Tibetan
་ཤིང༌། འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་མེད་པས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱེད་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ནི་གསོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའོ། །ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁྲོ་བ་དང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་སྤངས་པའོ། །ཚེ་འདི་དང་ཡུན་རིང་པོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་ཆགས་པས་སྟོང་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ནི་རྐྱེན་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པས་ངོ་བོས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་འགོག་པ་མེད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ན་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་བདེན་པའི་དོན་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པས་རྒྱུ་གཞན་དག་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞི་བ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་མ་ཞི་བའོ། །འདི་དག་ནི་ ཡང་དག་པར་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པར་ཤེས་པའོ། །བདེ་བ་དང་གཙང་བས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པས་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ནད་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པའི་ལྟ་བ་འཇིག་པ་སྟེ་གནས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལམ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པས་ལམ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངན་སོང་ཆད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པས་ན་རིགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །དེའི་དོན་གྱི་ཐབས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོན་པའི་དོན་གྱིས་ན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་དང་མ་འབྲེལ་ཅིང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྟག་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བས་ན་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང་སྒྲ་གཉིས་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དག་མེད་པས་དེ་དག་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །འདིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྔར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཤེས་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་མི་དམིགས་པ་དག་གི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ཤེས་པ་བཞི་བཞི་དང་སྦྱར་བས་ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཤེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོ
Chinese
木。不朽坏的，以及贪欲等所遍计的非为烦恼，以及无彼故非为清净。等字则非为衰损与增长之理。痛苦之因是因，无彼故非因。彼等是积聚之自性故如虚空。此世痛苦之因是集，无彼故非集，不具彼故烦恼是贪欲等。近烦恼一切是忿怒与怀恨等，彼等已舍弃。此世与长久痛苦之因是再有，无彼故无再有，由无遍计烦恼故解脱于执取，空于一切系缚。从一痛苦传递至另一痛苦之因是缘，无彼故非缘。从彼等解脱故，由自性知故名自性不可说，是因智慧之自性不可说故。由离烦恼之自性故为灭，无彼故非灭。何之故为真实，未离彼等故，灭谛之义，离烦恼之相为何，彼由言说之词所显示，不可施予其他因，是因空故不能施予。由不生痛苦之自性故为寂静，无彼故非寂静。此等是真实故为无所缘，是因无所缘而知。由离乐与清净故为殊妙，无彼故非殊妙。由离彼等故，超离二边故名极清净，是因无断灭与常恒之边故无垢染。涅槃是决定出离，无彼故非决定出离。无彼等故名一切病不生，是因内外道之见解坏灭，无处所故。解脱之城。
English
Wood. Imperishable, and not afflicted by attachment, etc., and not purified by the absence of it. The word "etc." is not reasonable for decline and increase. The cause of suffering is the cause, and the absence of it is not the cause. They are like space because they are of the nature of accumulation. The cause of suffering in this life is accumulation, and the absence of it is not accumulation, because it does not possess it. Afflictions are attachment, etc. All near afflictions are anger and resentment, etc., which have been abandoned. The cause of suffering in this life and for a long time is rebirth, and the absence of it is the absence of rebirth. Because there is no pervasive affliction, it is liberated from grasping, empty of all bonds. The cause of suffering passing from one to another is condition, and the absence of it is not condition. Because it is liberated from them, it is called self-nature unspeakable by knowing self-nature, because the self-nature of wisdom is unspeakable. Because of the nature of being free from affliction, it is cessation, and the absence of it is not cessation. Because of what is true, because it is not separated from them, the meaning of the truth of cessation, what is the characteristic of being free from affliction, is shown by the words of speech, and cannot be given to other causes, because it is empty and cannot be given. Because of the nature of not arising suffering, it is peaceful, and the absence of it is not peaceful. These are true, so they are without object, because they are known without object. Because of being separated from happiness and purity, it is excellent, and the absence of it is not excellent. Because of being separated from them, it is called extremely pure because it transcends the two extremes, because there is no extreme of annihilation and permanence, it is without defilement. Nirvana is definitely liberation, and the absence of it is not definitely liberation. Because there is no such thing, it is called the non-arising of all diseases, because the views of internal and external paths are destroyed and there is no place. City of liberation.
Chinese
以去往城市为目的，所以是道路，没有它就不是道路。因为远离那些，所以断绝恶趣。因为成为所有烦恼的对治品，所以是正理，没有它就不是正理，因为与那些不混杂。果就是成佛本身，显现它就是显现。那件事的方法是什么呢？就是无分别，对一切都没有显现的执着。以显示心不颠倒为目的，所以是修行，没有它就不是修行。仅仅从那些中解脱，所有色等法，与用蓝色等相来命名的因无关，也不混杂，是法性的状态，直到这里。因为去往没有显现执着的常恒之处，所以是决定出离，没有它就不是决定出离，因为没有那些，所以是空性，因为没有产生能说和所说的自性特征，对所知和声音二者没有产生了知，所以真实地说，因为没有能说和所说，所以不是它们的了知之境，是法界本身的状态，直到这里。这指的是之前所说的苦等四谛的十六种行相中，每一个谛的两种法是什么，以及随后的了知是什么，这被称为世俗谛，应该看作是两种了知。其中，对于常与无常、痛苦与非痛苦等不可得的法，对其的了知就是苦法智忍和苦法智。同样，对于无我与有我、空与不空不可得的随后的了知，就是随法智忍和随法智。同样，对于集起等每一个，也与四种了知相结合，所以是十六种了知。另一些人说，这些了知也是常与无常等。
English
Because it is for the purpose of going to the city, it is the path, and without it, it is not the path. Because it is separated from those, it cuts off bad destinies. Because it becomes the antidote to all afflictions, it is reason, and without it, it is not reason, because it is not mixed with those. The fruit is enlightenment itself, and manifesting it is manifestation. What is the method for that? It is non-discrimination, without manifest attachment to everything. Because it shows the mind is not inverted, it is practice, and without it, it is not practice. Just by being liberated from those, all phenomena such as form are unrelated to and unmixed with the cause of being named by characteristics such as blue, it is the state of the nature of phenomena, up to here. Because it goes to the constant place without manifest attachment, it is definitely liberation, and without it, it is not definitely liberation, because without those, it is emptiness, because there is no arising of the nature of the speaker and the spoken, and no arising of knowledge of the knowable and sound, so truly speaking, because there is no speaker and spoken, it is not the object of their knowledge, it is the state of the realm of phenomena itself, up to here. This refers to what the two kinds of dharmas are for each of the four truths of suffering, etc., among the sixteen aspects of the four truths of suffering, etc., mentioned earlier, and what the subsequent knowledge is, which is called conventional truth, and should be regarded as two kinds of knowledge. Among them, for the imperceptible dharmas such as permanence and impermanence, suffering and non-suffering, the knowledge of them is the forbearance of the knowledge of dharma of suffering and the knowledge of dharma of suffering. Similarly, the subsequent knowledge of the imperceptible self and non-self, emptiness and non-emptiness, is the forbearance of the knowledge of dharma of following and the knowledge of dharma of following. Similarly, for each of the arising, etc., it is also combined with four kinds of knowledge, so there are sixteen kinds of knowledge. Others say that these knowledges are also permanence and impermanence, etc.