Tibetan
་དེའི་བར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐའ་དང་བར་ན་གནས་པ་མེད་པས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་ནས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་གོ་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དུས་གསུམ་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་མེད་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རིང་བར་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་རང་གིས་རྟོགས་པ་ཙམ་སྟེ། རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དངོས་པོ་མཐོང་བས་སྐྲག་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང༌། འཁོར་བའང་འཁྲུལ་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཆ་འདྲ་བས་རྟག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པར་གནས་ཤིང་མངོན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་གཞུང་གིས་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་དག་དམིགས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཤེས་པའོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། །ཡང་དག་པར་ན་དེ་མེད་པས་དེའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ག
Chinese
因为那之间也不存在。那么，什么是般若波罗蜜多呢？像那样，轮回和涅槃不在边和中间存在，因此不住于轮回和寂静。据说，对轮回和涅槃没有执着就是般若波罗蜜多。这解释了“般若”等。菩萨们的母亲从随顺的角度讲述，从相反的角度来说，声闻等没有的就是“一切智”等。所谓“一切智的境界”，是指将一切智作为对境而反过来显示，因此是从菩萨的角度反过来讲述的。因为声闻等没有平等地了知三时，也就是说，没有了知存在于三时的事物是不生的。所谓远离了真实的般若波罗蜜多，是指远离了一切执着的智慧，因为它是了知三时事物不生的自性。像那样，仅仅是自己证悟，因为自己的觉性的自性远离了般若波罗蜜多的慈悲和智慧。因为见到涅槃中的事物而感到恐惧。因为涅槃是断灭的自性，轮回也相似地从一个迷惑传递到另一个迷惑，因此安住并显现出产生常常见。那为什么呢？因为执着于事物和非事物。因为那个宗义是常，所以胜义中存在的事物就是涅槃。以无常等方式，那些都是应该舍弃的，所以轮回是非事物。那些是通过执着来了解的。或者，因为真实本身就是颠倒，所以色等事物在胜义中是真实存在的。如果真实不存在，那么就会执着于它的无常等为非事物，应该这样理解。
English
Because it does not exist in between either. So, what is Prajñāpāramitā? In that way, since samsara and nirvana do not exist at the edge and in the middle, one does not abide in samsara and peace. It is said that not being attached to samsara and nirvana is Prajñāpāramitā. This explains "Prajñā" and so on. The mother of the Bodhisattvas is explained from the perspective of following, and from the opposite perspective, what the Shravakas and others do not have is "Sarvajñāna" and so on. The so-called "state of Sarvajñāna" means that it is shown by reversing the assumption of Sarvajñāna as the object, so it is explained from the perspective of reversing the understanding from the Bodhisattva. Because the Shravakas and others do not have the knowledge of equality in the three times, that is, they do not know that the things existing in the three times are unborn. The so-called being far from the true Prajñāpāramitā means that the wisdom without attachment to everything is abandoned far away, because it is the nature of knowing that the things of the three times are unborn. In that way, it is only self-realization, because the nature of one's own awareness is separated from the compassion and wisdom of Prajñāpāramitā. Because seeing things in nirvana is frightening. Because nirvana is the nature of annihilation, and samsara similarly passes from one delusion to another, therefore it abides and manifests the generation of the view of permanence. Why is that? Because of clinging to things and non-things. Because that tenet is permanent, the thing that exists in the ultimate sense is nirvana. In the manner of impermanence and so on, those are to be abandoned, so samsara is a non-thing. Those are known by clinging. Or, because reality itself is inverted, the things such as form are truly existent in the ultimate sense. If reality does not exist, then one clings to its impermanence and so on as non-things, it should be understood in this way.
Tibetan
ཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཅན་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ལུགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་མཚན་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལན་གྱིས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་རགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་ཆ་འདྲ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པས་སོ། །ཡང་ན་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པས་སོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལོག་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པའོ། །དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པས་ནི། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པས་ནི། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་འོག་ནས་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་བར་འགྱུར་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་མི་འཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་གོམས་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཚོགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་གཞུང་གིས་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ལ་
Chinese
在尼迦看来，声闻等有相者，必定对某些事物普遍执着，即使有了般若波罗蜜多，也会衰退等。经文中“从理”等，以及“连同其名称”等的回答，对偈颂的解释很容易理解。“认识到事物具有相”是指，对于事物显现执着的粗大迷惑之相，具有相似之处，从一个传递到另一个的色等事物进行分别。或者，因为是从集合中产生的缘故，对于事物显现执着的迷惑之相的因具有色等进行分别。经文中“对于不了解事物本质者”是指，不了解色等自性颠倒者。其平等性之智慧是指，色等无生之智慧。经文中“因为不是方便”等的解释是，解释了“因为不是方便而遥远”。经文中“菩萨从长久以来”等的解释是，解释了“那是精通方便者”。声闻等的对治，菩萨等的不共品性，如是声闻等，如是说“如是声闻等”等。如是，声闻等以下所说的次第，证明了母亲般若波罗蜜多变得遥远，因为不能获得，所以是颠倒串习，因此，那些对治是菩萨等应当断除的，因此是不共品性，圣慈氏菩萨如是不共品性所说。经文中“色等”等的偈颂之义是，说了“色等”等，凡夫众生的有漏，以及圣者的无漏，以及二者的体性，即舍弃了一种烦恼方面的凡夫，是远离贪欲的集合。色等三时的一切法，都未被其论典视为实有。
English
