Tibetan
་བཟློག་པའི་རྒྱུ་ནི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉོན་བྱ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་རྒྱུས་ན་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་དཔེ་བསྟན་པ། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་འགྲེལ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཟག་པ་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། གང་གི་ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡེ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་སོ
Chinese
断除障碍之因，即是布施等，此处已述及。无漏布施等，以及八十随形好等，未曾显现聚集，所谓无漏，即是听闻。布施等一法，以其为融入法界之因，故能仁之等持，乃菩萨之证悟，应如是知。无漏之境，无量无边，知一即知一切。所谓一刹那之圆满菩提，即指一刹那间所生之智慧。若问：无量之境，一智慧如何能起作用？此处以理证示现譬喻，如人……等已述及。释论及解释，易于理解。二者，一刹那之圆满菩提，如前所述之“如是最初”等。异熟之法性，乃是成佛之果报之给予者，与之相应，无漏且以一切法为对境，最为殊胜之布施等，彼等之一刹那之体性，即是般若波罗蜜多等。所谓异熟法性之状态，乃是成佛之果报之生起之显现，其差别在于：所有白法皆自性生起，且于烦恼法界中亦能如实显现，即是前述之布施等，此为余义。彼时，一刹那之智慧。所谓彼时，布施等一刹那间所生之智慧，即是般若波罗蜜多，应如是连结。此偈之意义在于：何时……等已述及。何时菩萨修持对治力，即是前述之三世一切智等之禅定之所有违品皆已断除，即是远离能取所取等之分别念，从而清净一切法，即是三世一切智等。
English
The cause of averting obstacles is giving, and so on, which has been mentioned here. Giving without outflows, and so on, as well as the eighty minor marks of a Buddha, which have not been manifestly assembled, what is called without outflows is hearing. Giving and so on, as one dharma, because it is the cause of being included in the realm of dharma, therefore the samadhi of the Muni is the realization of a Bodhisattva, it should be known as such. The realm without outflows, immeasurable and boundless, knowing one is knowing all. What is called the complete enlightenment in one instant, refers to the wisdom that arises in one instant. If asked: How can one wisdom act on immeasurable realms? Here, the example is shown with reasoning, such as a person... etc. has been mentioned. The commentary and explanation are easy to understand. Secondly, the complete enlightenment in one instant, such as the previously mentioned "Thus, the first" and so on. The nature of the ripening, is the giver of the fruit of Buddhahood, corresponding to it, without outflows and with all dharmas as objects, the most excellent giving and so on, the nature of their one instant, is the Prajnaparamita and so on. The state of the nature of the ripening, is the manifestation of the arising of the fruit of Buddhahood, the difference lies in: all white dharmas arise naturally, and can also truly manifest in the realm of afflictive emotions, which is the previously mentioned giving and so on, this is the remaining meaning. At that time, the wisdom of one instant. What is called at that time, the wisdom arising in one instant of giving and so on, is the Prajnaparamita, it should be connected as such. The meaning of this verse is: When... etc. has been mentioned. When the Bodhisattva cultivates the antidote, that is, all the opposing factors of the samadhi of the previously mentioned three times omniscient and so on have been eliminated, that is, being separated from the conceptual thoughts of grasping and being grasped, thereby purifying all dharmas, that is, the three times omniscient and so on.
Tibetan
གས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྟེར་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ སྤངས་པས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད་བཞིན་དུ་དཀར་པོའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ན་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ན་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུམ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་གོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་མཉམ་མོ། །ཞེས་སྔར་བསྒོམས་པས་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་བསགས་ནས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ཏུ་རུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་རྣམས་ལའོ། །དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་ཕུང་པོ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ ཉམས་སུ་ལེན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ
Chinese
是何等成熟之法性状态？即是成佛之果极度施予之因，那便是远离一切垢染，名为舍弃执取等见解，如秋月之光般生起白色之法，名为无垢，彼时仅于一刹那间获得转为成熟之状态，即是成佛之因，此时无漏，即证悟远离烦恼之诸法一切智等三者，以及任运成就之智慧，名为证悟之智慧，那便是般若波罗蜜多。以其为因之故，趋入极度之智慧，即是名为刹那等。第三个一刹那之圆满菩提，即是如是第二个等所说。以外相无有之故，是无相。一切法即是先前所说之内容，彼等一刹那之相，名为一刹那之自性等。布施等是第三个圆满菩提之词句所作之义，即是先前等所说。先前串习一切法如梦幻，即是有漏与无漏之诸法皆与梦幻等同。如是先前修习，体验二资粮后，即是积聚福德与智慧之资粮后，于证悟之状态时，即是于可获得真实智慧之状态时，梦幻之自性，即是无实有之诸法，即是有漏与无漏之法，皆是如此。那是安住于取蕴之上，即是所说，即是有漏，以及集起之蕴，以及无漏之戒律等之蕴为所缘，修持布施等六度，即是修持布施等，布施等之自性，即是何为应布施等
English
What is the state of the nature of ripening? It is the cause that bestows the fruit of Buddhahood, which is free from all defilements, called abandoning views such as grasping, and giving rise to white Dharma like the light of the autumn moon, called immaculate. At that time, obtaining the state of ripening in just one moment is the cause of Buddhahood, and at this time it is without outflows, that is, realizing the three aspects of all-knowingness of all Dharmas free from afflictions, and the spontaneously accomplished wisdom, called the wisdom of realization, which is the Prajnaparamita. Because it is the cause of it, the wisdom of entering the ultimate end is called the moment. The third perfect enlightenment in one moment is mentioned as the second in this way. Because there is no external characteristic, it is without characteristics. All Dharmas are what was said before, and their characteristic of one moment is called the nature of one moment, and so on. Giving and so on are the meanings made by the words of the third perfect enlightenment, which are mentioned as before and so on. Previously, all Dharmas were accustomed to being like dreams, that is, all Dharmas with and without outflows are the same as dreams and so on. Having practiced in this way before, after experiencing the two accumulations, that is, after accumulating the accumulations of merit and wisdom, at the time of realization, that is, at the time when true wisdom can be obtained, the nature of dreams, that is, all Dharmas without substance, that is, Dharmas with and without outflows, are all like this. That is dwelling on the aggregates of clinging, that is, what is said, that is, with outflows, and the aggregates of arising, and the aggregates of precepts and so on without outflows as the object of focus, practicing the six perfections of giving and so on, that is, practicing giving and so on, the nature of giving and so on, that is, what should be given and so on