Tibetan
་ངོ་བོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མེད་པར་འབྱུང་བར་ཁས་ལེན་པ་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་འབྱུང་བར་ཁས་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐྱེ་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པས་ན་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཞིག་པས་སོ། །མེད་པ་ཡང་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཕྲད་པ་ཁོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རེ་རེས་ཡིན་པར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འདི་དང་རྐྱེན་འདི་ལས་སྐྱེ་བས་འདིའི་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེས་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་གཉི་ག་ཕྲད་ཅིང་འདུས་པའི་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་གཉིས་ཀ་ཕྲད་དུ་རུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་ལྟོས་ཤིང་རྒྱུར་བྱས་ནས་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། དེའི་རྒྱུས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེས་དྲངས་ཤིང་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཐུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྲེག་ཏུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིས་མི་མཐུན་པ་གཞན་དག་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་སྙིང་པོ་བ
Chinese
名为“本质上是不允许的”是剩余的部分。因为会陷入恒常存在等等的过失，也就是说，如果承认第二个刹那在没有第一个刹那的情况下产生，那本身就是无因，因为无因不依赖于其他。因此，会陷入恒常存在或不存在的过失。事物有时产生是依赖于因缘的。以这样的理路，会陷入恒常存在或不存在的过失。这样一来，在世俗谛中也不会产生，因为如果承认第二个刹那在没有第一个刹那的情况下产生，那么一切都将是果，没有差别，所以在世俗谛中也没有产生，并且与此相关的因和果等等也不存在，应这样理解。或者，如果第二个刹那不依赖于第一个刹那而产生，那么因为是恒常存在的，所以因的刹那不会消失。不存在也是因为没有能力，所以燃烧木柴在世俗谛中也是不存在的。因此，火焰和木柴不是因等等，应这样理解。仅仅是第一个刹那和第二个刹那相遇，为什么在世俗谛中会燃烧木柴等等，是因为说了这些。因为那样，前一个和后一个刹那各自是不允许的，因此，从这个因和这个缘产生，这个缘仅仅是这个，具有这样的自性的缘起法性，也就是说，从依赖于因和缘而产生的自性，火焰和木柴才被安立为能烧和所烧的状态，这是剩余的部分。 为什么呢？当两者相遇并聚集时，能够产生第二个等等相遇的刹那，如果不依赖于火焰和木柴两者都能相遇的那个刹那并将其作为因来考察，那么所谓的“完全令人愉快”就是世俗谛中因果关系的威力。因为那个原因，第一个刹那所引导和施加的特殊力量，也就是能够燃烧的自性，就是那个，而不是其他不相同的种类。特别是木柴
English
The phrase "it is not allowed in essence" is the remainder. Because it would lead to the fallacy of being permanent, etc., that is, if it is admitted that the second moment arises without the first moment, then it is itself without a cause, because a causeless thing does not depend on others. Therefore, it would lead to the fallacy of being either permanent or non-existent. Things sometimes arise because they depend on conditions. With such reasoning, it would lead to the fallacy of being either permanent or non-existent. In that case, there would be no arising even in conventional truth, because if it is admitted that the second moment arises without the first moment, then everything would be a result, without any difference, so there is no arising even in conventional truth, and there are no causes and effects, etc., related to it, it should be understood in this way. Or, if the second moment arises without depending on the first moment, then because it is permanent, the moment of the cause does not cease. Non-existence is also because it has no power, so the burning of firewood is also non-existent in conventional truth. Therefore, flame and firewood are not causes, etc., it should be understood in this way. The reason why it is said that the burning of firewood in conventional truth is only when the first moment and the second moment meet is because of this. Because in that way, the former and latter moments are not allowed to be each, therefore, arising from this cause and this condition, this condition is only this, the nature of dependent arising which has such a nature, that is, the nature that arises from depending on cause and condition, is what establishes flame and firewood in the state of being able to burn and being burned, this is the remainder. Why is that? When the two meet and gather, the moment of meeting the second, etc., can be produced, if one does not rely on that moment when both flame and firewood can meet and examine it as a cause, then the so-called "completely delightful" is the power of the causal relationship in conventional truth. Because of that reason, the special power that is led and imputed by the first moment, that is, the nature of being able to burn, is that, and not other dissimilar kinds. Especially firewood
Tibetan
