Tibetan
པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལའོ། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་བཏབ་དགོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒོལ་བ་ལ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཐབས་ཀྱིས། དོན་དམ་པར་རྒོལ་བ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་ལན་གདབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒོལ་བ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་དག་དང༌། ལ་ལར་ནི་ཡང་དག་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་དག་གིས་ལན་གདབ་པར་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བྱ་བས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པས་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་བཟུང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དག་གིས་འགྲུབ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལམ་ཡོད་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང༌། ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་རིགས་པར་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་ལན་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་བསལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་རྒོལ་བ་དུ་མ་ཚར་གཅོད་པའི་ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚད་མ་དུ་མ་དག་གིས་ཡང་དག་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངེས་ པ་སྟེ། འདི་ཁོ་ན་ཡང་དག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དག་ནི་རྨོ
Chinese
即于此中证悟之义。所谓必须按照次第，以胜义和世俗之门回答，即对于以世俗进行辩驳者，以胜义之方便；对于以胜义进行辩驳者，以世俗之方便回答。同样，对于某些辩驳者，以胜义和世俗二者；对于另一些辩驳者，则应知以正确和不正确的世俗二者回答。因此，所谓精通依赖二者之方便，即指精通依赖世间和出世间名言之方便。于此，世俗中，由于色等存在，故为所缘，而对其自性之确定把握，即是遍知之智慧。所谓三宝，即是以世俗回答。世俗中，虽见布施等，然于彼真实性未见，即称为精通方便。以世俗和胜义二者。如是，由于世俗和事物等存在，故为如来之现观。正确的世俗即是无常等。错误的世俗即是常等，因此，对于无常等执为常等之颠倒，即以正确和错误的世俗二者成就，故说成就具戒之愿。所谓即使修习道，亦不现前显现果，即是以世俗而言。如是，世俗中，由于烦恼等和道存在，故有不相顺之品和对治。如是，由于色等存在，故有彼之体性，又如是，对于色等之所有行相进行修习，亦是遍知之因，故为善妙，如是应尽可能地以世俗和胜义之门回答。彼等先行破除空性等之后，对于大自在天和遍入天等众多辩驳者，断除之决定于一切方面皆有。以三摩地和智慧之众多量，获得正确且无颠倒之决定， 即此唯一为正确，其他皆为愚
English
That is, to realize it here. The so-called necessity to answer in order, through the gates of ultimate truth and conventional truth, means that for those who argue with conventional truth, answer with the means of ultimate truth; for those who argue with ultimate truth, answer with the means of conventional truth. Likewise, for some debaters, answer with both ultimate truth and conventional truth; for others, it should be known that answers should be given with both correct and incorrect conventional truths. Therefore, the so-called being skilled in the means of relying on both means being skilled in the means of relying on worldly and trans-worldly terms. Here, in conventional truth, because form and so on exist, it is the object of focus, and the definite grasp of its nature is the wisdom of omniscience. The so-called Three Jewels are answered with conventional truth. In conventional truth, although seeing generosity and so on, not seeing their true nature is called being skilled in means. With both conventional truth and ultimate truth. Thus, because conventional truth and things and so on exist, it is the Abhisamaya of the Tathagata. Correct conventional truth is impermanence and so on. Incorrect conventional truth is permanence and so on, therefore, the inversion of holding impermanence and so on as permanence and so on is accomplished by both correct and incorrect conventional truths, hence it is said that the aspiration of having precepts is accomplished. The so-called even if one cultivates the path, the result does not manifest directly is in terms of conventional truth. Thus, in conventional truth, because afflictions and so on and the path exist, there are discordant factors and antidotes. Likewise, because form and so on exist, there is its nature, and likewise, cultivating all aspects of form and so on is also the cause of omniscience, therefore it is good, and one should answer as much as possible through the gates of conventional truth and ultimate truth. After first refuting emptiness and so on, the determination to eliminate the many debaters such as the Great Lord and Vishnu is in all respects. With many measures of Samadhi and wisdom, one obtains a correct and non-inverted determination, That is, this alone is correct, and the others are foolish.
