Tibetan
དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གློ་བུར་པ་ཡིན་པས་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གསལ་བས་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་འགག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་ཀྱང༌། དེ་བས་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང་གང་གང་ཡིན། །བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློའི་འབྲས་བུ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པ་དང་བསྒོམ་པ་དག་ནི་དོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མཐོང་འགྱུར་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་ཐོས་པར་ཡང་སྒོམ་འཇུག་འགྱུར་ན་བསྟེན་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་རྣམས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །མ་གྲུབ་པས་ཅི་ཡང་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་མ་གྲུབ་ན་བྱང་ཆུབ་མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དེས་དོན་གྱི་བྱ་བ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཡང་སྔ་མའི་ཕྱེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མེད་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ནི་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པའི་སེམས་རེ་རེའམ། མང་པོ་ཅིག་ཅར་འདུས་པའམ། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་སེམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་རེ་རེས་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པའི་སེམས་རེ་རེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་གཅིག་ལ་ཡུལ་དུ་མ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་གསལ་བ་ནི་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདོད་ པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་པོ། །གང་དུ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་སྣང་བ་སེམས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །
Chinese
由于修习圆满之道，烦恼是突发的，所以没有前面所说的过失。因此，要理解“对治”的产生也没有止境。造《释量论》者也说：“因此，真实与不真实，精进修习任何法，修习的力量圆满时，那明晰的无分别智是果。”这就是所说的。因此，听闻和修习般若波罗蜜多是有意义的。《经庄严论》中说：“如果仅听闻就能见义，那么修习就变得无意义；如果未听闻也能入修，那么依止就变得无意义。”因此，应努力听闻、思惟和修习，因为它们具有分别。如果未成就，就什么也不能成就，以这种方式，如果修习未成就，难道菩提就不会成就吗？那么，它如何能成就意义之事呢？由于具有这种想法，为了消除对前一半没有菩提的疑虑，所以说了“即使那样”等等。应该这样分析：暂且菩提是从先前和后来的心产生的。对此，是先前和后来的每一个心，还是许多心同时聚集，或者次第生起的心是菩提之因，有这三种考察方式。第一种情况，说的是每一个心都能成就菩提是不合理的。为什么呢？因为先前和后来的每一个心，都不能成就佛陀的菩提，即无分别的智慧，以及一切智等所有意义，因为一个心不可能有多个对境。这是他的意思。第二种情况是清楚的，即许多心也不能成就菩提，这与前面相连。例如，似乎能成就所欲之义的心同时生起，所欲之义就是菩提。总而言之，那些似乎能成就菩提的许多同时生起的心，也不能成就菩提。
English
Because the path of meditation is perfected, the afflictions are sudden, so there is no fault as previously stated. Therefore, it should be understood that the arising of the "antidote" also has no end. The author of the Commentary on Valid Cognition also said: "Therefore, real and unreal, diligently meditate on any dharma, when the power of meditation is perfected, that clear non-conceptual wisdom is the result." This is what is said. Therefore, hearing and meditating on the Prajnaparamita are meaningful. The Ornament of the Sutras says: "If meaning could be seen by merely hearing, then meditation would become meaningless; if one could enter meditation without hearing, then reliance would become meaningless." Therefore, one should strive to hear, contemplate, and meditate, because they have distinctions. If it is not accomplished, then nothing can be accomplished. In this way, if meditation is not accomplished, wouldn't enlightenment not be accomplished? Then, how can it accomplish meaningful things? Because of this thought, in order to dispel the doubt that the first half has no enlightenment, it is said "even if that is so," and so on. It should be analyzed in this way: for the time being, enlightenment arises from the previous and subsequent minds. Regarding this, is each of the previous and subsequent minds, or many minds gathered simultaneously, or the minds arising in sequence, the cause of enlightenment? There are these three ways of examining. The first case is that it is not reasonable to say that each mind can accomplish enlightenment. Why? Because each of the previous and subsequent minds cannot accomplish the Buddha's enlightenment, that is, non-conceptual wisdom, and all meanings such as omniscience, because one mind cannot have multiple objects. This is his meaning. The second case is clear, that is, many minds also cannot accomplish enlightenment, which is connected to the previous one. For example, the minds that seem to accomplish the desired meaning arise simultaneously, and the desired meaning is enlightenment. In short, those many simultaneously arising minds that seem to accomplish enlightenment cannot accomplish enlightenment.
