Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་རིགས་པ་ཉིད་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཡུལ་དུ་གྱུར་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཁོ་ན་ཡུལ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་ཡུལ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་རྒོལ་བ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས། དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་ཞིང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་ཆ་ཤས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྙམ་མོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཡོད་ན་ནི། དེ་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་པར་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད། ཡུལ་མེད་པར་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་ནི་འཐད་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རམ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འགལ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང༌། རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་རྒྱུའི་དབྱེ་བས་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཁོ་ན་ལས་དེ་གཉིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཐ་དད་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྙམ་མོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དེ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ན་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་མོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་མེད་པས་སོ། །བློའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དཀོན་མཆོག་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཤེས་བྱ་སྙམ་མོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་གམ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་དག་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་དེ་མེད་པས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྟེ་ལུང་དང་རྟོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་བཀག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པར་མི་འཐད་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཏེ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་འདུན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྲུབ་ཀྱི་དེ་མེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ སྙམ་མོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། སེམས་མི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་སེམས་མ་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བཀག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་མཁྱེན་པ་གང་ལ་ཡོད་སྙམ་མོ། །སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་བཟློག་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནོད་པ་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །ལམ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་སྟེ། ལམ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་མོ། །བླང་བ་དང་དོར་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བླང་བར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་སྟེ། དགག་པར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དོར་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ཡོད་པར་རིགས་ན། དེ་མེད་པས་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་སྙམ་མོ། །ཆོས་ཅན་མེད་པས་ཞེས
Chinese
等等的境中，是颠倒的分别念。所有都要这样配合。如果真实成为境，那么只有有为法和无为法才是境，如果没有这些，那又是什么境呢？这是辩论者的想法。因为一切法都没有自性，所以色等等的支分等等的自性是不存在的。必须确定所缘的自性，并且确定境的行相。如果真实有支分等等的自性，那么眼识等等的境，色等等就必定存在，如果没有这些，那又怎么会有呢？我是这样想的。有和无就是能取等等。没有这些就是不可得，不分别，以一切种智成佛的时候，有和无等等的境，所知的智慧是什么，如果对于那个能取等等 一切都真实存在，那就是所知，如果没有这些，那又怎么会有呢？没有境，有境生起是不合理的。以如是性来区分是合理的，因此说世俗谛和胜义谛二者，这是差别或者差别的因。就像安住于相违的法，以及以因的差别等等的道理，对于一切区分都是适用的，但是按照你们的观点，以因的差别是不合理的，因为那二者仅仅是从无实体的因和缘而生起的。以如是性的自性来说，世俗和胜义没有安住于相违的法，那它们怎么会是不同的呢？我是这样想的。因为不缘布施等等，所以说没有布施等等，因为不了解，所以说仅仅因为有修习布施等等，才会有布施等等，如果没有这些，那又怎么会有呢？因为没有所证，所以说没有所知。具有智慧差别的是佛，仅仅因为他能令所化众生的相续生起欢喜，如果是殊胜，那么以能证悟来说，怎么会是佛所知呢？我是这样想的。仅仅是假名安立，色和聚集
English
