Tibetan
ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི། ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་དང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་ཚུལ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་སླའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། སེང་གེ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་གཞུང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་དཀའ་འགྲེལ་དུ་བྱས་པ་ལས་སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་པ་བཤད་པའོ།། །། སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འོད་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ནང་ནས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བདེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དག་ཏུ་བཤད་ལ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་མཚུངས་སུ་ཟིན་ན་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཕགས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟའོ། །གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་བདག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་པའོ། །རང་ཉིད་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞི་བ་སྟེ། །རྣམ་པ་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །འདིས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཞི་བ་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་བཞི་དག་གོ །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་འཕྲལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིའོ། །རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་འཕྲལ་དུ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །རྐྱེན་ནི་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ནད་དེ། མ་ཞུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འབྲས་དང་ཟུག་རྔུ་ནི་གྲགས་པར་ཟད་དོ། །སྡིག་པ་ནི་འཇོམས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་སོ
Chinese
实为定出，即是：获得之相定出。如是说。其他智者易解。般若波罗蜜多教授论现观庄严论中，狮子贤论师之论典，法称所作之难解释中，第一品之释说竟。 第二品之释： “一切相智之证悟”等，谓说知道之体性。自性光明者，乃从智慧生。异熟光明者，乃从业生。“知道之体性”等之偈颂义，即是说“彼”等。彼者，谓于圣谛四种之中。苦谛之相者，谓无常、苦、空、无我，次第宣说。“当如是说”者，乃余文。彼乃生灭法，以不合故，说为无常与苦。虽苦与无常相同，然有漏与无漏不同，故与圣道不合，以无漏故，当视其与圣者相符。以他所测之我空故，为空性之无我。以自性无我故，其相为寂静。当与“此等相之自性不可得”等连缀。此谓无常、苦、无我、寂静四相。集谛之相者，因乃苦之根本因，集乃暂时之苦，生起乃暂时之极苦，缘乃苦自一而传递至一。彼等之体性乃病，如不消化等，以及痘与疮乃是名声而已。罪乃毁灭，此等相之体性不可得等。
English
It is definitely arising, that is: the characteristic of attainment is definitely arising. Thus it is said. Others are easy to understand for those who know the methods. In the Treatise on the Perfection of Wisdom Instructions, Ornament for Clear Realization, the commentary on the first chapter from the commentary on the difficult points by Dharmakirti on the text of the Venerable Lion Good is explained. Commentary on the Second Chapter: "The realization of all aspects of omniscience," etc., speaks of the nature of knowing the path. The light of intrinsic nature arises from wisdom. The light of maturation arises from karma. The meaning of the verses such as "the nature of knowing the path" is explained by mentioning "that," etc. "That" refers to the four noble truths. The aspect of the truth of suffering is to be expressed in order as impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. "To be expressed in order" is the remainder. It is said to be impermanent and suffering because it is of the nature of arising and ceasing and is incompatible. Although suffering and impermanence are the same, the contaminated and uncontaminated are different, so it is incompatible with the noble path. Because it is uncontaminated, it should be seen as conforming to the noble ones. Because it is empty of a self examined by others, it is the selflessness of emptiness. Because it is selflessly self-existent, its characteristic is peace. It should be connected with "the nature of these aspects is unobtainable," etc. This refers to the four aspects of impermanence, suffering, selflessness, and peace. Regarding the truth of the origin, the cause is the root cause of suffering, the origin is temporary suffering, arising is extremely temporary suffering, and the condition is the transmission of suffering from one to another. Their nature is disease, such as indigestion, and pox and sores are merely names. Sin is destruction, the nature of these aspects is unobtainable, etc.
Tibetan
གས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ནད་ཉིད་དང༌། འབྲས་ཉིད་དང༌། ཟུག་རྔུ་ཉིད་དང༌། སྡིག་པ་ཉིད་དོ། །སྔར་བཤད་པའི་བདེན་པ་དག་གི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱོ་བའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའོ། །འགོག་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་རྒྱུ་བའམ་སེམས་ཕྲ་བར་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྗེས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡིད་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕ་རོལ་ལོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བར་གྱུར་པ་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དེ་འདི་དག་ནི་ཡིད་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་དག་ནི་གཡོ་བ་དང་རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་རྣམ་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོར་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཡོ་བའོ། །རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རབ་ཏུ་འཇིག་པའོ། །འདི་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པའོ། །འགོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དག་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དང་ཕྱི་མའི་འཇིག་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཇིག་པ་ཉིད་དང༌། སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནད་འགོ་བ་ཉིད་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་འཁྲུགས་པ་དང༌། །གློ་བུར་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཚེ་བ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཉིད་ལ་སོ་སོར་འགོག་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རེ་རེ་ཞིང་གཉིས་གཉིས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེས་ན་ཡིད་འབྱུང་བ་ལ་ཕ་རོལ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་པ་ལ་ གཡོ་བ་དང༌། རབ་ཏུ་འཇིགས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང༌། འགོག་པ་ལ་འཇིགས་པ་དང༌། ནད་འགོ་བ་དང་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། སྤྱིར་ན་བཅུ་བཞི་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ
