Tibetan
ང་ལྡན་པ་རྣམས་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་གང་ཞིག་འཇུག་པར་བྱེད། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་མང་པོ་ནི། །བདག་ཏུ་ལྟ་བར་ཞུགས་མཐོང་ན། །ཆོས་མཐོང་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །སྙིང་རྗེ་བར་ནི་སུ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་གི་སྒོ་ནས་ཡུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཟློས་ཏེ་སྨྲས་པ་དང༌། མཚང་བ་ཉིད་དང་དགོས་པ་མེད་པར་རྟོག་པ་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འོག་ནས་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བསྟན་བཅོས་འོག་ནས་བཤད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་གྲགས་པ་ཇི་ལྟར་མཛད་ ཅིང་སྦྱར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉེན་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་མོ། །རྣམ་པ་ནི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བསྡུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཉེ་བར་བཟུང་བས་སོ། །ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་འབད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་བདག་ལས་མི་སྨོས་ཤིང་མ་བཤད་པའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྱུང་བ་མེད་པས་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྨོས་པའི་གཞི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་ཟློས་ཏེ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་འདིར་ནི་ལམ་ལ་བྱའོ། །དེས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་མ་བསྡུས་པ་ནི་མ་སྨོས་པའོ། །པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའོ། །འདི་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་
Chinese
我等具有者，以与义不符之怀疑，对于沐浴等有何用处？ 圣天尊者也说： 许多外道徒， 见入于我见， 见法之众生， 谁不起悲悯？ 如是所说。 从其他方面重复宣说母之体性，以及思择空虚与无有必要。以三者总摄一切智性，即是真实圆满，如是等等而说。如是，以下所说之次第，现观庄严论，以下所说之偈颂如何造作及结合耶？ 基础等如是说，基础是内外之自性。对治是声闻等之道。相是事物空性之相。从彼等之中，任何一个总摄，即是任何一个执持。如第一种观点，则努力成为无意义，现观庄严论分别结合之努力成为无有必要。为何如此？此般若波罗蜜多，等等。此般若波罗蜜多，即现观庄严论之论典。体性之论典，阿毗达磨等，不说及未说及之外内自性之基础为何，彼不生，故于法阿毗达磨等所说之基础，现观庄严论有重复宣说之过失。如是，如第二种观点，努力亦是无意义。为何如此？以清净之事物总摄之故。清净是涅槃，以成为彼之因，故于此处是道。因此，意义是此，总摄声闻等之道之故。一切烦恼之事物是所取等不顺品。未总摄彼，即是未说。故是因。此为何者之对治，不能领会，即是不顺与对
English
Those of us who possess, with doubts that do not accord with meaning, what is the use of engaging in bathing and the like? The venerable Arya Deva also said: Many non-Buddhists, Seeing those who have entered into the view of self, Who are beings who see the Dharma, Who would not feel compassion? As it is said. From other aspects, repeating the characteristics of the Mother, and contemplating emptiness and lack of necessity. By summarizing all knowledge with the three, it is truly complete, and so on. Thus, the order described below, the treatise Ornament for Clear Realization, how are the verses described below composed and combined? The basis and so on are mentioned, the basis is the nature of outer and inner. The antidote is the path of the Hearers and so on. The aspect is the aspect of emptiness of things. From among them, summarizing any one, that is, holding on to any one. According to the first view, the effort is meaningless, the effort of separately combining the Ornament for Clear Realization becomes unnecessary. Why is that? This Prajnaparamita, and so on. This Prajnaparamita, that is, the treatise Ornament for Clear Realization. The treatise on characteristics, Abhidharma and so on, does not mention or speak of what is the basis of the outer and inner nature, it does not arise, therefore, the basis mentioned in the Dharma Abhidharma and so on, the Ornament for Clear Realization has the fault of repeating the explanation. Similarly, according to the second view, the effort is also meaningless. Why is that? Because it is summarized by pure things. Purity is Nirvana, and because it becomes the cause of it, here it is the path. Therefore, the meaning is this, because it summarizes the path of the Hearers and so on. All afflicted things are the unfavorable aspects such as grasping. Not summarizing it means not mentioning it. Therefore, it is the cause. What is the antidote to this, it is not understood, that is, unfavorable and against
Tibetan
པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སོ་སོར་ངེས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལྟར་ན་ཡང་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཞི་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་པས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ བསྒོམས་པས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་གཞི་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་དགོས་པ་མེད་པས་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་མ་བསྡུས་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཕྱོགས་གསུམ་ཅར་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་གཞན་དག་སེམས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བས་རྒོལ་བ་པོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ནི། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་དག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་སྨོས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་གཞི་དང༌། གཉེན་པོ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཞི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཅར་གྱིས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་མདོར་བསྡུས་ནས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་ཉིད་དུ་ཡུམ་གཙོར་མཚོན་ཏེ། ཡུམ་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ནི་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་འདིས་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ལུས་པ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་གོ་རིམས་རྟོགས་སླ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་འདི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གང་ལ་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་དགོངས་སོ། །དོན་འདི་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་གཞུང་གི་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པའི་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས། འབྲས་བུ་ནི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ལྡོག་གོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དེའི་རྒྱུས་སོ། །འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་མ་བསྡུས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པར་དམིགས་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་བར་དུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་གཏུགས་པ་ནི་མཐའ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྐྱེ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པ་ཡིན་པས་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་ཀུན་ནས་འཇུག་ཅིང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་རྟོགས་པ་སྟེ། བདག་མེད་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་དོར་བའོ། ། དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་རྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་བསྒྲུབས་པའི་མཆོད་སྡོང་དང་འདྲ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བ
Chinese
因为对于各方的分别没有确定的认识，所以有不认识的过失。如果按照第三种观点，也是徒劳无益的。为什么呢？因为仅仅以无基础的形象来概括。因为安住于分别念的无基础的形象本身被说了的缘故。因为一点也没有讲述，所以说没有领悟意义，那是因为即使通过禅修从一个传递到另一个，也无法获得任何基础，因此对于人的目的来说没有必要，所以有不说的过失。三种一切智没有概括的过失，对于所有三种观点都应该知道。因为“因为”这个词是理由。其他人会想“没有意义”，不是吗？因为反驳者没有看到一切。以这种方式，人们会认为这部论典没有必要。不是这样的，等等。三种一切智，指的是声闻和独觉，他们是知一切者。菩萨们是知道道者。圆满正等觉佛陀是知一切相者。三种一切智概括了一切证悟，因为成佛本身被说成是显现一切的因。因此，它也概括了基础、对治、不共之品和基础形象的所有三种特征，因此在名为《现观庄严论》的特征论典中，简要而正确地阐述了，因此在三种一切智本身中，主要象征着般若波罗蜜多，因为般若波罗蜜多的所有意义都包含在其中。因此，通过这种特征来象征，就不会有先前所说的过失，因为它是无遗漏的、完全圆满的、并且容易理解次第的。因此，这部论典不是共同的，并且正确的特征不在哪里呢？通过分别胜义谛来理解。说了“这个意义就是这样”等等。意义和论典被简要地讲述
English
Because there is no definite understanding of the distinctions of each side, there is the fault of not understanding. According to the third view, it is also a waste of effort. Why? Because it is summarized only by the formless basis. Because the formless aspect that abides in conceptualization itself is mentioned. Because nothing is said, it is said that there is no understanding of the meaning, because even if it is transmitted from one to another through meditation, no basis can be obtained, so it is not necessary for the purpose of human beings, so there is the fault of not speaking. The fault of not summarizing the three omniscient ones should be known for all three views. Because the word "because" is the reason. Others will think, "It is meaningless," won't they? Because the opponent does not see everything. In this way, it will be understood that this treatise is not necessary. It is not like that, etc. The three omniscient ones refer to the Shravakas and Pratyekabuddhas, who are knowers of all. Bodhisattvas are knowers of the path. The perfectly complete Buddha is the knower of all aspects. The three omniscient ones summarize all realizations, because Buddhahood itself is said to be the cause of manifesting everything. Therefore, it also summarizes all three characteristics of the basis, the antidote, the uncommon qualities, and the basis aspect, so in the characteristic treatise called "Ornament for Clear Realization," it is briefly and correctly explained, so in the three omniscient ones themselves, the Prajnaparamita is mainly symbolized, because all the meanings of the Prajnaparamita are contained within it. Therefore, by symbolizing with this characteristic, there will be no faults mentioned earlier, because it is complete, completely perfect, and easy to understand the order. Therefore, where is this treatise not common and the correct characteristic not? Understand by distinguishing the ultimate truth. It is said, "This meaning is like this," etc. The meaning and the treatise are briefly spoken.