In the realm of etc., it is a reversed conceptualization. All should be matched in this way. If it truly becomes an object, then only conditioned and unconditioned phenomena are objects. If there are none of these, then what object is there? This is the debater's thought. Because all phenomena lack inherent existence, the nature of parts etc. of form etc. does not exist. The nature of the object of focus must be determined, and the appearance of the object must be determined. If there truly exists the nature of parts etc., then the objects of eye consciousness etc., form etc., must exist. If there are none of these, then how could they exist? I think so. Existence and non-existence are the grasper etc. The absence of these is non-apprehension. When one attains enlightenment with omniscience through non-conceptualization, what is the wisdom that knows the objects of existence and non-existence etc.? If all the grasper etc. truly exist, then that is the knowable. If there are none of these, then how could it exist? Without an object, it is unreasonable for a subject to arise. It is reasonable to differentiate by suchness, therefore it is said that the two truths, conventional and ultimate, are the difference or the cause of difference. Just as abiding in contradictory dharmas, and by the reasoning of the difference of causes etc., it is applicable to all distinctions, but according to your view, it is unreasonable to differentiate by causes, because those two arise only from non-substantial causes and conditions. In terms of the nature of suchness, conventional and ultimate do not abide in contradictory dharmas, so how can they be different? I think so. Because generosity etc. are not apprehended, it is said that there is no generosity etc., because it is not understood, it is said that only because there is practice of generosity etc., there will be generosity etc. If there are none of these, then how could they exist? Because there is no object to be realized, it is said that there is no knowable. The one who possesses the distinction of wisdom is the Buddha, and only because he can cause joy to arise in the minds of those to be tamed, if it is supreme, then in terms of being able to realize, how can the Buddha be the knowable? I think so. Merely a designation, form and aggregation
Chinese
您的蕴等，或者二和非二的知识等，仅仅是名言安立的缘故，如何是周遍所计的自性，因为远离一和多等，以量成立彼无，故仅是名言安立而已，是为法宝，即教证和证悟。因为遮止了以色等为对境，意为外境不应理，因为色蕴等遮止了所缘境，是为僧宝，即有色和无色声闻等僧众，如果色等事物存在，三宝才能成立，如果彼不存在，彼如何存在呢？ 想。因为以布施等为对境，因为见到了所布施等，是为善巧方便。对于不怯懦等，因为见到了所布施等，故是具有对境的，因为产生恐惧等，如何能成为不怯懦等呢？想。了知事物和非事物以及二者的体性是为知识，遮止彼，是为如来现证，为了现前成佛，如果没有事物等，那么对于事物等如实了知者在何处呢？想。以安立戏论的无常等，意为以调伏所化之缘故，以决定示现种种相，故是无常等。对于常等颠倒，意为常等颠倒，故无常等和常等并非真实相同，如何能有损害和能损害呢？想。因为不能现前区分修道的果，是为道。如果修道能现前果，那么如何不能现前呢？想。因为没有应取和应舍，意为因为没有应断和应取，故为相违品和对治品。如果存在应破和能破的事物，那么应舍和应取，相违品和对治品是合理的。因为彼不存在，彼如何存在呢？想。因为没有有法，
English
Your aggregates, or the knowledge of two and non-two, are merely nominal designations. How is the nature of what is thoroughly investigated, since it is free from one and many, etc.? Because it is absent by valid cognition, it is merely a nominal designation. It is the Dharma Jewel, namely scriptural authority and realization. Because the object of focus on form, etc., is blocked, it means that external objects are not reasonable. Because the aggregates of form, etc., block the object of focus, it is the Sangha Jewel, namely the Sangha of form and formless Hearers, etc. If objects such as form exist, the Three Jewels can be established. If they do not exist, how can they exist? Thinking. Because of focusing on generosity, etc., because of seeing what is to be given, etc., it is skillful means. For non-fear, etc., because of seeing what is to be given, etc., it is with an object of focus. Because fear, etc., arise, how can it become non-fear, etc.? Thinking. Knowing things and non-things and the nature of both is knowledge. Blocking that is the Tathagata's realization. To manifest enlightenment, if there are no things, etc., then where is the one who knows things, etc., as they are? Thinking. By establishing the impermanence of elaboration, etc., it means that because of taming those to be tamed, by the determination of showing various aspects, it is impermanence, etc. For permanence, etc., it is inverted. It means that permanence, etc., is inverted, so impermanence, etc., and permanence, etc., are not the same as reality. How can there be harm and what harms? Thinking. Because the result of meditating on the path is not clearly distinguished, it is the path. If meditating on the path manifests the result, then how can it not manifest? Thinking. Because there is no taking and abandoning, it means that because there is no abandoning and taking, it is an opposing factor and an antidote. If there are things to be refuted and what refutes, then abandoning and taking, opposing factors and antidotes are reasonable. Because it does not exist, how can it exist? Thinking. Because there is no subject,