Tibetan
ངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་བརྟན་པོར་བསྐྱེད་ནས་དགེ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཀུན་ནས་བྱེད་ཅིང་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དབང་དུ་བྱའོ། །ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཉེ་བ་ན་འདུག་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལས་ལྟོས་ཏེ། བཅུ་དྲུག་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ལ་དེ་བས་ན་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མི་འགལ་ལོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་སེང་གེ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་གཞུང་རྟོགས་དཀའ་བའི་སྣང་བ་མདོར་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་བྱས་པ་ལས་སྐབས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པའི་བཤད་པའོ།། །། སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕན་ཚུན་གྱི་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་ནི། རྩེ་མོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའོ་།སོ་སོ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་དང་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་དག་གིས་སོ། །རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ནི་བསྒོམས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ལོ། །གོ་རིམས་སུ་བཀླགས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་དྲན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བཞག་པའོ། །བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དྲན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཕྱི་རོལ་ལས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ། ནང་དུ་ངེས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པས་སོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སོ། །བར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ པ་དག་གོ །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དྲན་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་བཞེད། ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གོ་རིམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་འདི་ཉིད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་
Chinese
生起“我是”之坚定认知后，凡是 желающие 善行者，为了所有众生的利益而精进， желающие 成就正觉的菩萨们，应当修持无间三摩地，应当掌握这个。虽然以所缘的差别而产生的邪分别有无量种，但考虑到就近的所化众生，只说了十六种，因此与“体性空”之说并不相违。从《现观庄严论》这部般若波罗蜜多诀窍论典中，由狮子贤面前将难以理解的经义简略化，法称所著的第五品释的解说。 第六品释 解释能遍与所遍之间的关系是，说了“顶”等，所谓获得顶现观，就是获得了之前所说的顶加行之圆满成就。以个别和总集的方式，通过逆行和顺行等。所证悟之义，是经由修习而成为对境之境。按顺序念诵，即是依次安住于忆念。为了指示，即是为了使圆满成就进入忆念。以如理作意而修习，即是心从外境如实收摄，于内专注。渐次现观之加行是，说了布施等，即是具有布施之智慧，也就是通过波罗蜜多。所谓“之间”，即是四念住、四正断等、七菩提分、八圣道分。忆念佛等，即是忆念三宝之忆念，以及忆念善等之修习，无论何者，其法无实有自性，不缘色等，是渐次之行。应当知晓，此乃次第布施之成就。此义即是波罗蜜多等
English
Having generated a firm understanding of "I am," those who desire virtue, striving for the benefit of all sentient beings and those Bodhisattvas who desire to attain perfect enlightenment, should cultivate uninterrupted Samadhi and master it. Although there are countless kinds of wrong conceptions arising from the differentiation of objects, considering the beings to be tamed who are nearby, only sixteen are mentioned, and therefore it is not contradictory to the saying "emptiness of essence." From the Abhisamayalankara, the treatise on the essential instructions of the Prajnaparamita, the explanation of the fifth chapter commentary, composed by Dharmakirti, which simplified the difficult-to-understand meaning of the scriptures in the presence of Simhabhadra. Commentary on the Sixth Chapter Explaining the relationship between the pervasive and the pervaded, it is said, "Peak," etc. The so-called attainment of the peak realization is the attainment of the complete accomplishment of the peak practice mentioned earlier. Through the individual and collective ways, through reverse and forward movements, etc. The meaning of what is realized is the object that has become the object through meditation. Reading in order is to abide correctly in mindfulness in sequence. In order to indicate, it is in order to make the complete accomplishment enter into mindfulness. By cultivating with proper attention, the mind is truly withdrawn from external objects and focused inward. The practice of gradual realization is, it is said, giving, etc., that is, wisdom with giving, that is, through Paramita. The so-called "in between" are the four mindfulnesses, the four right abandonments, etc., the seven branches of enlightenment, and the eight noble path branches. Remembering the Buddha, etc., is the mindfulness of remembering the Three Jewels, and the practice of remembering virtue, etc., whatever it is, its Dharma has no real self-nature, does not depend on form, etc., and is a gradual practice. It should be known that this is the accomplishment of gradual giving. This meaning is Paramita, etc.