Chinese
如是宣说了三遍一切智性，并阐述了其因和果。其中，所谓“一切知性”等，是指色等，即色和受等。依靠对彼之法性的修习，即对无常和空性等的禅定，果是舍弃对自我的愚昧。执著自我的空性即是果。这表明，通过知晓色等之无常等一切相状的力量，可以从执著自我中解脱出来。一切乘的决定生起是声闻等道的果。彼即是真如，因为是缘于无所缘的缘故。依靠不对其进行显现的，是其因。果是能够摄集未被摄集的有情，即未获得声闻等道之果，以及布施和殊胜布施等的行为是果。这表明，以一切道缘于无所缘，菩萨以知晓道之相状，直至轮回未空之际，也不会从听闻等中退转。所谓“安住于一切法无生”，是就胜义而言，色等无生之因。到达虚空界之边际，即是无边。有情之利益相续不断，是指菩萨于菩萨位时，利益有情从无始以来即已串习，因此不由自主地行持，并且无论何时都完全融入轮回，证悟真实之边际，即以无我而显现。以彼等之习气相连接，是指从一个分别念传递到另一个分别念。具有舍弃彼者，即是舍弃。 彼即是果，凡是彼者，即如是称之。此乃说明，以安住于一切法无生之相状的一切智性，完全舍弃了一切分别念，并且有情之利益也如同建造于虚空中的宝塔一般。
English
Thus, the three aspects of omniscience are closely shown, and its cause and effect are explained. Among them, the so-called "all-knowing nature," etc., refers to form, etc., that is, form and feeling, etc. Relying on the practice of its Dharma nature, that is, meditation on impermanence and emptiness, etc., the result is the abandonment of ignorance about the self. The emptiness of clinging to the self is the result. This shows that through the power of knowing all aspects of form, etc., such as impermanence, one can be liberated from clinging to the self. The definite arising of all vehicles is the result of the path of the Hearers, etc. That itself is Suchness, because it is based on that which has no object of focus. Relying on that which does not manifest it is its cause. The result is that which is able to gather sentient beings who have not been gathered, that is, not having attained the result of the path of the Hearers, etc., and the acts of giving and supreme giving, etc., are the result. This shows that with all paths focused on the non-objective, the Bodhisattva, by knowing the aspects of the path, will not turn away from hearing, etc., until samsara is empty. The so-called "abiding in the unborn nature of all dharmas" is, in the ultimate sense, the cause of the unborn nature of form, etc. Reaching the boundary of the realm of space is boundlessness. The uninterrupted continuation of the benefit of sentient beings refers to the fact that when a Bodhisattva is in the state of a Bodhisattva, benefiting sentient beings has been practiced since beginningless time, so they act involuntarily, and whenever they completely merge into samsara, realizing the boundary of reality, that is, manifesting through selflessness. Connecting with the imprints of these is the transmission from one conceptual thought to another. Having abandoned that, is abandonment. That itself is the result, whatever that is, is called that. This explains that with the all-knowing nature of abiding in the unborn nature of all dharmas, all conceptual thoughts are completely abandoned, and the benefit of sentient beings is also like a stupa built in the sky. Such is the view.