According to Nigama, the Shravakas and others who have characteristics are bound to be attached to certain things, so even if they have the Prajnaparamita, they will still decline. The explanation of the verses in the text, such as "from reason" and the answers such as "together with its name," is easy to understand. "Recognizing that things have characteristics" means that for things that appear to be attached to the coarse signs of delusion, which have similarities and are transmitted from one to another, such as form, etc., are distinguished. Or, because it arises from a collection, it distinguishes form, etc., as having the cause of the deluded signs of attachment to things. "For those who do not understand the essence of things" in the scriptures refers to those who do not understand the inverted nature of form, etc. The wisdom of its equality is the wisdom of the unborn form, etc. The explanation of "because it is not a means" in the scriptures is an explanation of "because it is not a means, it is far away." The explanation of "Bodhisattva from a long time" in the scriptures is an explanation of "That is the one who is skilled in means." The antidote to the Shravakas, etc., the uncommon qualities of the Bodhisattvas, etc., such as the Shravakas, etc., are mentioned as "such Shravakas, etc." Thus, the order of the Shravakas, etc., mentioned below, proves that the mother Prajnaparamita becomes distant, because it cannot be obtained, so it is a reversed habit, therefore, those antidotes are what the Bodhisattvas, etc., should abandon, therefore, it is an uncommon quality, as the noble Maitreya Bodhisattva said about the uncommon quality. The meaning of the verses "form, etc." in the scriptures is that "form, etc." are mentioned, the defiled of ordinary beings, and the undefiled of the noble ones, and the nature of both, that is, the ordinary beings who have abandoned one aspect of affliction, are the assembly that is free from desire. All the dharmas of the three times, such as form, etc., have not been regarded as real by its treatises.
Tibetan
དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པར་ཤེས་ལ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་རྣམས་ཏེ། འདི་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟེ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་གོ་བཟློག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའམ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་མདོ་ལས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་བཞིན་ཏེ་རྟོགས་པར་ དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བླང་བར་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པར་སློབ་པ་ལ་རྩོམ་པའོ། །དེའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པའོ། །དེ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དང་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་བདག
Chinese
由于执着于将事物本身视为真实存在，因此要知道什么是色等。因此，对于色等蕴，应当视其本身为空性，即他人所遍计的我和我所等。布施等，即布施和戒律等，菩提之分，以及四禅。对于这些，所谓的修习之想，即执着于无我，是声闻等人的对治，是道。为什么呢？因为颠倒产生，是从执着于我等的异生凡夫中，进入到相反的境地。这样，刚才所说的声闻等的对治之方，就是菩萨的不顺品。为什么呢？因为颠倒产生，是应当舍弃的。或者说，由于色等不是真实存在的，所以观色等为空性等，也是菩萨应当舍弃的。应当这样说。菩萨们相反等，很容易理解。以遮止见等。意思是说，经中遮止了眼识等是应当证悟的。因此，自性是难以证悟的。因为不是世间量所证悟的对境，所以了知一切法无生，对于一切应当舍弃和应当接受的事物不执着，是菩萨的不顺品，因此是应当舍弃的。这样理解。像这样，以不顺品等，宣说了加行。以色等一切法等，显示了总摄的意义。修习，就是致力于学习色等无我。它的完全了知，就是近取。以遣除它的方式，就是因为以非色等遮止了真实存在。菩萨们对于此和彼的加行，就是不执着于色等，即我。
English
Due to clinging to the notion that things themselves are truly existent, one should know what form and so on are. Therefore, one should view the aggregates of form and so on themselves as emptiness, that is, the self and what belongs to the self that are imputed by others. Giving and so on, that is, giving and discipline and so on, the aspects of enlightenment, and the four concentrations. For these, the so-called thought of practice, that is, clinging to the notion of selflessness, is the antidote for the Hearers and so on, it is the path. Why? Because arising from reversal, it is entering into the opposite state from the ordinary beings who cling to the self and so on. Thus, the side of the antidote of the Hearers and so on just mentioned is the unfavorable side for the Bodhisattvas. Why? Because arising from reversal, it is what should be abandoned. Or, since form and so on are not truly existent, viewing form and so on as emptiness and so on is also what should be abandoned by the Bodhisattvas. It should be said like this. The Bodhisattvas' reversal and so on are easy to understand. By preventing seeing and so on. It means that the sutra prohibits that eye consciousness and so on are what should be realized. Therefore, the nature is difficult to realize. Because it is not an object to be realized by worldly measure, therefore, knowing that all phenomena are unborn, not clinging to all things that should be abandoned and should be accepted is the unfavorable side of the Bodhisattvas, therefore it should be abandoned. Understand it like this. In this way, with the unfavorable side and so on, the application is explained. With all phenomena such as form and so on, the meaning of the summary is shown. Practice is to strive to learn the selflessness of form and so on. Its complete knowledge is the near attainment. By way of eliminating it, it is because the true existence is prevented by non-form and so on. The Bodhisattvas' application to this and that is not clinging to form and so on, that is, the self.