Tibetan
འི་བདེན་པའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཤེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་ནི་འདོད་པ་སྟེ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བཟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ལ་སོགས་པས། འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དང་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །བླང་བ་མེད་པ་དང་དོར་བ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་འཛིན་པ་བཞི་ཉིད་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །དགེ་བ་བཅུ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རྣམ་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་འདིའི་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེར་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་ཤེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལས་གསུངས་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བར་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེ་ཉིད་ལས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་བགྲངས་ནས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གཞུང་དང་དོན་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་དང་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་པས་ཁ་ཅིག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་གཞན་དུ་འཆད་དེ་དེ་ནི། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་གིས་རྣམ་པའི་དོན་བསྟན་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་རྣམ་པའི་དོན་མ་བཤད་པར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་རིམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པས་རྣམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བརྗོད་པར། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཇི་སྙེད་བཤད་པ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གང་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ
Chinese
的谛实之法无常，痛苦和空性等等的法，凡是存在的，对它的认知就是无所缘的认知。其中，忍是欲求，即知法的忍。在忍之前行持的法，如实地了解它，就是知法。同样，对于痛苦等等未生起等等的情况，如前一样，凡是存在的法，其无所缘的认知，就是随知法的忍。随知也是如此。这样，忍和智的四种体性等等，由此，此和彼的功德，名为不退转等等的此和忆念生世等等的彼的功德，与法和随顺相应。因此，利益巨大，因为给予所有这些果实中最殊胜的果实。如何等等，说的是十六种行相。如是等等，显示的是：如是和诸佛，不承认为所依和能依的类别，是于苦知法忍的行相。大性是于苦知法的行相。无量性是于随知忍的行相。无数是于随知法知的行相。无边等等是于集知法忍的行相。确定执持为佛性是于集知法的行相。无取无舍是于随知法忍的行相。修持慈爱等等是于随知法知的行相。空性是于灭知法忍的行相。获得佛性是于灭知法的行相。一切清净是于随知法忍的行相。消除恐惧和一切疾病是于随知法知的行相。从涅槃中执取四种是于道知法忍的行相。诸佛守护等等是于道知法的行相。以十善令众生喜悦。
English
The true Dharma of impermanence, suffering, emptiness, etc., whatever Dharma exists, its knowledge is the knowledge of non-objectification. Among them, forbearance is desire, which is the forbearance of knowing the Dharma. The Dharma that precedes forbearance, knowing it as it is, is knowing the Dharma. Similarly, for suffering, etc., and the unarisen, etc., as before, whatever Dharma exists, its non-objective knowledge is the subsequent forbearance of knowing the Dharma. Subsequent knowledge is also the same. Thus, the four characteristics of forbearance and knowledge, etc., by this, the merits of this and that, called irreversibility, etc., this and the merits of remembering births, etc., that are in accordance with the Dharma and its sequence. Therefore, the benefit is great, because it gives the most excellent of all these fruits. How, etc., speaks of the sixteen aspects. Thus, etc., shows that: Thusness and the Buddhas, not acknowledging the categories of support and supported, are the aspects of the forbearance of knowing the Dharma in suffering. Greatness itself is the aspect of knowing the Dharma in suffering. Immeasurability itself is the aspect of the forbearance of subsequent knowledge. Innumerable is the aspect of the knowledge of subsequent Dharma. Boundlessness, etc., is the aspect of the forbearance of knowing the Dharma in origination. Definitely holding onto Buddhahood is the aspect of knowing the Dharma in origination. Without taking and without abandoning is the aspect of the forbearance of subsequent Dharma knowledge. Meditating on love, etc., is the aspect of subsequent Dharma knowledge. Emptiness itself is the aspect of the forbearance of knowing the Dharma in cessation. Attaining Buddhahood is the aspect of knowing the Dharma in cessation. All purity is the aspect of the forbearance of subsequent Dharma knowledge. Eliminating fear and all diseases is the aspect of subsequent Dharma knowledge. Grasping the four from Nirvana is the aspect of the forbearance of knowing the Dharma in the path. Being protected by the Buddhas, etc., is the aspect of knowing the Dharma in the path. May all sentient beings rejoice in the ten virtues.
Chinese
忍是随法智忍的行相。将布施等的善根完全回向于成佛，是道随法智的行相。另一些人说，由于智慧与行相结合，智慧的行相不可能有其他，因此这些行相本身也应被视为只是真谛的行相。对于此见道的决定性部分，应理解为所说的“一切种智”。如果那样，那里也提到了极喜地等，既然是显示菩萨们的见道，又为何要说呢？应该说，由于说“如来们是一切种智”，依赖于证悟所有因果，为了消除对诸佛子们不会变成从中宣说的道的疑虑，因此仅从那里面列举了因，并将具有诸佛子们的见道等道之自性的道智单独安立。因此，由于是随学圣解脱部的论述，善知识将忍等刚才所说的见道的行相结合起来。另一些人说，由于见道的论和义没有全部与行相结合，因此才说了“有说”等。所谓“有说”，又是某些论师另作解释，即“真谛与真谛忍”等偈颂的意义，是具有十六刹那智慧的自性。以郑重表示接近它的论典来显示行相的意义。因此，“如是性与佛陀”等偈颂没有阐述行相的意义，没有说依靠于色的如是性与佛陀不以所依和能依的次第存在，是苦法智忍的行相等等，没有说行相的自性，对于所说的声闻等的见道有多少，其中十六刹那是什么，是苦
English
Patience is the aspect of subsequent knowledge of the Dharma. Dedicating the virtues of generosity, etc., entirely to Buddhahood is the aspect of subsequent knowledge of the Dharma on the path. Others say that since wisdom and aspects are combined, it is not appropriate to have other aspects of wisdom, so these aspects themselves should be regarded as only those of the truths. Regarding this decisive part of the path of seeing, it should be understood as what is said to be "all-knowing." If that is the case, then there is also mention of the Joyful Ground, etc., and since it is showing the path of seeing for Bodhisattvas, why mention it again? It should be said that since it is said that "the Tathagatas are all-knowing," it depends on realizing all causes and effects. In order to eliminate the doubt that it will not become the path spoken from within for the sons of the Buddhas, therefore, only causes are enumerated from within, and the wisdom of the path, which has the nature of the path of seeing, etc., of the sons of the Buddhas, is established separately. Therefore, since it follows the discourse of the noble Vimuktisena, the good teacher combined the aspects of the path of seeing just mentioned, such as patience. Others say that since not all of the text and meaning of the path of seeing are combined with the aspects, therefore, "some say," etc., are mentioned. The so-called "some say" is also explained differently by some teachers, that is, the meaning of the verses such as "truth and forbearance of truth" is the nature of the sixteen moments of wisdom. The meaning of the aspects is shown by the texts that solemnly indicate its approximation. Therefore, the verses such as "suchness and the Buddhas" do not explain the meaning of the aspects, and it is not said that suchness and the Buddhas, which rely on form, do not exist in the order of the dependent and the depended upon, and that it is the aspect of the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering, etc., without stating the nature of the aspects themselves. For as much as the path of seeing of the Hearers, etc., is said, what are the sixteen moments among them, it is suffering.