为了所依，所以是地，意思是安住于此。具有信心，世尊曾说，依靠信心可以舍弃无暇。 “没有找到所有论典”，是指先前所说的所有解释性的论典，没有从作者那里亲自听到或看到。或者，没有找到在法句经等中所说的论典。 现在，因为与先前所说的解释相符。 “自慧之大自在”，是指像“如此智者”等所说的那样， “如此”是指如是之理。 “智者所显现”，是指圣者无著等以分别的智慧之灯。 “有些人”是指与我不同的，平等安住的智者们。 “所有论典”是指广为人知的论著。 “没有找到”是指没有看到或听到。 “找到这个”是指找到并清楚地指出了论典， “真实智慧的自性”是指剩余的部分。即使不是这样，因为自己看了各种论典，使得智慧的口完全打开，所以能够看到精华简略的论著的各种意义的能力是令人惊叹的。如果那样的话，其他人的有意义的分类就没有机会了吗？不是的，因为说了“因此极难得”等等。 “极难得”是指仅仅依靠积累福德才能得到。 “具有甚深道”是指八现观如何被弥勒菩萨领悟的，因为被无我所摄持，所以不合道理的人们无法确定，从某种角度来看，依靠佛陀的加持而得到。
English
Therefore, like Maitreya, there is no fault in realizing for the benefit of sentient beings by the power of one's own mind. Also, the meaning of "merely in accordance with oneself" refers to the "Liberation Section" and so on mentioned later. Because faith alone has become the basis, it is the ground, meaning to abide therein. Possessing faith, the Blessed One said that by faith one will abandon the leisureless states. "Without finding all the treatises" means that all the explanatory treatises mentioned earlier were not personally heard or seen from the author. Or, the treatises explained in the Dharma Abhidhamma Pitaka and so on were not found. Now, because it is in accordance with the previously mentioned explanation. "The great self of one's own intelligence" refers to what is said such as "Thus the wise," "Thus" refers to the reason as it is. "Manifested by the wise" refers to the lamp of discriminating wisdom arranged by the noble Asanga and others. "Some people" refers to the wise ones other than myself who are equally abiding. "All treatises" refers to the well-known treatises. "Not found" means not seen or heard. "Finding this" means finding and clearly pointing out the treatise, "The nature of true wisdom" refers to the remainder. Even if it is not so, because one has seen various treatises, making the mouth of wisdom completely open, the ability to see the various meanings of the essential concise treatises is amazing. If that is the case, will there be no opportunity for the meaningful classifications of others? No, because it says "Therefore, it is very difficult to find" and so on. "Very difficult to find" means that it can only be obtained by accumulating merit. "Having a profound path" refers to how the eight realizations were understood by Maitreya, because they are grasped by selflessness, those who are unreasonable cannot ascertain them, and from some perspective, they are obtained by the blessing of the Buddha.