Tibetan
ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་རྟོག་པ་དུ་མ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཡང་འདི་ནི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལུང་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་རེ་རེ་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་དུས་གཅིག་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟག་པ་གསུམ་ལ་གསལ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་མང་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་དེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སེམས་དེ་རང་གི་ངང་གིས་བྱུང་མ་ཐག་གི་རྗེས་ཐོགས་ལ་འཇིག་ཅིང་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དེས་ན་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེར་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས། ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པའི་སེམས་འདུས་པ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་འདུས་པ་ཡང་མེད་དེ། འདི་ནི་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟག་པ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མར་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་
Chinese
为什么呢？因为不可能的缘故。也就是说，一个时刻不会产生多个分别念。即使经验成立，这也是为了消除一些颠倒的观点，即认为这是分别念的近似成立。经文说，众生的每一个识都是各自的因。这是因为不可能同时产生多个分别念。因此，众生的心就是一个分别念，这是结论。因此，《释量论》的作者也说：两个分别念不是同时的。这是所说的。三种观察的显现也不是次第产生的。也就是说，先前所说的先后相续的心，即使是多数，也不能导致菩提。这要与前面所说的联系起来。怎么样呢？就像以无上佛陀的菩提为目标，修持四念住等等，以及证悟和了解佛陀的十八不共法，并以如幻的方式了解其自性。为什么不能导致菩提呢？因为说了“那”等等。就像前面所说的心，它自性产生后立即坏灭，这是没有后续的，因为没有因，并且它的事物本身也是如此。因此，因为它们之间没有联系，也就是说，一个与另一个没有联系。因此，因是特殊的，即通过产生显现四念住等等的自性的心。如何成为具有成办菩提的特征的事业呢？“不合理”是指其他的
English
Why? Because it is impossible. That is to say, multiple thoughts do not arise in one moment. Even if experience is established, this is to eliminate some inverted views, that is, to say that this is the approximate establishment of thought. The scriptures say that each consciousness of sentient beings is its own cause. This is because it is impossible for many thoughts to arise simultaneously. Therefore, the heart of sentient beings is one thought, this is the conclusion. Therefore, the author of Pramāṇavārttika also said: The two thoughts are not simultaneous. This is what is said. The manifestation of the three examinations is also not gradual. That is to say, the previously mentioned minds that are successive, even if they are many, are not reasonable for enlightenment. This should be connected with what was said earlier. How is it? Like aiming for the enlightenment of the supreme Buddha, practicing the four mindfulnesses and so on, and realizing and understanding the eighteen unshared dharmas of the Buddha, and understanding its own nature in an illusory way. Why is it not reasonable for enlightenment? Because it says "that" and so on. Like the mind mentioned earlier, it is destroyed immediately after it arises by itself, this is without follow-up, because there is no cause, and its thing itself is also like this. Therefore, because there is no connection between them, that is, one is not connected with the other. Therefore, the cause is special, that is, through generating the mind that manifests the nature of the four mindfulnesses and so on. How can it be a deed with the characteristic of accomplishing enlightenment? "Unreasonable" refers to others.
