Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་རྐྱེན་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུར་བྱས་ནས་སོ། །སྣང་བའི་དོན་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེས་ན་དབེན་པ་ནི་ལྷག་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དེའི་གཉེན་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་རྟོགས་པའི་སེམས་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཁས་པ་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པ་གོམས་བྱས་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་སྤོང༌། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་མ་བཟློག་པས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་སོགས། །རྣམ་པར་གཞག་པ་འཁྲུག་པ་མེད། ། ཅེས་གང་བཤད་པ་དང༌། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང༌། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེར་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཟད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མར་མེའི་དཔེས་ཡང་དག་པར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་ཏུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དོན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐྱེད་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གིས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྔ
Chinese
所謂的「是」是指，這是僅僅以因緣自性的緣起法性，作為世俗諦的因由。顯現的意義是，眼識等所取的對境，是確定為不相符之方的特徵的對境。因此，寂靜是特別殊勝的，因為以區分三界之顯現本身，就是殊勝的心之差別，其對治的特徵，是顯現為其對治的後續識，也就是後來生起的菩提，當生起證悟的心時，就成為獲得菩提，因為理應斷除煩惱及其習氣。如《中觀莊嚴論》所說：「智者於法無我性，串習無自性之後，從顛倒所生之，煩惱障礙無餘斷。」如是所說。又如該論所說：「因果事物世俗諦，不可遮止之故，雜染清淨等，安立無錯亂。」 如是所說。以及《辨中邊論》中也說：「煩惱障礙與，所知障礙性，彼即說為一切障，彼盡故說為解脫。」如是宣說。如是，以燈的譬喻，真實而言，因和果本身是不容許的，因此是世俗諦中近似地顯示菩提。其他地方，世尊所說的八種難以證悟之義，應由具德者們來成辦。為了要顯示，如前所說的「是」等語。生起等語，是為了安住於修道，對於不退轉之特徵的詞句所作的解釋，就是剎那等語。修習後所要證悟的，就是所要獲得的。意義特別殊勝的，是指不與聲聞等共通的菩提。生起彼者，就是串習。前剎那和後剎那等，也不應如前者一般，以無自性性本身，也不應如前者一般，這是第二個原因。如是，緣起
English
The term "is" refers to the fact that this is the nature of dependent arising, which is solely of the nature of conditions, and is the cause in the conventional truth. The meaning of appearance is that the objects apprehended by eye consciousness and so forth are objects that are defined as characteristics of dissimilar sides. Therefore, solitude is particularly excellent, because it is the very appearance that distinguishes the three realms, and it is a distinction of the superior mind. Its characteristic of being an antidote is that the subsequent consciousness that appears as its antidote, that is, the later arising Bodhi, when the mind of realization arises, it becomes the attainment of Bodhi, because it is reasonable to abandon afflictions together with their imprints. As it is said in the Ornament of the Middle Way: "The wise, having accustomed themselves to the selflessness of phenomena, having accustomed themselves to the absence of inherent existence, abandon without remainder the afflictive obscurations that arise from perversion." As it is said. And again, in the same text: "Because the entities of cause and effect are undeniable in the conventional truth, the establishment of defilement, purification, etc., is without confusion." As it is said. And also in the Distinguishing the Middle from the Extremes, it is said: "The obscuration of afflictions and the obscuration of knowable objects, these are taught as all obscurations, and liberation is said to be when they are exhausted." As it is declared. Thus, by the example of the lamp, in reality, cause and effect themselves are not permissible, therefore it is an approximate demonstration of Bodhi in the conventional truth. In other places also, the eight meanings difficult to realize spoken by the Bhagavan should be accomplished by the virtuous ones. In order to show this, the words "is" and so forth, as mentioned above, are spoken. The words "arising" and so forth are an explanation of the words of the characteristic of non-retrogression for the sake of abiding on the path of cultivation, which are the words "instant" and so forth. What is to be realized by cultivation is what is to be attained. The particularly excellent meaning is the Bodhi that is not common to the Hearers and so forth. To generate that is to familiarize. The former and latter instants and so forth are not suitable as the former, and by the very absence of inherent existence, it is not suitable as the former, this is the second reason. Thus, dependent arising
