Tibetan
གས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་དཔག་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་འདོད་པའི་སྐྱེ་བོ་ནི་དང་པོར་རྒྱུ་ཚོལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་འཆད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་བཀོད་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་དག་ལ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་སོ། །རབ་ཏུ་འགོད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལའོ། །ཡང་དག་པའི་ཚིག་དང་དོན་ནི་བཅོས་མའི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལམ་དེ་དང་སྒོ་དེ་དང་མན་ངག་དེ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པ་སོ་སོར་གཏོད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་ལས་ཏེ་བདག་ཉིད་ལས་ཆེས་མང་པོའི་གུས་པ་ལ་སོགས་པའམ་མང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་བསོད་ནམས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དག་བྱེད་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ ཡིན་ནོ། །གང་གི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དྲི་མ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་ཟད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གང་གི་ཚེ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ནི་སྔར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །ཅི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཟག་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །
Chinese
破除之分别念，成为非真实成立之分别念，即是目标未完全圆满。其余部分也应以此类推。希求果位之人，最初会寻求因，因此为了阐述菩提之因，即见道之助伴，阐述三种因，故先陈述前述部分，进入偈颂，即如是见道等，偈颂之义即是宣说将要阐述之义等，将要阐述之体性的菩提即是成佛。对于其他，即对于所化众生。宣说见道等，即是自己获得见道和修道。安置，即是给予所化众生菩提心等，这是一个因。与下文相连。菩提之因的理由仅仅是，即是自己菩提之因。对于他们，即对于所化众生。真实之语和义，即是宣说空性无有虚假之义的般若波罗蜜多。等等之语，即是从该道、该门和该诀窍中，真实地个别引导般若波罗蜜多，并且极度给予具有智慧体性的境，这是第二个因。为了获得菩提，对于自己没有障碍，这是第三个因。即是宣说了自己等。自己，即从自己那里，以极多的恭敬等，或者修习众多的般若波罗蜜多等，无论是听闻和思考等，以此福德，即是心的清净，即是其体性。如此则显示了三种因。 为了谁的利益等，烦恼等垢染灭尽，并且不生起，那些的智慧，在何时成为无分别之体性，那时就称为菩提。那远离一切分别念的成佛，之前已经说是世俗谛。如果问：是否与内道外道相似？答：无漏无生故，彼等。
English
The conceptualization of breaking down, becoming a non-truly established conceptualization, is like the goal not being completely fulfilled. The remaining parts should also be inferred in this way. A person who desires results will initially seek causes, therefore, in order to explain the cause of enlightenment, which is the companion of the path of seeing, explaining the three causes, therefore, the aforementioned part is first stated, entering into the verses, such as the path of seeing, etc., the meaning of the verses is to state the meaning that will be explained, etc., the enlightenment of the nature that will be explained is Buddhahood. For others, that is, for the beings to be tamed. Explaining the path of seeing, etc., is that oneself has attained the path of seeing and the path of meditation. To establish, that is, to give the mind of enlightenment, etc., to the beings to be tamed, this is one cause. Connect with the following text. The reason for the cause of enlightenment is only, that is, the cause of one's own enlightenment. For them, that is, for the beings to be tamed. True words and meaning are the Prajnaparamita that proclaims the emptiness without false meaning. The word "etc." means that from that path, that door, and that key instruction, the Prajnaparamita is truly and individually guided, and the realm with the nature of wisdom is extremely given, this is the second cause. In order to attain enlightenment, there is no obstacle for oneself, this is the third cause. That is, it is stated as oneself, etc. Oneself, that is, from oneself, with extremely much respect, etc., or cultivating many Prajnaparamitas, etc., whether it is listening and thinking, etc., with this merit, that is, the purification of the mind, that is its nature. In this way, the three causes are shown. For whose benefit, etc., the defilements such as afflictions are exhausted, and do not arise, the wisdom of those, when it becomes the nature of non-discrimination, then it is called enlightenment. That Buddhahood, which is free from all conceptualizations, has previously been said to be conventional truth. If asked: Is it similar to the inner and outer heretics? Answer: Because it is without leakage and without birth, those.
