Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ཐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་འཐད་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་འགོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཁྱེན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྔར་བཤད་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གང་གི་ཚེ་མིར་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐུ་གཞན་གྱི་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མས་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་གང་དག་གིས་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་དངོས་པོ་ཅན་གྱི་ཉོན་ མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་འགག་པ་ལ་བསམས་ནས་ཟད་ཅིང་འགག་པ་ལ་ཟད་ཅིང་འགགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཟད་པར་ཤེས་པའོ། །དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་དངོས་པོ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསམས་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་འགོག་པ་ལ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་རང་གི་ཚུལ་རྣམ་པར་འཇོག་ན།
Chinese
等之因和果是不存在的。等等的词语包括最初等等的知识的差别和一方面等等全部都是遮蔽等等的过失，以及具有和不具有等等。由此，符合实际事物的真如自性，以“不存在”来说，是因为不具有的缘故而没有。如虚空莲花般，以“灭亡和生起不存在”来说，是因为事物本身不存在的缘故，烦恼等等未生起者，以真实生起的相，断绝生起的智慧，因为没有生起的缘故，宣说了知晓没有生起。那是如是次第的等等所说，次第如前所说的垢染等是知晓穷尽和不生起，是法界自性，如先前般，知晓穷尽和一与多分离的缘故等等的量，何时知晓生为人，彼时一切法等等，那些如实不错乱地领悟，真实而言是知晓没有生起。其相是体性法身等等的自性，不是智慧之外的其他身的缘故不合理。如实等等，是因为以量符合实际的缘故。大菩提是周遍的智慧。进入内部外道等的不合理菩提的词句是，以“因为什么”等等所说，因为大乘的规矩是如是的菩提，因此，内部外道等以事物毁灭的想法，对事物具有的烦恼等等生起者，思维灭亡，在穷尽和灭亡上，穷尽和灭亡的知晓，也就是分别念是知晓穷尽。以事物不生起的想法，对事物具有的烦恼等等生起者，思维没有生起，因为没有生起，是阻碍生起的灭，在不生起上，认为不生起啊的知晓，因为没有生起，烦恼不会生起啊的分別念，被称为是不生起的知晓，如果详细安立自己的规矩。
English
The causes and results of etc. do not exist. The word "etc." includes the distinctions of knowledge such as the beginning, and all aspects such as one side are faults such as obscuration, and having and not having, etc. Therefore, it is the nature of the suchness of the actual object. Saying "non-existent" means that it is non-existent because it does not have it. Like a lotus in the sky, saying "cessation and arising do not exist" means that because the object itself does not exist, those afflictions etc. that have not arisen, with the characteristic of truly arising, the wisdom that cuts off arising, because there is no arising, it is said to know that there is no arising. That is what is said in such order, etc. The impurities etc. mentioned earlier are knowing exhaustion and non-arising, which is the nature of the Dharmadhatu. As before, knowing exhaustion and separation from one and many, etc., when one knows to be born as a human, then all those things such as all dharmas are realized without error. In reality, it is knowing that there is no birth. Its characteristic is that the nature of the essence Dharmakaya etc. is not reasonable because it is another body other than wisdom. As it is, etc., it is because it is in accordance with reality by measure. Great Bodhi is pervasive wisdom. Entering into the words of unreasonable Bodhi of internal heretics etc. is what is said by "for what reason" etc., because the rule of the Mahayana is such Bodhi, therefore, internal heretics etc. with the thought of destroying objects, for those who have arisen with afflictions etc. that have objects, thinking of cessation, on exhaustion and cessation, the knowledge of exhaustion and cessation, that is, the discrimination is knowing exhaustion. With the thought of objects not arising, for those who have arisen with afflictions etc. that have objects, thinking of no arising, because there is no arising, it is the cessation that hinders arising, on non-arising, the knowledge of thinking that there is no arising, because there is no arising, the discrimination that afflictions will not arise, is called the knowledge of non-arising, if one establishes one's own rules in detail.
