Tibetan
་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉི་ཚེར་མཛད་ཅིང་སྦྱར་བར་ཟད་པས་འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་སྨོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ་དང་མ་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ལུས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་དང་སྦྱར་བར་བལྟའོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་དག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་ནི་བསྒོམ་པའི་གོ་རིམས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་ཞིང་བསླབ་པའི་གོ་རིམས་སོ། །སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་འདིས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དེའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་གོ་རིམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གོ་རིམས་མེད་པས། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འཚོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའི་དོན་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་གང་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཞུགས་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་འདི་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྙམ་སེམས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་གོམས་པ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་པས་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་
Chinese
是对于法的知晓等等的忍耐。仅仅是略微地表示和附加说明，所以这里也并非仅仅是阐述菩萨见道的形态，不要这样附加说明，这是此处的意图。那会怎么样呢？所有已说和未说的分别，都是为了指示见道。而且，要与“如是性与诸佛”等偈颂结合起来看。善知识对这方面的过失的指责，是说了“他们没有”等等。因为那些论师没有阐述渐修等次第，这是从现观中所说的次第修习和学习的次第。等等的声音是指修习达到极致，并且由此成就佛陀。而这没有丝毫阐述现观的次第，即没有丝毫阐述先前所说的发心等道的极致，成就佛陀的次第，而且由于没有在所有方面都联系起来的次第，所以会像寻找《十万颂》等一样。这是他的想法。还说了其他的过失等等，说了“所缘与”等等，所说的意思是，对于暖位等的所缘和形态的差别，也没有显示出任何比声闻乘更为殊胜的地方。因为这方面是共同的。因此，他认为这方面是不好的。贪欲等烦恼的根本是对实有的执着，而与之不相容的是串习无我，以及苦蕴等对实有的执着，因为它们是相互矛盾的，难道不会导致无法成就串习无我吗？那么，为什么以其为因的苦蕴等十六行相为所缘，会在此产生苦法智忍等呢？不是的，因为什么？“如是性与诸佛”等等的偈颂。
English
It is the patience of knowing the Dharma, etc. It is only a slight indication and addition, so it is not just the description of the path of seeing of the Bodhisattva here, do not add this, this is the intention here. What will happen then? All the distinctions that have been said and not said are to indicate the path of seeing. Moreover, it should be viewed in conjunction with verses such as "Suchness and the Buddhas." The good teacher's accusation of faults in this regard is saying "they do not have" etc. Because those teachers did not explain the gradual practice and other stages, this is the stage of gradual practice and learning as stated in the Abhisamayalankara. The sound of "etc." refers to the ultimate attainment of practice, and thereby the attainment of Buddhahood. But this does not explain the stages of Abhisamayalankara at all, that is, it does not explain at all the ultimate of the path of generating Bodhicitta etc. mentioned earlier, the stage of attaining Buddhahood, and because there is no stage that is connected in all aspects, it will be like searching for the Hundred Thousand Verses etc. This is his thought. Other faults etc. are also mentioned, saying "object and" etc., the meaning of what is said is that there is no indication of any difference in the object and form of the heat etc. that is more superior than the Shravaka vehicle. Because this aspect is common. Therefore, he thinks that this aspect is not good. The root of afflictions such as desire is the attachment to reality, and what is incompatible with it is the habituation to selflessness, and the attachment to reality such as the aggregates of suffering, because they are contradictory to each other, wouldn't it lead to the inability to achieve the habituation to selflessness? So, why would the sixteen aspects of the aggregates of suffering etc., which are the cause of it, be the object, and would the patience of knowing the Dharma of suffering etc. arise here? No, because of what? The verses of "Suchness and the Buddhas" etc.