Tibetan
གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཟད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་མཁྱེན་པ་དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཡང་གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་མཁྱེན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་བྱ་ནི་གཟུང་བ་མ་ལུས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་ཤེས་པའི་དྲི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ནི། ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་ན་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་མ་གཏོགས་པར་ནི་དེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་བཤད་པས། ཆོས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་རྟེན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ན་ཟད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འགོག་པ་མཁྱེན་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཟག་པ་མེད་པ་ལ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆ་ཤས་ཅན་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་གྲགས་པར་ཟད་དོ། །དངོས་པོའི་ཆོས་འདི་དག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་སྟེ་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ཐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་འཐད་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
应当按照次第了解。如是说，无论何时，如果真正地没有烦恼等产生，那么就不会穷尽。知晓此之时，是烦恼等穷尽的智慧。又，无论何时，如果烦恼等不生，那么就不会产生。知晓此之时，是烦恼等不生的智慧，应当在此了解，这是总的意义。偈颂的意义是烦恼等，烦恼是贪欲等。所知是全部的所取，这些是真正智慧的障碍，所以是遮蔽，因为它是突发的，并且是不知之垢的因，所以是垢染。之后，考察产生和不产生，是内在的教外徒们真正想要显现产生和不产生。法界是无二的智慧。除了它之外，就是与它分离，因为法，即色等不存在，这是从波罗蜜多的角度说的。因为包含在法之中，所以是法界自性的无二智慧的体性，如同虚空一般，因为没有所依。因为没有止息和产生，意思是烦恼等产生者，如果真正地知晓没有穷尽的体性止息。因为没有产生， 是没有遗漏而知晓穷尽的解释。一和多的自性是有分和微尘积聚的体性。因和果只是名声而已。辨别这些事物之法是量，即远离一和多的自性，以及没有有和没有等的因和果。等等的“等”字包括最初等的知识差别，以及一方等全部，与遮蔽等相符或不相符等。由此，事物如实之体性是合理的。因为没有，意思是由于不具备，所以没有。
English
It should be understood in sequence. It is said that whenever there is truly no arising of afflictions, etc., then there is no exhaustion. When this is known, it is the wisdom of the exhaustion of afflictions, etc. Also, whenever afflictions, etc., do not arise, then there is no arising. When this is known, it is the wisdom of the non-arising of afflictions, etc., which should be understood here, and this is the general meaning. The meaning of the verse is afflictions, etc., and afflictions are desire, etc. The knowable is all that is grasped, and these are the obstacles to true wisdom, so they are obscurations, because they are sudden and the cause of the stain of ignorance, so they are stains. Then, examining arising and non-arising, it is what the internal heretics truly want to manifest as arising and non-arising. The dharmadhatu is non-dual wisdom. Apart from it, it is separate from it, because dharma, i.e., form, etc., does not exist, which is explained from the perspective of the paramitas. Because it is included in the dharma, it is the nature of the non-dual wisdom of the essence of the dharmadhatu, like the sky, because there is no basis. Because there is no cessation and arising, it means that those who have arisen from afflictions, etc., truly know the cessation of the nature of non-exhaustion. Because there is no arising, is an explanation of knowing the exhaustion of the unpolluted. The nature of one and many is the nature of having parts and the accumulation of subtle particles. Cause and effect are only names. Differentiating these things of phenomena is valid cognition, i.e., being separate from the nature of one and many, and having no cause and effect of existence and non-existence, etc. The word "etc." includes the differences in knowledge of the beginning, etc., and all of one side, etc., being in accordance with or not in accordance with obscurations, etc. Therefore, the true nature of things is reasonable. Because there is not, it means that because it is not possessed, therefore there is not.
Tibetan
རོ། །ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་འགོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཁྱེན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྔར་བཤད་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གང་གི་ཚེ་མིར་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐུ་གཞན་གྱི་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མས་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་གང་དག་གིས་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་དངོས་པོ་ཅན་གྱི་ཉོན་ མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པ་ལ་བསམས་ནས་ཟད་ཅིང་འགག་པ་ལ་ཟད་ཅིང་འགགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཟད་པར་ཤེས་པའོ། །དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་དངོས་པོ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསམས་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་འགོག་པ་ལ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་རང་གི་ཚུལ་རྣམ་པར་འཇོག་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཤེས་པ་དེ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དག་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
若。如虚空莲花般无灭无生，意为事物本身不存在，因此烦恼等未生者，以真实生之相的止息之智慧，因无生而知无生，此为宣说。彼即如是次第而说等。如次第般，先前所说之垢染等，知其尽灭与不生，乃是法界之自性，如先前般，知尽灭，以一与多及离之量，何时知人所生，彼时一切法等，如是如实了知，真实而言，即知无生。彼之相，即自性法身等之自性，乃是智慧，而非他身，不应理。如是者，以量成立之理也。大菩提乃是周遍之智慧。入于内道外道之菩提不应理之词句中，即是说，以何之故等。以何之故，大乘之理，菩提如是，故内道外道以事物坏灭之念，而生起事物之烦恼等，思彼止息，于尽灭而尽灭，如是之识，即是分别念，乃是知尽灭。以事物不生之念，于事物之烦恼等生起者，思彼无生，既已不生，且是阻碍生之止息，于不生而不生之念，以不生之故，烦恼不生，如是之分别念，说是知不生，且安立自宗。彼等之尽灭与不生，仅以无有而知，彼不容许，以非真实存在之故，烦恼等不存。尽灭与不生，仅是无有，故内道外道之识不容许，如是对彼等说了中间的偈颂。
English
Ro. Like a lotus in the sky, there is no cessation and no arising, which means that since things themselves do not exist, those afflictions and so on that have not arisen are said to know the unborn because they are unborn by the wisdom that stops the characteristics of true arising. That is, it is said in order, such as that. In order, the previously mentioned defilements and so on, knowing their exhaustion and non-arising, is the nature of the Dharmadhatu, as before, knowing exhaustion, by the measure of being separate from one and many, when one knows the birth of a person, at that time all dharmas and so on are realized without error. In truth, it is knowing the unborn. Its characteristic is that the nature of the Dharmakaya and so on is wisdom, and it is not reasonable for it to be another body. As it is, it is reasonable because it is established by measure. Great Bodhi is pervasive wisdom. Entering into the words of the inner heretics whose Bodhi is unreasonable, it is said, for what reason and so on. For what reason, the principle of the Mahayana, Bodhi is like that, therefore, the inner heretics, with the thought of the destruction of things, give rise to the afflictions of things, and so on, thinking of their cessation, in exhaustion and cessation, exhaustion and cessation, such knowledge, that is, discrimination, is knowing exhaustion. With the thought of the non-arising of things, those who arise with the afflictions of things and so on, thinking of their non-arising, since they are unborn, and are the cessation that hinders arising, with the thought of not arising in the unborn, because of the unborn, afflictions do not arise, such discrimination is said to be knowing the unborn, and establishes its own tenet. Their exhaustion and non-arising, knowing only by non-existence, that is not permissible, because it is not truly existent, afflictions and so on do not exist. Exhaustion and non-arising are only non-existent, therefore the knowledge of the inner heretics is not permissible, thus the intermediate verses were spoken to them.