Tibetan
་ཕྱིར་སྲིད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་དག་དམིགས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཤེས་པའོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། །ཡང་དག་པར་ན་དེ་མེད་པས་དེའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཅན་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ལུགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་མཚན་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལན་གྱིས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་རགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་ཆ་འདྲ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པས་སོ། །ཡང་ན་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པས་སོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལོག་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པའོ། །དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པས་ནི། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པས་ནི། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་འོག་ནས་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་བར་འགྱུར་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་མི་འཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་གོམས་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཚོགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་གཞུང་གིས་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པར་ཤེས་ལ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་རྣམས་ཏེ། འདི་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟེ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་གོ་བཟློག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའམ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་མདོ་ལས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་བཞིན་ཏེ་རྟོགས་པར་ དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བླང་བར་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
因此，存在即是无实有。这些是通过目标本身来了解的。或者，由于真实本身就是颠倒，因此色等事物在胜义谛中是实有的，而实际上它们是不存在的，因此对于它们的无常等，会执着于没有实有，应该这样理解。无论哪种情况，声闻等有目标者都必然会执着于某些事物，因此即使般若波罗蜜多存在，也会衰退等等，应该这样认为。从“规矩”等词，以及“连同其名称”等词的回答中，偈颂的解释是容易理解的。 “认识到事物具有相状”是指通过对事物执着的错觉的粗大相状等，以及具有相似部分，从一个传递到另一个的色等事物进行分别。或者，由于是从集合中产生的，因此对色等事物进行分别，这些事物具有对事物执着的错觉相状的原因。 “对于不了解事物本质的人”是指不了解色等事物的颠倒自性。它的平等性智慧是指色等事物无生的智慧。通过“非方便”等的解释，解释了“非方便则遥远”。通过“菩萨从长久的时间”等的解释，解释了“那是方便善巧者”。声闻等的对治，菩萨们的不共品性，就像这样，声闻等，就像这样说，就像这样，声闻等从下面所说的次第，使般若波罗蜜多变得遥远，是成立的，并且由于不能获得，因此是颠倒的习惯，因此那些对治是菩萨们应该断除的，因此是不共品性，圣者慈氏如此宣说了是不共品性。“色等”等偈颂的意义是“色等”等
English
Therefore, existence is non-substantial. These are known through the object itself. Or, since reality itself is inverted, phenomena such as form are truly existent in the ultimate sense, but in reality they are non-existent, so for their impermanence etc., one clings to the absence of substance, it should be understood. In either case, those with objects such as Śrāvakas are necessarily attached to certain things, so even if the Prajñāpāramitā exists, it will decline etc., it should be thought. From the words "rules" etc., and from the answers of the words "together with its name" etc., the explanation of the verses is easy to understand. "Recognizing that things have characteristics" means distinguishing phenomena such as form etc., which have coarse characteristics of delusion of clinging to things, and have similar parts, passing from one to another. Or, since it arises from a collection, one distinguishes phenomena such as form etc., which have the cause of the characteristics of delusion of clinging to things. "For those who do not understand the nature of things" means not understanding the inverted nature of phenomena such as form etc. Its knowledge of equality is the knowledge of the unborn of phenomena such as form etc. Through the explanation of "non-means" etc., it is explained that "non-means is far away". Through the explanation of "Bodhisattva from a long time" etc., it is explained that "that is skillful in means". The antidote to Śrāvakas etc., the uncommon qualities of Bodhisattvas, just like this, Śrāvakas etc., just like this saying, just like this, Śrāvakas etc. from the order described below, make the Prajñāpāramitā distant, is established, and because it cannot be obtained, it is an inverted habit, so those antidotes are what Bodhisattvas should abandon, so it is an uncommon quality, the noble Maitreya thus declared it to be an uncommon quality. The meaning of the verses "form etc." is "form etc."
Chinese
所说的事项是：凡夫的有漏和圣者的无漏二者的体性，即舍弃了烦恼一边的凡夫，是远离贪欲的僧团。色等三时的一切法，对于那些法的自性没有变成实有，却以执著实有为对境，而显现执著为真实存在，从而了知什么是色等。因此，应当观色等蕴自身为空性，即由他者遍计的我和我所等。布施等，即布施和戒律等，菩提的各方面，以及四禅等。对于这些，执著于修行的想法，认为无我，这对于声闻等来说是克敌制胜的对治法，是道路。为什么呢？因为由于颠倒的产生，对于已经显现执著于我等的凡夫来说，这正是进入相反状态的缘故。这样，刚才所说的声闻等的对治法，正是菩萨们的不顺品。为什么呢？因为说是由于颠倒的产生，是应当舍弃的缘故。或者说，色等本身不是真实存在的，所以观空性等，也是菩萨们应当舍弃的缘故。应当这样说。菩萨们反过来等等，很容易理解。以见等遮止。意思是说，经中遮止了眼识等的应当证悟的自性。因此，自性是难以证悟的，因为不是世间量所能证悟的对境，所以了知一切法无生，对于应当舍弃的和应当接受的一切事物产生贪执，这是菩萨们的不顺品，所以是应当舍弃的。是这样认为的。这样，以不顺品等，说明了加行，以色等一切法等等，显示了偈颂的意义。
English
The matters mentioned are: the nature of both the contaminated of ordinary beings and the uncontaminated of noble ones, that is, the ordinary beings who have abandoned one side of afflictions, are the sangha who are free from desire. All phenomena of the three times, such as form, etc., for those whose nature of those phenomena has not become real, but by clinging to reality as an object, it appears to cling to being truly existent, thereby knowing what form, etc., are. Therefore, one should view the aggregates themselves, such as form, etc., as emptiness, that is, the self and what belongs to me, etc., which are imputed by others. Giving, etc., that is, giving and discipline, etc., the aspects of enlightenment, and the four dhyanas, etc. For these, clinging to the idea of practice, thinking of no-self, this is the antidote to overcome the enemies of the Hearers, etc., it is the path. Why? Because due to the arising of perversion, for ordinary beings who have already manifested clinging to self, etc., this is precisely the reason for entering the opposite state. Thus, the antidote of the Hearers, etc., just mentioned, is precisely the unfavorable aspect of the Bodhisattvas. Why? Because it is said that due to the arising of perversion, it is what should be abandoned. Or, since form, etc., are not truly existent in themselves, therefore, viewing emptiness, etc., is also what should be abandoned by the Bodhisattvas. It should be said like this. Bodhisattvas, on the other hand, etc., is easy to understand. By preventing seeing, etc. It means that the sutras have forbidden the nature of what should be realized by eye consciousness, etc. Therefore, the nature is difficult to realize, because it is not an object that can be realized by worldly measure, so knowing that all phenomena are unborn, attachment to all things that should be abandoned and accepted is the unfavorable aspect of the Bodhisattvas, so it should be abandoned. That is what is thought. Thus, by unfavorable aspects, etc., the application is explained, and by all phenomena such as form, etc., the meaning of the verses is shown.