Tibetan
ས་གསུམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དེའི་གཉེན་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་རྟོགས་པའི་སེམས་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཁས་པ་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པ་གོམས་བྱས་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་སྤོང༌། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་མ་བཟློག་པས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་སོགས། །རྣམ་པར་གཞག་པ་འཁྲུག་པ་མེད། ། ཅེས་གང་བཤད་པ་དང༌། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང༌། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེར་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཟད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མར་མེའི་དཔེས་ཡང་དག་པར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་ཏུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དོན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐྱེད་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གིས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྔར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་པོའི་ཤེས་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་དོན་བདུན་ཅར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པར་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པར་ན་འགག་པར་མི་འཐད་པས་འགག་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་དང་
Chinese
第三地殊胜之显现，即是增上心之殊胜。彼之对治之体性，显现为彼之对治之识，名为后起之菩提，于悟入之心生起时，即是获得菩提之时。理应断除烦恼及其习气。如《中观庄严论》云： “智者于法无我性，串习无自性之后，从颠倒所生之，烦恼障无余断。” 如是所说。又彼论云： “因与果之事物，世俗中不可遮，故从染污至清净，安立差别无错乱。” 如是所说。又《辨中边论》中亦云： “烦恼障以及，所知障即说为二。彼中一切障，彼尽故说解脱。” 如是宣说。如是，以灯之比喻，真实而言，因与果本身是不容许的，故以世俗谛显示菩提。于其他处，世尊所说之八种难以证悟之义，当由圣者们成办。为了显示“如是当宣说”之故，而宣说了“如是所说”等。为了安住于生等修道，而解释了不退转之体性之偈颂，即是“刹那”等。由修习所证悟者，即是所应获得者。意义殊胜者，即是不共声闻等之菩提。生起彼者，即是串习。以前后刹那等，亦如前者般不应理，以无自性之自体性，亦如前者般不应理，此乃第二因。如是，则应将先前所显示之缘起，及“不可思议”等，修行者之甚深智慧，亦应与下文所说之七义全部结合。以自性无事物生起之故，真实而言，不应道理灭，故宣说了“灭即一切事物”等。真实与
English
The appearance of the third ground as special is the specialty of the higher mind. The characteristic of its antidote is that the consciousness that appears as its antidote, called the later arising Bodhi, becomes the attainment of Bodhi when the mind of realization arises. It is reasonable to abandon afflictions along with their predispositions. As it is said in the Ornament of the Middle Way: "The wise, having become accustomed to the selflessness of phenomena, abandon without remainder the afflictive obscurations that arise from perversion." As it is said. Again, that same treatise says: "In conventional truth, the entities of cause and effect are irreversible, therefore the distinctions of complete defilement and complete purification are established without confusion." As it is said. Also, in the Discrimination of the Middle and the Extremes, it is said: "The obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge are taught as two. There, all obscurations are said to be liberated when they are exhausted." Thus it is stated. Thus, by the example of a lamp, in reality, cause and effect themselves are not permissible, therefore Bodhi is shown to be close in conventional truth. In other places, the eight meanings difficult to realize spoken by the Bhagavan should be accomplished by the holy ones. In order to show "Thus it should be taught," "Thus it is said," etc. are spoken. In order to abide in the path of cultivation such as birth, the verses of the nature of non-retrogression are explained, which are "momentary," etc. What is realized by cultivation is what should be attained. The meaning that is particularly excellent is the Bodhi that is not common to the Hearers, etc. Generating that is to become accustomed to it. With former and latter moments, etc., it is not reasonable as before, and with the very nature of no self-nature, it is not reasonable as before, this is the second reason. Thus, the dependent arising previously shown, and the profound wisdom of the practitioner, such as "inconceivable," etc., should also be combined with all seven meanings explained below. Because things do not arise by their own nature, in reality, it is not reasonable to cease, therefore it is said that "cessation is all things," etc. Truth and