English
ro. It is to be understood that the most decisive component of this path of seeing is what is said to be "all-knowingness." If so, then there also the joyful grounds and so forth are mentioned, because this is showing the path of seeing of the Bodhisattvas, why should it be said again? It should be said that the all-knowingness of the Tathagatas is because it depends on the realization of all causes and effects, so in order to avoid the doubt that the sons of the Victorious Ones will not become the path proclaimed from it, only the cause is enumerated from it, and the nature of the path of seeing and so forth of the sons of the Victorious Ones, the knowledge of the path, is established separately. Therefore, because it is following the exposition of the noble Vimuktisena, the venerable Bhadanta has connected the recently explained forbearance and so forth as aspects of the path of seeing. Others say that because the entire text and meaning of the path of seeing are not connected with the aspects, "some say" and so forth are mentioned. The so-called "some say" is also explained differently by some teachers, that is, the meaning of the verses such as "truth and forbearance of truth" is the nature of the sixteen moments. The meaning of the aspect is shown by the text that strives to approximate the expression. Therefore, the verses such as "suchness and Buddha" do not speak of the meaning of the aspect, the so-called suchness and Buddha that do not rely on form, do not abide in the order of the dependent and the depended, are the aspects of the forbearance of the knowledge of Dharma of suffering and so forth, without speaking of the nature of the aspect itself. Whatever path of seeing is spoken of by the Hearers and so forth, the sixteen moments in it are the forbearance of the knowledge of Dharma of suffering and so forth. It is only an approximate expression and connection, so here also do not connect by saying that only the aspects of the path of seeing of the Bodhisattva are spoken of. This is the intention here. What will happen with that? All the distinctions that have been spoken and not spoken are seeing
Tibetan
་བའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་དང་སྦྱར་བར་བལྟའོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་དག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་ནི་བསྒོམ་པའི་གོ་རིམས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་ཞིང་བསླབ་པའི་གོ་རིམས་སོ། །སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་འདིས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དེའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་གོ་རིམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གོ་རིམས་མེད་པས། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འཚོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའི་དོན་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་གང་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཞུགས་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་འདི་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྙམ་སེམས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་གོམས་པ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་པས་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསླབས་པ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དོན་དམ་པར་དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ
Chinese
是作为引导证悟之道的引导者。也就是，应当与“如是性与诸佛”等偈颂结合起来看待。关于善知识所说的过失，是指说了“由彼等”等，即那些论师没有开示菩提道次第等，这是从《现观庄严论》中所说的次第修习和学习的次第。等等之语是指修习达到究竟，并且由此能够成就佛果，而这（论）却没有开示哪怕是少许的现观次第，即没有讲述先前所说的发心等道的究竟，也就是成就佛果的次第，由于在一切时都没有关联的次第，所以会像寻找百千部（经）一样。这是他的想法。又说了“其他的过失”等，即所说的“所缘与”等，意思是说，暖位等的所缘和行相的差别，也没有显示出比声闻乘的任何一种更加殊胜，因为在这个方面是共同的。这样看来，这个方面是不好的，我是这么想的。贪欲等烦恼之根本是对实有的执着，而与之相违的是串习无我，以及苦蕴等对实有的执着，因为这些是互相违背的，难道不会导致无法成就串习无我吗？如果这样，那么以它的原因为缘，对苦蕴等十六行相进行观修，怎么会在这里产生苦法智忍等呢？不是这样的，因为什么缘故呢？因为“如是性与诸佛”等偈颂已经显示了苦等十六行相的缘起性，因此，如果像所说的那样学习实无自性，那么法性自然会生起它，因此在胜义谛中，事物的行为是不合理的，应当完全了解这一点。见道的
English
It serves as a guide to lead to the path of enlightenment. That is, it should be viewed in conjunction with verses such as "Suchness and the Buddhas." Regarding the faults stated by the virtuous teacher, it refers to saying "by those," etc., meaning that those teachers did not explain the stages of meditation, etc. This is the order of gradual practice and learning as stated in the Abhisamayalankara. The word "etc." refers to the completion of meditation, and from that, Buddhahood itself can be accomplished, but this (treatise) does not show even a little of the order of realization, that is, it does not explain the ultimate of the path of generating bodhicitta, etc., which was previously mentioned, that is, the order of accomplishing Buddhahood itself. Since there is no order of connection at all times, it will be like searching for hundreds of thousands (of sutras). This is his thought. It also says "other faults," etc., that is, the meaning of what is said, such as "object and," etc., is that the difference between the object and aspects of warmth, etc., is not shown to be more superior than any of the Hearers, because this aspect is common. In this way, this aspect is not good, I think so. The root of afflictions such as desire is attachment to reality, and what is contrary to it is familiarizing oneself with selflessness, and attachment to reality such as the aggregates of suffering, because these are mutually contradictory, wouldn't it lead to the inability to accomplish familiarization with selflessness? If so, then based on its cause, how can the sixteen aspects of the aggregates of suffering, etc., be cultivated here to generate the forbearance of knowledge of suffering, etc.? It is not like that, because for what reason? Because verses such as "Suchness and the Buddhas" have shown that the sixteen aspects of suffering, etc., are the nature of dependent origination, therefore, if one learns the non-existence of self-nature as it is said, then the nature of reality will naturally arise, therefore, in the ultimate truth, the action of things is unreasonable, and this should be fully understood. The path of seeing