Tibetan
ལྟ་བ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པས་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་སྟེ་ཆེན་པོ་ཉིད་གསུམ་གང་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཆེད་དུ་བྱས་ཤིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེས་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྐྱེས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་སེམས་དང་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང༌། ཡུལ་དང་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པ་དང་དངོས་པོ་པྲ་བ་ཡང་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། འདོད་པ་ཙམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དམིགས་པ་ལས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཉེ་བ་ན་གནས་པའོ། །མ་འོངས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱང་རིང་བ་ཡིན་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་མདའ་ལྟོང་སྦྱོར་བ་དང་འབེན་ལ་ཕོག་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བརྗོད་ནས་སྒྲུབ་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཞེས་འདྲི་བ་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱིར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཁྱབ་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་རེ་རེའི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དཀར་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་གནས་མེད་
Chinese
为了舍弃具有习气的见解，说法者即是大舍弃。舍弃了贪欲等一切，也能证悟菩提，故而是大证悟。那三个，也就是大性三者，无论是谁，为了那些大性，为了获得而进入修行，由此自生之智慧逐渐增长，要知道圆满正等觉等是为了三种目的。如“在一切方面”等，在一切方面，对于不能确定行者，证悟的心以及烦恼连同习气都已舍弃，并且由于时间和地点的限制，以及事物也无法知晓，因此声闻等不具备这三种大性，应如是理解。因为不仅仅是舍弃了意愿上的烦恼。 菩萨们并不真正优越于佛陀，因为他们有获得佛陀功德的潜力。具有这种想法，因此说佛和菩萨是自生的，没有过错。如果问：目标与目的之间有什么区别？现在的是目标，是近处存在的。未来的是目的，是遥远的，这与圣者解脱部的箭矢装填、击中目标和佛法相符。在陈述了作为修行所依等所依、目标和目的之后，如果问：那么修行的自性是什么？回答说：所谓“三世一切智的境”等，是指圣者的四圣谛等。普遍地，即普遍显现的一切，是具有善法所依，即安住于法界。所谓“一切种现观”等，对于四种现观中的每一种现观，即每一个要修习的证悟等。所谓“具有六度之所依”，即依止布施等而实践的行为就是修行。法身的现观是自性清净，无处可住。
English
In order to abandon views along with their imprints, the teaching of the Dharma is itself a great renunciation. Having abandoned all defilements such as desire, one also realizes enlightenment, therefore it is a great realization. Those three, that is, the three great natures, whoever they may be, for the sake of those great natures, entering into practice in order to attain them, thereby the spontaneously arising wisdom gradually increases, one should know that the purpose of the complete and perfect Buddhas, etc., is threefold. As in "in all ways," etc., in all ways, for those who cannot ascertain the goer, the mind of realization and the afflictions along with their imprints have been abandoned, and because it is impossible to know things that are limited by time and place, therefore the Hearers, etc., do not possess these three great natures, one should understand it thus. Because it is not merely abandoning the afflictions of desire. Bodhisattvas are not truly superior to the Buddhas, because they have the potential to attain the qualities of the Buddhas. Possessing this thought, therefore it is said that the Buddhas and Bodhisattvas are self-arisen, there is no fault. If asked: What is the difference between an object and a purpose? The present is the object, which exists nearby. The future is the purpose, which is distant, and this is in accordance with the noble liberated group's arrow loading, hitting the target, and the Dharma. Having stated the basis, object, and purpose, such as that which has become the basis of practice, if asked: Then what is the nature of that practice itself? The answer is: The so-called "object of the three omniscient ones," etc., refers to the noble four truths, etc. Universally, that is, everything that is universally manifest, is the basis of virtuous qualities, that is, abiding in the realm of Dharma. The so-called "all-aspects of manifestation," etc., for each manifestation among the four manifestations, that is, each of the realizations to be meditated upon, etc. The so-called "possessing the basis of the six perfections," that is, the actions of relying on generosity, etc., and putting them into practice is practice. The manifestation of the Dharmakaya is naturally white and has no place to abide.
