Tibetan
འདའ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པར་གཏོགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ནི་ངེས་པར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དུ་མི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་དང་རབ་དང་ཐུ་བོ་དང༌། རབ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་གི་སྒོ་ནས་ངོམས་པ་མེད་པ་ཉིད་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། དེས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པའི་སྒྲ་མི་ཚངས་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པའི་རང་གི་བསྟན་བཅོས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེའི་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་ཡུམ་ཉན་པ་དང༌། གཞུང་འཛིན་པ་དང་མི་བརྗེད་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བའི་ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པས་གཞི་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་མེད་པའོ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ མི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚུལ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ལས་ཐ་དད་པར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པས་སྦྱོར་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་འཐད་པས་སྦྱོར་བ་དག
Chinese
不应道理之故。所谓“于其他乘”等，安住于属于第八地的摩诃衍，是必定不堕入声闻等道的缘故。所谓“从长远”等，从三大阿僧祇劫必定出现的成佛之最胜、极胜、殊胜，以及极殊胜等，是由于从般若波罗蜜多经的门径中，学习永不满足之故。所谓“应修习”等，若如实而言，则修习等是不应理的缘故。所谓“于事物”，是由于对色等没有显现执著之故。所谓“一切智性与道智性”，是先前已述说的，由此如实摄集的事物之差别，即以外内自性之道的自性为所缘。所谓“世间”，是显现喜爱外道论典者。彼等之论证为何？即从宣说不净、常等之非梵音，执持自宗论典等中，从执持等中遮止，即与彼之论典相违之法与补特伽罗，宣说无我之母，听闻、执持论典、不忘失、如理作意，是宣说，而彼即是不相符，即与世间相违之智慧，执持色等无我之智慧与量相违之故。无碍了知色等，即色等与量不相违之世俗智慧，是如是之语。所谓“由所知与知者不缘故”，即由无所取与能取故，是无基，即无所依。如是性无行，是不应道理，是由于如是性无行之故。所谓“色等”，是由于是空性之故，色等生是不应理之故。所谓“事物与非事物”等，是由于如是性中，由一性之故，不应理为三种体性之故。所谓“如是”等，由于无有从结合中说为他体的体性之证悟，故结合不应理唯是体性，故结合应遮止。
English
It is not reasonable. The so-called "in other vehicles" etc., abiding in the Mahayana belonging to the eighth ground, is certainly not falling into the path of Sravakas etc. The so-called "from a long time" etc., from the three great asamkhyeya kalpas, the most victorious, extremely victorious, and supremely victorious of the attainment of Buddhahood that will surely arise, as well as the extremely supreme etc., is because from the gate of the Prajnaparamita Sutra, one learns without ever being satisfied. The so-called "should be cultivated" etc., if speaking truthfully, then cultivation etc. is not reasonable. The so-called "in things," is because there is no manifest attachment to form etc. The so-called "all-knowing nature and path-knowing nature," is what was previously stated, thereby truly gathering the differences of things, that is, taking the nature of the path of inner and outer self-nature as the object. The so-called "world," is those who manifestly delight in externalist treatises. What is the proof of these? That is, from proclaiming impure, permanent, etc., non-Brahma sounds, holding one's own treatises etc., from holding etc., preventing, that is, the Dharma and individuals that contradict their treatises, proclaiming the Mother of Selflessness, listening, holding treatises, not forgetting, and properly attending to the mind, is proclaiming, and that is incompatible, that is, the wisdom that contradicts the world, holding the wisdom of the selflessness of form etc. contradicts the measure. Knowing form etc. without obstruction, that is, the conventional wisdom of form etc. that does not contradict the measure, is such a word. The so-called "because knowable and knower are not focused on," that is, because there is no object and subject, it is without foundation, that is, without support. Suchness has no going, it is not reasonable, it is because suchness has no going. The so-called "form etc.," is because it is emptiness, the arising of form etc. is not reasonable. The so-called "things and non-things" etc., is because in suchness, due to oneness, it is not reasonable to be the nature of the three modes. The so-called "thus" etc., because there is no realization of the nature that is said to be different from combination, therefore combination should not be only nature, therefore combination should be prevented.