Tibetan
ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་ཅི་རེ་རེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱིས་སམ་འོན་ཏེ་ཕྲད་ནས་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མེ་ལྕེ་ནི་མར་མེའི་མེ་ལྕེའོ། །སྙིང་པོ་ནི་གྲགས་པར་ཟད་དོ། །འདི་དག་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་ནི་འདུས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དང་པོ་སྲེག་པར་ནུས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པར་ནུས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མེད་པར་མེ་ལྕེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་ལ་སྙིང་པོ་ནི་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཅི་རིགས་པ་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བ་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་དག་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་དག་གི་རང་གི་རྒྱུས་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་མས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའི་དབང་གིས་དུས་མཉམ་དུ་སྟེ། དུས་མཚུངས་པར་གྱུར་པའི་ཕྲད་པའི་བསྐྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་ཕྲད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐུན་མོང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུར་བྱས་པ་དུས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དུས་མཚུངས་པར་འབྱུང་བའི་བ་ལང་གི་རྭ་དང་འདྲ་བས་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་སྲེག་པར་བྱེད་ པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནུས་པ་ཡིན་ཕྱིར་ཏེ་གང་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་དེ་དག་སྐྱེ་བ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མ་ཡིན་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མེད་པར་འབྱུང་བར་ཁས་ལེན་པ་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་
Chinese
所謂「如何」等等，都是為了說明這個道理。這裡也有兩種考察：火焰和精華，是各自在先後剎那間起作用，還是相遇後精華被燒毀？為了遣除第一種情況，所以說「如何」等等。火焰是燈焰，精華是指廣為人知的東西。這些相遇的剎那，是聚合的自性，最初能夠燃燒，也就是說，沒有第二個能夠燃燒的剎那，火焰是燃燒者，所以是因，而精華是被燃燒者，所以是果，這種種情況都是自性的本質。凡是燃燒者和被燃燒者，火焰和精華，如果像燃燒者和被燃燒者那樣，是不可以的，這就是剩餘的部分。為什麼呢？火焰和精華的各自的因，也就是近取因的自性和互相共同作用的剎那，由於它們互相之間持續作用的緣故，是同時的。所謂「同時產生的相遇」，是指火焰和精華相遇而產生的東西，因為沒有加以區分，由於是共同的，所以各自的近取因和共同作用的因，是同時產生的，就像同時長出的牛角一樣，怎麼能說火焰和精華，燃燒者和被燃燒者的因果關係，存在於燃燒和被燃燒的狀態中呢？同樣，因為有能力，也就是說，火焰和精華的產生，如果是第二個剎那，或者說不是第一個剎那，那麼就像前面所說的那樣，火焰和精華的因果關係，就不能是燃燒者和被燃燒者的本質，這就是剩餘的部分。因為會導致恆常存在等等的過失，也就是說，如果承認第二個剎那沒有第一個剎那就產生，那麼就成了無因，因為無因是不依賴於其他的。無因而無所依，就會導致恆常存在或者不存在。事物有時會產生。
English
The term "how" and so on is used to explain this reason. Here, there are two investigations: whether the flame and the essence each act in successive moments, or whether the essence is burned after they meet. To eliminate the first case, "how" and so on are mentioned. The flame is the flame of a lamp, and the essence is what is known. The moment these meet is the nature of aggregation, and the first ability to burn means that without a second moment of being able to burn, the flame is the burner, so it is the cause, and the essence is what is burned, so it is the result. These various situations are the nature of self. Whatever burns and is burned, the flame and the essence, if they are like the burner and the burned, it is not possible, and this is the remaining part. Why? The respective causes of the flame and the essence, that is, the nature of the immediate cause and the moment of mutual interaction, are simultaneous because of their continuous interaction with each other. The so-called "encounter that arises simultaneously" refers to what arises from the meeting of the flame and the essence, because it is not distinguished, and because it is common, the respective immediate causes and the cause of common action arise simultaneously, just like the horns of a cow that grow simultaneously. How can it be said that the causal relationship of the flame and the essence, the burner and the burned, exists in the state of burning and being burned? Similarly, because of the ability, that is, if the arising of the flame and the essence is the second moment, or not the first moment, then, as mentioned before, the causal relationship of the flame and the essence cannot be the essence of the burner and the burned, and this is the remaining part. Because it would lead to the fault of being constantly existent, etc., that is, if it is admitted that the second moment arises without the first moment, then it becomes causeless, because the causeless does not depend on others. Because it is causeless and without support, it will lead to constant existence or non-existence. Things sometimes arise.