Tibetan
དེ་རྣམས་ཀྱི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཤེས་པ་དེ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དག་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་འཐད་པའི་རང་གི་ལུང་སྟོན་པས་རྟག་པའི་ལུང་ལ་མི་རྟག་པའི་ལུང་ལྟ་བུའམ། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་ཡང་དག་པའི་ཆུར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་དེའི་ལུང་མི་འཐད་པར། འཕགས་པ་བྱམས་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེས་རིགས་པ་བདག་གིར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ཅིང་སླར་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། འགོག་པ་མེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་ལྡོག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་ངོ་བོའོ། །ཅི་ཞིག་ཟད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་འཐོབ། ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅི་ཞིག་སྐྱེད་དེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལོག་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་ཡིན་ན་དེ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚད་མས་འཐད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་དྲངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་པས་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་བྱ་བར་ནུས། དེ་ལྡོག་པས་ཀྱང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་སྟེ། རྒྱུ་ཡོད་ན་
Chinese
仅仅通过知晓那些（烦恼等）的灭尽和不生是不够的，因为这本身并不真实，所以没有烦恼等。仅仅是灭尽和不生本身，因此，内在的教外徒的知晓是不够的。为了这些，说了中间的偈颂，即以“远离一和多”等特征来证明自己的论点，就像用无常的论点看待常的论点，或者像把海市蜃楼的水当作真实的水一样，他们的论点是不成立的。圣者弥勒以各自自证的智慧观察，为了消除他们对无始存在的有和无的执着，以慈悲掌握了正理，即“以见道”等。这是说，内在的教外徒认为自己的烦恼已经灭尽，并且不会再次产生，他们所知的灭尽和不生，实际上是烦恼等的真如自性，因此，没有灭尽和不生，那是无灭的自性，是不可逆转的，因为对事物执着，所以不完全了解自己的本性。要知道这是由此造成的。如果这样会有什么过失呢？即“分别”等。分别的种类是分别的自性。什么灭尽了呢？是止息。或者，分别的自性，无生的状态，会获得什么样的形态呢？也就是说，无生的法会产生什么呢？什么也不会产生。如果烦恼止息，那么由此产生的分别也会止息，这也是以刚才所说的量成立的，由真如的自性所引导的烦恼等的自性，以及知晓灭尽和不生的自性，是因为对事物执着，不了解自己的本性，所以内在的教外徒们不了解。因此，因为不了解烦恼的自性，怎么能用见道来使烦恼等完全止息呢？如果它止息了，那么由此产生的一个接一个相续的分别又怎么会止息呢？如果原因存在，
English
It is not sufficient to know only the cessation and non-arising of those (afflictions, etc.), because that itself is not true, so there are no afflictions, etc. Only cessation and non-arising themselves, therefore, the knowledge of the inner heretics is not sufficient. For these, the intermediate verses were spoken, that is, proving one's own thesis with characteristics such as "separated from one and many," just as looking at the permanent thesis with the impermanent thesis, or like considering the water of a mirage as real water, their thesis is not established. The noble Maitreya, observing with the wisdom of each self-awareness, in order to eliminate their attachment to existence and non-existence in beginningless existence, grasped the reason with compassion, that is, "by the path of seeing," etc. This is saying that the inner heretics think that their afflictions have been exhausted and will not arise again, and the cessation and non-arising they know is actually the suchness nature of afflictions, etc. Therefore, there is no cessation and non-arising, that is the nature of non-cessation, which is irreversible, because of attachment to things, so one does not fully understand one's own nature. Know that this is caused by this. If this is the case, what fault will there be? That is, "distinction," etc. The kind of distinction is the nature of distinction. What is exhausted? It is cessation. Or, the nature of distinction, the state of non-birth, what kind of form will be obtained? That is to say, what will the unborn dharma produce? Nothing will be produced. If afflictions cease, then the distinctions arising from them will also cease, which is also established by the measure just mentioned, the nature of afflictions, etc., guided by the nature of suchness, and the nature of knowing cessation and non-arising, is because of attachment to things, not understanding one's own nature, so the inner heretics do not understand. Therefore, because one does not understand the nature of afflictions, how can one use the path of seeing to completely stop afflictions, etc.? If it ceases, then how will the distinctions arising from it, one after another in succession, cease? If the cause exists,