Tibetan
་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །དེས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་སོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་བའི་སེམས་ལ་ངེས་པར་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་མཁས་པའོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་འདི་ལ་སྟེ། དེའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བ་རྣམས་འདོད་ཅིང་བཤད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བཞེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་རང་བཞིན་གྱི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ནི་གདུལ་བྱའི་རྒྱུ་ལ་ལམ་བསྐྱེད་པར་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ངེས་པ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པའི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་དབང་པོའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གྲངས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །སྦྱིན་པ་ནི་གཏོང་བའོ། །བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དགེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་མ་དམིགས་པ་ལའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཐབས་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་མ
Chinese
正如所说的那样具有特征。与解脱分相符的偈颂是“无相”等等。无相即是无我。因此，对于布施等任何事物，如实地修持，就是获得修持。其中的智者是指信心等。“无相”等偈颂是对偈颂的解释，以无相为目标的智慧之相，是指以空性为目标的意识。布施等波罗蜜多达到一切智智，是指一切智智达到三种极致。在自己的相续中生起，是指通过修持，在瑜伽士的心中必定生起，即是其中的智者。信心等是指完全现证菩提。在了解其修行时，与解脱分相符，诸佛认为并宣说与远离烦恼的差别和随顺相符，因为是善根，所以显现为应当接受。否则，世间禅修仅仅是自性的信心等，不一定能在所化众生的相续中生起道，而此处确定是与解脱分相符，所以这样认为。佛 等是对智者的偈颂的解释，即是信心等。信心等是对三宝生起极大信心的相。不是具有特殊能力的根的自性，因为根没有作用，所以是其他的信心等。如其数量，佛是指圆满的佛。布施是指给予。圆满的意乐是指想要行善等。不分别是指不执著于业、作者和所作。一切法是指色等。一切相是指自相和共相。一切相是指以自相和共相完全了知，以及以其为目标的是佛和菩萨，布施和戒律等行境的五种方法。
English
It is said to be as having characteristics. The verses that are in accordance with the aspect of liberation are "without characteristics" and so on. Without characteristics is selflessness. Therefore, truly practicing whatever is generosity and so on, is what is obtained as practice. The wise one in that is faith and so on. The verses beginning with "without characteristics" are an explanation of the verses, the aspect of knowledge that aims at without characteristics, is the mind that aims at emptiness. The perfections of generosity and so on, reaching omniscience, are all those that reach the end of the three omnisciences. Generating it in one's own continuum is that by means of practice, it is necessarily generated in the mind of the yogi, that is the wise one in that. Faith and so on, is for this complete perfect enlightenment. At the time of knowing its application, it is in accordance with the aspect of liberation, the victorious ones think and say that it is in accordance with the distinction of being free from afflictions, and because it is the root of virtue, it is manifestly considered to be what should be taken. Otherwise, worldly meditation, which is merely faith and so on by nature, is not certain to generate the path in the continuum of the beings to be tamed, but here it is certain that it is in accordance with the aspect of liberation, so it is thought to be said. Buddha etc. is an explanation of the verses of the wise, which is faith and so on. Faith and so on are the aspects of having great faith in the Three Jewels. Not being the nature of the special faculty of the senses, because the senses have no purpose, it is other faith and so on. According to the number, Buddha is the perfect Buddha. Generosity is giving. Perfect intention is wanting to do good and so on. Non-discrimination is not aiming at action, agent, and object. All phenomena are form and so on. All aspects are by way of self and general. All aspects are completely knowing by way of self and general, and the objects of that are the five methods of the realm of activity of Buddhas and Bodhisattvas, generosity and ethics, and so on.