Tibetan
ར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་པོའི་ཤེས་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་དོན་བདུན་ཅར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པར་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པར་ན་འགག་པར་མི་འཐད་པས་འགག་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དག་ལ་གོམས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་མི་འཐད་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བའོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་པས་དེའི་ཤེས་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གཞན་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་མིན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཉིད། འཐོབ་པ་མི་འཇིགས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། སེམས་མ་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཟབ་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ནི་འདིར་དད་པ་ཁོ་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གང་གིས་འདྲེན་པ
Chinese
以及“极其明显”和“不可思议”等等，修行者的甚深智慧也应与下文所说的全部七个意义相结合。因为自性中没有事物产生，所以真实而言不应灭绝，因此说灭绝是“一切事物”等等。由于习惯了正确和不正确的意义，具备了能够现量证悟的能力，因此不能现量证悟真如，因此说“在一切情况下”等等。因为布施等没有自性，所以不能成立执着于布施等的布施等，即是布施等的所取。因此说“是真如的”等等。因为无自性，所以没有所取的色等法，因此它的识，即眼识等识。因此说“是真如的”等等。因为是空性，所以没有生起菩提心等和其他修持，因此行为是修持生起菩提心等。因此说“是法性的”等等。因为色等显现为两种方式，所以不能以不是二元的方式来了解，因此没有所取等就是无二。因此说“是无二的”等等。因为圆满了慈悲等资粮，所以才是佛等。获得无畏，因此是善巧方便，即不灰心等等。因此说“一切资粮”等等。因为缘起等是相互矛盾的意义，所以能够真实成立菩萨道的难以证悟的智慧，因此甚深智慧是说“不可思议的智慧”等等。这是只有获得三摩地者的境界，而不是其他人的境界，因此世尊的密意是，从对岸看到的是，在这里只有信仰才是最好的。以何引导
English
And "very obvious" and "inconceivable," etc., the practitioner's profound wisdom should also be combined with all seven meanings mentioned below. Because things do not arise in their own nature, they should not truly cease. Therefore, saying that cessation is "all things," etc. Because of being accustomed to correct and incorrect meanings, and possessing the ability to directly realize them, one cannot directly realize Suchness. Therefore, it is said "in all circumstances," etc. Because giving, etc., have no self-nature, it is not appropriate to establish giving, etc., by clinging to giving, etc., which are the objects to be grasped of giving, etc. Therefore, it is said "is Suchness," etc. Because of the absence of inherent existence, there are no phenomena such as form, etc., to be grasped. Therefore, its consciousness, such as eye consciousness, etc. Therefore, it is said "is Suchness," etc. Because it is emptiness, there is no generation of Bodhicitta, etc., and no other practice. Therefore, conduct is the practice of generating Bodhicitta, etc. Therefore, it is said "is the nature of Dharma," etc. Because forms, etc., appear in two ways, it is not appropriate to understand them as non-dual. Therefore, the absence of objects to be grasped, etc., is non-duality. Therefore, it is said "is non-dual," etc. Because of the complete perfection of the accumulation of compassion, etc., one becomes a Buddha, etc. Having attained fearlessness, one is skillful in means, i.e., not discouraged, etc. Therefore, it is said "all accumulations," etc. Because interdependent arising, etc., are mutually contradictory meanings, the path of the Bodhisattva, which is difficult to realize, is the very wisdom that truly establishes them. Therefore, profound wisdom is said to be "inconceivable wisdom," etc. This is the realm only of those who have attained Samadhi, and not of others. Therefore, the Blessed One's intention is that from seeing the other shore, faith alone is best here. By what does one lead?