Chinese
坏灭如前。此为续等自性之四种相，即是病、疮、痛、罪。前述诸谛之其他相，如云厌离等。厌离即是厌倦。离贪是背离对境。灭是心及心所不行或心入微细之境地。为彼义故趣入，谓成为具有修习者，此出于声闻之教证。应于痛苦等之后随顺连结。言厌离之体性者，谓厌离本身。言他者及坏灭法之相者，谓由成为外道故，为他者。成为外道即是坏灭法，故为坏灭法，此等是厌离之相。离贪之相者，谓动摇及极坏灭之相。由不住于自性故，为动摇。不由因缘而自性坏灭故，为极坏灭。此等是离贪之相。言灭等者，说其他之相。由此及以后成为坏灭之处故，为坏灭。由成为罗刹等损害之处故，为染病及四大紊乱。由成为忽然之处故，为损害。彼等各自是灭之三种相。此等之自性不可得，如前。由厌离等诸相属于二谛故，故应一一观为二二。如是，厌离有他者及坏灭法，离贪有动摇及极坏灭之八相，灭有坏灭、染病及损害之六相，总共有十四相。言灭等者，于烦恼
English
Destruction is as before. These are the four aspects of the nature of the continuum and so forth, namely disease, sores, pain, and sin. Other aspects of the truths previously explained are those such as renunciation. Renunciation is weariness. Abandoning desire is turning one's back on objects. Cessation is the state where the mind and mental factors do not function or where the mind enters a subtle state. "Having entered for the sake of that meaning" means becoming one who possesses practice, which comes from the teachings of the Hearers. It should be connected sequentially after suffering and so forth. The characteristic of renunciation means renunciation itself. The aspects of "other" and "things subject to destruction" mean that by becoming an outsider, it is "other." Becoming an outsider is itself a thing subject to destruction, therefore it is a thing subject to destruction; these are the aspects of renunciation. The aspects of abandoning desire are said to be the aspects of wavering and utter destruction. Because it does not abide in its own nature, it is wavering. Because it is destroyed by its own nature without depending on causes, it is utter destruction. These are the aspects of abandoning desire. By "cessation" and so forth, other aspects are explained. Because it becomes a place of destruction in this and future lives, it is destruction. Because it becomes a place of harm for rakshasas and so forth, it is contagion and disturbance of the great elements. Because it becomes a place of suddenness, it is harm. Each of these is a three-fold aspect of cessation. The nature of these is not found, as before. Because the aspects of renunciation and so forth belong to the two truths, each should be viewed as two. Thus, renunciation has the other and things subject to destruction, abandoning desire has the eight aspects of wavering and utter destruction, and cessation has the six aspects of destruction, contagion, and harm, for a total of fourteen aspects. By "cessation" and so forth, afflictions
Tibetan
་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞི་བ་ཉིད་དང༌། གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་དང་བདག་གིས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེ་བ་དང་གཙང་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབེན་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟག་པ་དང་ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལམ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ན་རིག་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྟག་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རྣམ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་དུ། ཁ་ཅིག་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་དབང་པོ་དང༌། དོན་ལྔ་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དོན་དུ་དགོས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་གི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་ཤིང་མཁྱེན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོའི་དོན་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མར་གྱུར་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་སྒྲར་བརྗོད་པ་ནི་ཆོས་བསྟན་པའི་
Chinese
由于远离我，所以是无我；由于痛苦完全寂灭，所以是寂静；由于奇妙的形象和远离我所，也就是远离快乐和清净，所以是远离，这三种形象。 什么是出离？那就是涅槃。它的特征是由于恒常和有益的事物，所以空性等等是一种形象。这些的自性如前所述。 所谓的道谛，由于圆满的意义，所以是道。由于没有烦恼，并且成为烦恼的对治之集合，所以是智慧。由于使心不颠倒地证悟，所以是修行。由于趋向于无有显现执着的恒常之处，所以是出离。这些形象的自性，无相等等，如前所述。 以这个次第，大乘中的一些形象是名相，一些是自性，因为这样显示，所以不会成为声闻道的过失。 像这样等等，是为了显示决定的词句之意义，也就是色等等的蕴，各自的自性是根、五境、非能辨识和体验等等，因为这些是空性，所以这些的空性，也就是色等等的各种空性，彼此没有差别，是唯一的。 色等等已经说过了。同样，对于色等等等等，很容易理解。 因为什么等等，对于法的殊胜意义来说，需要的是这个：因为我们的遍知者已经断除了包括习气在内的所有烦恼，所以将有和无的事物视为如幻的自性而观察和了知。除此之外，主宰的我等等是不合理的，所以除了如来之外，还有谁是可信赖的量？所谓的声闻道等等，是甚深地宣说了独觉的智慧。凡是用语言表达的，就是教法的
English
Because of being separated from self, it is selflessness; because suffering is completely pacified, it is peace; because of the wonderful form and being separated from self, that is, being separated from happiness and purity, it is separation, these three forms. What is renunciation? That is Nirvana. Its characteristic is that because of permanence and beneficial things, emptiness and so on are a form. The nature of these is as mentioned before. The so-called truth of the path, because of the meaning of perfection, is the path. Because there is no affliction and it becomes a collection of antidotes to affliction, it is wisdom. Because it makes the mind realize without inversion, it is practice. Because it tends to the constant place without manifest clinging, it is renunciation. The nature of these forms, non-appearance and so on, is as mentioned before. In this order, some forms in the Mahayana are names, and some are self-nature, because they are shown in this way, so it will not become the fault of the Hearer's path. Like this and so on, it is to show the meaning of the determined words, that is, the aggregates of form and so on, their respective natures are the root, the five objects, the non-discriminating and the experience, etc., because these are emptiness, so the emptiness of these, that is, the various emptinesses of form and so on, are not different from each other, and are unique. Form and so on have already been said. Similarly, for form and so on, it is easy to understand. Because of what and so on, for the superior meaning of the Dharma, what is needed is this: Because our omniscient one has eliminated all afflictions including habits, he observes and knows things with and without as illusory nature. Apart from that, the dominating self and so on are unreasonable, so who else is a reliable measure besides the Tathagata? The so-called Hearer's path and so on, profoundly declares the wisdom of the Pratyekabuddha. Whatever is expressed in language is the teaching of the Dharma.