Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་སྐབས་འབྱེད་པའི་ལམ་ནི་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ཇི་ལྟར་སྨོས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཇི་ལྟར་རིག་པར་ཡིན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་དག་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྣམ་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མེད་པས་ན་མི་རྟག་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པས་ན་སྟོང་པའོ། །གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ན་བདག་མེད་པའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཐའ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཀག་པས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་བྱ་བ་མེད་པས་ན་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པས་ལས་བྱེད་པ་པོ་ནང་ན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་མཐོང་བར་བརྟགས་པ་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པ
Chinese
所謂的等等，凡是為一切有情提供機會，為一切有情提供機會的道路，就是獲得解脫之城。如何為一切有情提供機會，就像所說的那樣等等。什麼是智慧，以及如何成為智慧，是因為能現證真實的智慧，並且是煩惱的對治。什麼是修行，以及如何修行，就是修持生起菩提心等等的對治，達到圓滿的極致，並且如實地修行心。什麼是出離，就是涅槃。這些就是它們的自性等等。苦諦的行相就是無常等等。無有的意義就是無常的意義，因為說過無有即是無常。因為是行，所以是苦。因為空於他者所遍計的我和我所等等，所以是空。因為沒有補特伽羅等等，所以是無我。無相的行相有五種，那又是什麼呢？自性就是無生，因為一切自性本來就沒有生。這是它的定義。因為遮止了對假立的自性等等八法的執著，由於在真實中不存在，所以依次是空，稱為空性；大，稱為大空性；勝義，稱為勝義空性；有為，稱為有為空性；無為，稱為無為空性；超越邊界，稱為超越邊界空性；無始無終，稱為無始無終空性；不可捨棄，稱為不可捨棄空性。 這些就是那些行相。什麼是殊勝的行相呢？所謂的由他者，遮止了分別部等等所遍計的作者，因此是自性空性的行相。真實而言，因為沒有作用，所以在天授等等的作者中，內在不可見，並且未見而分別是極其過分的。
English
So-called and so on, whatever provides opportunity for all sentient beings, the path of providing opportunity for all sentient beings is to attain the city of liberation. How to provide opportunity for all sentient beings, just like what is said and so on. What is wisdom, and how to be wisdom, is because it can directly realize true wisdom and is the antidote to afflictions. What is practice, and how to practice, is to cultivate the antidote of generating Bodhicitta and so on, reaching the ultimate perfection, and to practice the mind without reversing it. What is renunciation, is Nirvana. These are their nature and so on. The aspects of the truth of suffering are impermanence and so on. The meaning of non-existence is the meaning of impermanence, because it is said that non-existence is impermanence. Because it is conditioned, it is suffering. Because it is empty of the self and what belongs to the self, which are completely imputed by others, it is emptiness. Because there is no person and so on, it is selflessness. There are five aspects of signlessness, and what are they? Nature is unborn, because all natures are originally unborn. This is its definition. Because it prevents the attachment to the eight dharmas such as the imputed self, because it does not exist in reality, so in order, it is emptiness, called emptiness; great, called great emptiness; ultimate, called ultimate emptiness; conditioned, called conditioned emptiness; unconditioned, called unconditioned emptiness; beyond limits, called beyond limits emptiness; without beginning and end, called without beginning and end emptiness; non-abandonment, called non-abandonment emptiness. These are those aspects. What is the excellent aspect? The so-called by others, preventing the agent completely imputed by the Vaibhashikas and so on, therefore it is the aspect of self-nature emptiness. In reality, because there is no action, in the agent of Devadatta and so on, the inner is invisible, and distinguishing without seeing is extremely excessive.
Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་བཏགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དུས་ནི་དཔྱིད་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་རྣམས་སུ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ནི་གང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འགག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དུས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པར་ན་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ལས་གཞན་པའི་དུས་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གོ །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པས་སོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གྲངས་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་འོག་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་པོར་བྱས་ནས་སོ། །ཐ་མ་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུའི་བར་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་དེས་བསྡུས་པའི་ལམ་གང་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །འདིས་
Chinese
是故。名为“宣说决择之相”者，乃是其余部分。于境错乱，虽为知是真实之相，然外境之色等是错乱，彼等自性乃是假立，是色等之名言。体性是可为色等。时是春等。于此等中错乱者，虽非即彼性即真实，然亦于真实而转为错乱。彼等之灭尽，谓一切法性空，及名为自性者，谓自性性空，及他所遍计之时，以于世俗亦不缘故，及于真实，识之显现之外，余时亦不应理故，名为不缘者，谓不缘性空，即是彼等三种相。名为唯是决择之相者，乃是涅槃之相，以无自性故。无事物之自性，是空性之一相。如是者等之相，宣说为十六。名为一切智等，谓一切相智之词句义者，乃是说一切相等，谓以一切相智，是以前所说故。言为摄持一切圣者者，谓摄持声闻、独觉、菩萨及正等觉佛故。
English
Therefore. The one called "Explaining the Aspects of Ascertainment" is the remainder. Although mistaking an object for knowing its true nature is an aspect, external forms and so on are mistaken. Their nature is imputed, which is the term for form and so on. The characteristic is being able to be form, and so on. The time is spring, and so on. Those who are mistaken in these are not truly that very nature, but they are also transformed into being mistaken for the truth. The cessation of those is that all dharmas are emptiness, and that called self-nature is the emptiness of self-nature, and the time of other-dependent is because it is not apprehended even in conventionality, and in reality, other times than the appearance of consciousness are also unreasonable, so that called non-apprehension is the emptiness of non-apprehension, which are those three aspects. That called solely the aspect of ascertainment is the aspect of nirvana, because it is without self-nature. The self-nature of no thing is one aspect of emptiness. The aspects of such as that are proclaimed as sixteen. That called all-knowing, etc., meaning the words of all-aspects-wisdom, is saying all aspects, etc., meaning with all-aspects-wisdom, is because it was said before. Saying that it encompasses all noble beings means that it encompasses hearers, solitary realizers, bodhisattvas, and perfectly complete buddhas.