Tibetan
་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང༌། འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འགོག་པའི་བར་དུ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ལ་འགོག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་འོངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དོར་བ་ནི་འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་དང་པོར་སོང་བ་ལས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རིམ་པས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བོར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བོར་བས་སོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཐུབ་པའི་བར་དུ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུས་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དབང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གོ་ཆ་བགོས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བར་འདོད་པས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རིགས་ཀྱི་གཞན་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ས་བརྒྱད་རྣམ་པ་གཉིས་འབྲེལ་དང༌། །གཅིག་བརྒལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ནི། །རིས་མི་མཐུན་པར་གསུམ་པར་འགྲོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཤད་པའི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འདིར་སྐབས་མ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས་དེ་ལ་སྤོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བ་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱུས་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེར་ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པོ་དེ་ལས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་རེ་ཞིག་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་དག་སྟེ། མགོ་སྨོས་པ་དང་རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་ཤེས་པ་ཁ་སྦུབ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ་དག་ལ་ལུང་ཉེ་བར་སྟོན་པས་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནན་ཏན་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟངས་པ་ནི་མགོན་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཞིང་བདག་གིར་མ་མཛད་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །བྱུང་བ་དང་འགག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཅིག་ལ་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་གཉིས་མི་འཐད་པས་མེད་པའམ་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་མ་འོངས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་འགོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལམ་གསུམ་པ་འཇུག་པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དུ་ ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། །དེ་མེད་པས་སེལ་བའི་ལམ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་གྱིས་ནི། །ལེགས་པའི་
Chinese
以四禅定和四无色定，以及灭尽定的特征的九次第定，从第一禅开始，到灭尽定之间是顺应规律的，而从灭尽定开始，到第一禅之间是违背规律的，这是总的说法。同样，舍弃两种形态等，就是说“从……而来”等，所谓“从……而来”，就是从最初的次第而来。又说“又”等，就是按照所说的次第，舍弃一个等，就是舍弃一个、两个、三个等。以不同的方式进入灭尽定直到证悟，就是以修行的次第，以不断进步的原因，以不同的方式进入，超越次第的入定，是使烦恼及其习气衰退的禅定的殊胜之处。自主的特征，就是心能自主的自性，菩萨为了利益众生而披上铠甲，从而显现，因此是修行的道。在一切入定中，以心能自主，如同大国王一样，因为想要进入而以不同的方式进入，要知道这是狮子奋迅三摩地，而殊胜者是殊胜的道，因此这种超越次第的禅定是菩萨的种姓，而不是其他种姓的。“八地两种相连，一次超越而往来，以不同方式入第三，是超越次第之入定。”这所说的超越次第的禅定，在这里是不适用的。如是宣说修行道后，所谓“于彼舍弃”，因为以修行道所舍弃的，因此以下所说的四种分别念，都应归入该修行道中。所谓“第一”，就是从这四种分别念中，首先要舍弃的所取分别念，就是略说等所说的。所谓“偈颂之义略说”等，就是略
English
Having gone through the four meditations, the four formless absorptions, and the nine successive abidings characterized by cessation, starting from the first meditation, it is in accordance with the order up to cessation, but starting from cessation, it is against the order up to the first meditation, this is the general statement. Similarly, abandoning the two aspects, etc., is what is stated as "coming from, etc.", what is called "coming from" is from the initial order in that way. Also, what is said as "also, etc." is that according to the order explained in that way, abandoning one, etc., is abandoning one, two, three, etc. Going in a different way from cessation absorption up to enlightenment is going differently because of the cause of progressing greatly through the order of meditation, the absorption of transcendence is the distinction of meditation that diminishes afflictions together with their imprints. The characteristic of mastery itself is the nature of mastering the mind itself, the Bodhisattva manifests by donning armor for the sake of the meaning of beings, therefore it is the path of meditation. Because of mastering the mind itself in all absorptions, entering as desired like a great king, going differently is to be known as the absorption of the lion's complete stretching, and the distinguished ones are only the distinguished path, therefore this Samadhi of transcendence is the lineage for Bodhisattvas, but not for others. "The eight grounds are connected in two ways, one is transcended and comes and goes, entering the third in a different way, is the absorption of transcendence." The Samadhi of transcendence spoken of by this is not appropriate here. Having thus spoken of the path of meditation, what is called "abandoning that," because what is abandoned by the path of meditation, therefore the four kinds of conceptualization spoken of below should all be included in that path of meditation. What is called "first" is that from these four kinds of conceptualization, the first conceptualization of what is to be abandoned, the apprehended, is what is spoken of as briefly, etc. What is called "the meaning of the verses briefly" etc., is briefly
Chinese
对于喜欢简略和广繁的所化众生来说，对于那些开头提及和详细阐述所知，远离口头传授等过失的人，以教理引导，称为简略等等的两种分别念。如前所说之义，即是布施等，不着重于这些，即是不修持，诸佛所称赞的，即是应作依怙的，没有完全摄受，也没有视为己有，这是另一种分别念。生起和灭尽本身，是指烦恼全部生起，自性寂灭，因此与属于加行道的功德相离的体性是不存在的。由于相互矛盾，在一个事物上，生起和将要生起的两种体性是不合理的，因此不存在，或者超越了两种体性的体性，因为自性寂灭，未来也不存在自性。不具备真实生起的因，是指烦恼没有真实的生起。见道等，是指后来产生的烦恼，因为自性不存在。未来等，是指为了断除三种烦恼而进入三道，烦恼如果真实存在，因为没有对境，那么第三道进入，如何成为三时的功德呢？这三种分别念是总义，即是说三时没有功德。如果存在我见等，那么涅槃等道也存在，如果不存在，那么断除的道也不存在，这就是颠倒等等，以颠倒寂灭等，将我见等作为趋向涅槃之义的道。其中，以显现证悟空性本身，获得无我之智慧，是见道。自性不存在的体性，是指因为自性不存在，没有修习等等，是修道。以三种分别念。
English
For those sentient beings who like brevity and extensiveness, for those who mention the beginning and elaborate on what is known, and who are free from the faults of oral transmission, guiding with teachings is called brevity, etc., which are two kinds of conceptualization. As previously stated, the meaning is generosity, etc. Not emphasizing these means not practicing. What the Buddhas praise is what should be relied upon. Not completely embracing or considering it as one's own is another kind of conceptualization. 'Arising and ceasing itself' refers to the fact that all afflictions arise, but are inherently pacified. Therefore, the characteristic of being separate from the qualities of the path of application does not exist. Because of mutual contradiction, it is unreasonable for two natures, arising and about to arise, to exist in one thing. Therefore, it does not exist, or the nature that transcends the two natures, because it is inherently pacified, and the future does not exist in its own nature. 'Not possessing the cause of true arising' means that afflictions do not have true arising. 'The path of seeing, etc.' refers to later arising afflictions, because their own nature does not exist. 'The future, etc.' refers to entering the three paths in order to eliminate the three kinds of afflictions. If afflictions truly exist, because there is no object, how can entering the third path become the merit of the three times? These three conceptualizations are the general meaning, which is to say that the three times have no merit. If self-view, etc., exists, then the path of Nirvana, etc., also exists. If it does not exist, then the path of elimination does not exist. This is inversion, etc. With inverted pacification, etc., self-view, etc., is taken as the path towards the meaning of Nirvana. Among them, by manifestly realizing emptiness itself, obtaining the wisdom of no-self is the path of seeing. 'The nature of non-inherent existence' means that because there is no inherent existence, there is no cultivation, etc., which is the path of cultivation. With three kinds of conceptualization.