Tibetan
པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་གཞག་ནས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་བཤད་པའི་རིམ་པས་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྟེ། བཞི་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གོ་ཆ་ལ་སོགས་བ་འོག་ནས་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དང་བོ་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་དྲུག་ལ། དེ་དག་སོ་སོར་བསྡུས་ པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་སོ་སོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་དོན་གྱི་བྱ་བ་དམ་བཅས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དེ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པས་ཡུམ་གསུམ་ཅར་ལས་དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཏེ། རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བས་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོ་བ་རྣག་པར་ནུས་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །ལེ་ལོ་དང་བྲལ་ན་བསམ་གཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་ཕུན་སུམ་ཆོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་དུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་སྤང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི་གཤེ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དེ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །འདུན་པ་ནི་དགེ་བ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །དེས་བསྐྱེད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དང་ཐ་དད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་བསམ་
Chinese
因此没有说。像这样安立修持后，应当宣说各自的体性，因此“如是”是指从下文所说的次第结合、见、修和殊胜道。这四者的自性就是修持的体性，如盔甲等下文所说的那些当中，是精进的自性，是喜好善业的自性，因此首先宣说了盔甲的修持。布施等，即布施和戒律等。有六种相，以各自摄集那些。所说的“以各自摄集那些”是因为那些布施等本身属于各自的范畴。什么是盔甲的修持呢？就是仅仅从最初到菩提之间受持有意义的事务的誓言。那就是如所说的三轮清净等，从三部母续中以六组六组，要知道如是宣说了三十六种。偈颂的意义是说到了所谓的法布施等，因为不依赖受用，所以能如实地受持戒律。守护戒律就能具有安忍。如果能够忍受疲惫，就能发起精进。如果远离懈怠，就能圆满禅定。圆满禅定就能获得超世间的智慧，因此以了知布施等的次第来显示。其中，菩萨的法布施等，对于法和财物的布施非常广大，并且“应当独自调伏自身”等心是声闻的作意。以及“等”字所包括的，是对事物无常等的作意，舍弃它就是戒律。众人说不悦耳的话，就是说呵责等。忍受它就是安忍。希求就是显着地想要善。由它所生起的就是精进。不与其它乘混合的唯一心，与声闻等的道不同，缘于不缘一切法就是禅
English
Therefore, it was not said. Having thus established the practice, one should declare the characteristics of each, therefore, "as it is" refers to the order of combination, seeing, meditation, and the path of distinction, which are explained below. The nature of these four is the nature of practice, such as armor, etc., among those explained below, it is the nature of diligence, and it is the nature of being fond of virtuous deeds, therefore, the practice of armor is first taught. Giving, etc., that is, giving and discipline, etc. There are six aspects, with those gathered separately. The saying "with those gathered separately" is because those giving, etc., themselves belong to their respective categories. What is the practice of armor? It is to undertake the vow of meaningful affairs only from the beginning until enlightenment. That is, as it is said, with the three wheels pure, etc., from the three mothers, with six groups of six, one should know that thirty-six kinds are taught as they are. The meaning of the verse is that it mentions the so-called Dharma giving, etc., because it does not depend on enjoyment, one can truly uphold the discipline. By guarding the discipline, one will have patience. If one can endure fatigue, one can initiate diligence. If one is free from laziness, one can perfect meditation. Perfect meditation can attain transcendental wisdom, therefore, it is shown by the order of understanding giving, etc. Among them, the Dharma giving, etc., of the Bodhisattva, the giving of Dharma and wealth is very vast, and the mind such as "one should tame oneself alone" is the attention of the Hearers. And what is included by the word "etc." is the attention to the impermanence of things, etc., abandoning it is discipline. When all people speak unpleasant words, it is to speak of rebukes, etc. Enduring it is patience. Desire is to manifestly want good. What is generated by it is diligence. The single-pointed mind that is not mixed with other vehicles is different from the path of the Hearers, etc., focusing on not focusing on all dharmas is meditation.