སྲེག་པ་བསྐྱེད་པར་རུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཞིག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་མ་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོའི་མཚན་ཉིད་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གང་དུས་མཉམ་དུ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དང་འདྲ་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ཡི་འབྲས་བུ་དུ་བ་སྟེ། །འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཡོད་ན། །རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དག་གིས་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་དག་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དག་པར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མི་རུང་བ་དེ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་རུང་བ་མེད་དེ་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དེ་རྗེས་སུ་སྦྱར་བར་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གཞན་དུ་ན་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་མེད་པའམ་རྒྱུ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས། ཐམས་ཅད་ནུས་པ་མེད་ཅེ་ན། །ས་བོན་སོགས་ནི་མྱུག་སོགས་ལ། །ནུས་མཐོང་གལ་ཏེ་དེ་ཀུན་རྫོབ། །འདོད་ན་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་ཟད། །ཅེས་གང་བཤད་པ་དང༌། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །རིག་པའི་ལམ་ གྱི་རྗེས་འབྲང་བར། །གཞན་དག་འདོད་པ་སེལ་བར་བྱེད། །དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་ངན་གནས་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཔེས་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་མར་མེའི་དཔེའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་མར་མེར་གཏོགས་པ་སྲེག་པ་ལའོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་མར་མེའི་དཔེའི་ཚུལ་དུ་རིག་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དངོས་པོ་ཚད་ཡོད་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་རྒྱུར་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་
Chinese
能够产生燃烧的第二个刹那等等，如果存在第二个和第三个刹那等等，那么那时，即使被称为“无因”的因的刹那自然消逝，因和果，即火焰和核心的特征，按顺序同时产生和消逝，就像天平两端的高低一样，无论产生和消逝的是什么，都是近距离观察的对象。因为，火的果实是烟，因为追随果实的规律。如果无有它，却有它存在，就会超越具有因的范畴。通过这样的理证，以五种显现和不显现的方式，火焰和核心是具有进入和退出的自性的因和果，因此可以被观察到。此外，如果任何一方确实不适合作为因和果的实体，那么它就不可靠，因为在那一方，随行和背离应该被认为是相伴的。否则，在那一方面，各种各样的东西会变成无因或因不确定，因为不确定。释量论作者说：“如果一切都没有能力，那么种子等对于芽等，如果看到能力，那就是世俗谛，如果承认，那就如是而尽。”以及《中观庄严论》中说：“一切事物的自性，是追随智慧之路，遣除其他宗派的观点，因此恶劣的辩论者无立足之地。”等等，这些都被提到了。以“以”等字样，通过例子所显示的菩提和灯火的例子等被提及。两个先后相续的刹那，对于同一个境，即属于灯火的燃烧。与之紧密相连，即知晓它是其因，这是指显现。专注于此，即以其为主，以灯火的例子通过智慧来理解。成就菩提的有量之事物，是八现观的特征，或是念住等的特征。在那里显现的识，是因为以八现观等作为分别心的因。
English
The second moment, etc., capable of producing combustion. If there are second and third moments, etc., then at that time, even if the moment of the cause called "without cause" naturally disappears, the cause and effect, that is, the characteristics of flame and core, arise and disappear in order simultaneously, like the high and low of a balance beam. Whatever arises and ceases is the object of close observation. Because, the fruit of fire is smoke, because it follows the law of the fruit. If it exists without it, it will transcend the category of having a cause. Through such reasoning, in five ways of manifestation and non-manifestation, flame and core are cause and effect with the nature of entering and leaving, so they can be observed. Furthermore, if anything is indeed not suitable as an entity of cause and effect, then it is not reliable, because on that side, following and diverging should be considered to be accompanied. Otherwise, on that side, various things will become causeless or the cause will be uncertain, because it is uncertain. The author of Pramāṇavārttika said, "If everything has no power, then seeds, etc., for sprouts, etc., if power is seen, that is conventional truth, if admitted, then it ends as it is." And in the Ornament of the Middle Way it is said, "The nature of all things is to follow the path of wisdom, eliminating the views of other sects, therefore evil debaters have no place to stand." Etc., these are mentioned. With "by" etc., the examples shown by examples, such as the examples of enlightenment and lamp, are mentioned. Two successive moments, for the same object, that is, the burning belonging to the lamp. Closely connected to it, that is, knowing that it is its cause, this refers to manifestation. Focusing on this, that is, taking it as the main thing, understanding it through wisdom with the example of the lamp. The limited object that accomplishes enlightenment is the characteristic of the eight Abhisamayas, or the characteristic of mindfulness, etc. The consciousness that appears there is because it takes the eight Abhisamayas, etc., as the cause of the discriminating mind.