Tibetan
ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསླབས་པ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དོན་དམ་པར་དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་རང་དང་གཞན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། །རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་རང་གི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ནི་རང་ཉིད་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་ལས་མ་འདས་པས་སོ། །མཐོང་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རྟེན་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གཞི་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །དང་པོར་ནི་ཐོག་མར་རོ། །མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་འདིར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་ཤེ་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་ཏེ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་སློབ་པའི་དུས་སུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ནི་སུ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རང་གི་དོན་ལ་མོས་པ་ཉིད་ནི་འདི་ ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་དང་གཉི་གའི་དོན་ལ་མོས་པ་ལ་རེ་རེ་ཞིང་དགུ་དགུ་སྟེ། མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་ནི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོ
Chinese
因为已经显示了痛苦等十六种行相的缘起性，如果像所说的那样学习无实有性，那么法性会生起它，因此在胜义中，事情的作为是不合理的，应该完全了解。 见道的等等是容易理解的。 意乐自己的利益等偈颂的意思是自己、他人等等。 缘于自己、他人和二者的利益，缘于自己的利益是因为自己是堪能的器皿。 缘于他人的利益是因为所化是堪能的器皿。 缘于自己和他人的利益是因为自己和他人是堪能的器皿。 就像所意乐的那样，没有超出无我。 见是薄伽梵证悟菩提道本身。 什么是善法呢？因为是不贪等自性，所以是发心等等。 即使是它的所依，意思是即使是它的基础。 首先是最初。 不现行的自性，因为缘于自己、他人和二者而发心等等，所以在此是不执著的行相。 从何处说起呢？说是从修道的力量来说的，从串习的阶段来说的，在没有达到极致而学习的时候，显现出来是谁也没有的，是这样认为的。 意乐自己的利益本身是这样的九种行相，即小的小、小的中、小的大、中的小、中的中、中的大、大的小、大的中、大的大。 同样，意乐他人的利益和意乐二者的利益，各自有九种，所以意乐有二十七种。 先前的老师们说，具有小和中等自性的这些本身是对治，所以对于不相符的方面，大的大等等。
English
Because it has been shown that suffering and so on are the very dependent arising of the sixteen aspects, if one learns in accordance with what has been said about the absence of entity, then the nature of reality will generate it, therefore, in the ultimate sense, the activity of things is unreasonable, and this should be fully understood. The path of seeing and so on are easy to understand. The meaning of the verses such as 'aspiration for one's own benefit' is one's own, others, and so on. Focusing on the benefit of oneself, others, and both, focusing on one's own benefit is because oneself is a suitable vessel. Focusing on the benefit of others is because the trainees are suitable vessels. Focusing on the benefit of oneself and others is because oneself and others are suitable vessels. Just as one aspires, it does not go beyond selflessness. Seeing is that the Bhagavan has realized the very path of enlightenment. What is virtuous dharma? Because it is the nature of non-attachment and so on, it is bodhicitta and so on. Even if it is its support, it means even if it is its basis. First is initially. The nature of not manifesting is that because focusing on generating bodhicitta and so on for oneself, others, and both, therefore here it is the aspect of non-attachment. From where is it said? It is said from the power of the path of meditation, from the stage of habituation, when learning without reaching the ultimate limit, to make it manifest is not something that anyone has, this is what is meant. Aspiration for one's own benefit itself is these nine aspects, namely, the small of the small, the medium of the small, the large of the small, the small of the medium, the medium of the medium, the large of the medium, the small of the large, the medium of the large, and the large of the large. Similarly, aspiration for the benefit of others and aspiration for the benefit of both, each has nine, so there are twenty-seven kinds of aspiration. The previous teachers said that these possessing the nature of small and medium and so on are themselves antidotes, so for the incompatible aspects, the large of the large and so on.
Tibetan
གས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡང་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ལུང་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བཀུར་ལ་བསྔགས་པ་དང༌། ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྟོན་པ་ནི། དེ་བསྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དག་གི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེའི་བྱེད་པ་མཆོག་ནི་རང་དང་གཞན་དག་གི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའོ། །དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་གནས་པ་དག་གི་ཡུལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མོས་པའི་ཁྱད་པར་མི་དམིགས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་ པའི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་དབེན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་མ་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བཅས་པའོ། །སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་མཚན་མ་མེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པ་སྟེ། ཐབས་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡི། །བསྔོ་བ་གཞན་ནི་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད
Chinese
还应通过意义了解二十七种破灭。经中说，所有世尊菩萨摩诃萨，都受到诸佛的赞叹、恭敬和称扬，并安住于同一方便之中。因此，菩萨特别信乐的导师，就是指修习此法的菩萨等等。殊胜的回向是特别信乐无我，并且在利益一切众生方面，胜过声闻等。此外，其最殊胜的作用是成办自他二利的菩提。无相之相等等，是指生起自他二利之心等的作意，被称为特别信乐的作意。信乐、回向、作意等，由于它们所缘的对境是前后相续的生起菩提心等，因此在对境上没有差别，具有这种密意，所以才说了如前所说的不可思议等等。如果有人问，如前所说的信乐的差别不可思议是什么呢？那就是不可思议，即无相之相。这也就是指完全回向的无相作意。以无我见等
English
It is also taught that the twenty-seven kinds of destruction should be understood through their meaning. The sutra states that all the Blessed Ones, Bodhisattvas, and Mahasattvas are praised, honored, and extolled by all the Buddhas, and they abide in the same method. Therefore, the teacher who is particularly devoted to the Bodhisattva is the Bodhisattva who meditates on it, and so on. The special dedication is particularly devoted to selflessness, and it is superior to the Shravakas and others in benefiting all sentient beings. Furthermore, its supreme function is to accomplish the enlightenment of oneself and others. The aspect of non-objectification, and so on, refers to the mental activity that generates the mind of benefiting oneself, others, and both, which is called the mental activity of particular devotion. Since the objects of devotion, dedication, and mental activity, which exist before and after, are the generation of Bodhicitta and so on, there is no difference in the objects. With this intention, the non-apprehension mentioned above is stated. If someone asks, what is the non-apprehension that is the distinction of devotion mentioned above? It is non-apprehension, that is, the aspect of non-objectification. This also refers to the non-objective mental activity of complete dedication. With the view of selflessness, and so on.