Tibetan
སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བའི་དོན་དུའོ། །མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རིམ་གྱིས་ལྷག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་ བདག་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་མི་སླུ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདེན་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དག་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །འཇུག་པར་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་སློབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདོམས་པའོ། །ཚད་མས་འཐད་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་ཕུང་པོའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཚེ་ཕ་རོལ་པོའིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་འབྱུང་གི་འདྲེན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང་འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཀུན་འབྱུང་བས་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཚེ་འདི་པ་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོ
Chinese
等等。所謂“以完全守護之義”者，即以完全守護之義。所謂“為了使之增長”者，即為了使菩提心等這些從上到上以增長的次第更加殊勝，而宣說了修行等種種差別之義。如前所說的菩提心的種種差別，即是二十二種菩提心。修行即是修習。所謂“以不緣之方式”者，即以法與補特伽羅無我的方式，是不共於聲聞等。世俗諦是指未經觀察則令人愉悅，在世間名言中不欺騙人等的法，如蘊等。勝義諦是指圓滿佛的佛母，與之相順應的蘊等，即無生之智慧。彼性即是真諦，因為對於世間人和圓滿佛等不欺騙，所以不超離它。應當進入者，即應當善入，這是教誡學人修行的。以量成立而能成佛之因，故真諦有四種。其中所謂“於痛苦”者，即於痛苦之諦。由於是集諦之蘊的果，故成為果，即色等之蘊，是來世的。彼等之空性為何，即以一與多等分離的量來觀察，則自性之事物不存在。以及，凡是般若波羅蜜多，即此二無之智慧，由於是如是性之自性，故在勝義中是無生之自性，自性相同故無有差別。所謂“於生起”者，於生起之引導者，空性為何。以及，凡是由此生起痛苦之蘊，故名為生起，即成為因之色等之蘊，是此世的。此二者以無有他異性而無有差別，色等稱為成為因之色等之蘊，即生起與滅盡以及一切煩惱和清淨之法。
English
Etc. The meaning of "by the meaning of completely protecting" is the meaning of completely guarding. The meaning of "for the sake of making it increase" is that for the sake of making these Bodhicitta etc. more excellent by the order of increasing from above, the meaning of various distinctions such as practice is explained. The various distinctions of Bodhicitta as mentioned before are the twenty-two kinds of Bodhicitta. Practice is cultivation. The meaning of "by the way of non-objectification" is that by the way of selflessness of Dharma and person, it is uncommon to Shravakas etc. Conventional truth refers to phenomena such as aggregates, which are pleasing if not examined, and do not deceive people in worldly terms. Ultimate truth refers to the mother of the complete Buddha, and the aggregates that are in accordance with it, which is the unborn wisdom. Thatness is the truth, because it does not deceive worldly people and complete Buddhas, so it does not go beyond it. What should be entered is that which should be well entered, this is the instruction to students to practice. Because it is the cause of attaining Buddhahood by being established by valid cognition, there are four kinds of truths. Among them, what is called "in suffering" is in the truth of suffering. Because it is the fruit of the aggregates of the origin, it becomes the fruit, that is, the aggregates such as form, which are in the next life. What is the emptiness of those, that is, if one examines with valid cognition that is separated from one and many etc., then the self-nature of things does not exist. And, whatever is Prajnaparamita, that is, this non-dual wisdom, because it is the nature of suchness, therefore in the ultimate sense it is the nature of unborn, and because the self-nature is the same, there is no difference. What is called "in arising" is in the guide of arising, what is emptiness. And, whatever arises from this, the aggregates of suffering, therefore it is called arising, that is, the aggregates such as form that become the cause, are of this life. These two are not different and have no difference, form etc. are called the aggregates such as form that become the cause, that is, the Dharma of arising and cessation, and all afflictions and purification.
Tibetan
ས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོག་སླའོ། ། གཟུགས་མེད་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མེད་པ་དང༌། ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་བསྡུའོ། །མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་མེད་པས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་མ་རིག་པ་འགག་པ་མེད་དེ། དེས་ན་མི་ཤེས་པ་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པ་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མེད་པའོ། །ལམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་དེ་སྦྱིན་པ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲུབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྦྱོར་བས་ཏེ། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་
Chinese
称为“非有者”，不是生和灭，以及贪欲等等和无我的自性。称为“灭”的是灭谛。空性等等容易理解。 无色是没有色蕴，用“等”字来概括受等诸蕴。无明生起也没有，因为没有蕴，所以没有识的生起，无明也没有灭，因此，不了解的坏灭也没有。佛也没有，是没有证悟者。因此，因为没有要证悟的，所以直到菩提也没有，即没有无上正等觉。称为“道”的是道谛。布施等波罗蜜多以及自性，即称为布施者。内空性等等，称为外空性等等，即以内空性为外空性等等。同样，以外空性为内外空性，以内外空性为空性空性等等的次第。称为“前际和后际一切”，即有和寂灭，彼此之间既非一也非异，因此，以结合性也非，非结合性也非来成立。对于佛等等，直到菩提都是善趣之因，因此是生起欢喜之因，所以是佛宝等等三宝。其中，称为佛的是佛宝，佛和菩提的体性是一样的，因为是如是的体性。成为佛是成佛，即圆满生起菩提心等等。其体性是具有其自性，即一切种智。那仅仅是无自性，因此不缘取，不与色等结合，因为不与色和受等结合。应缘和能缘平等 称为“知”，即一切种智。
English
That which is called "non-existent" is not the nature of arising and ceasing, and of desire and so on, and of selflessness. That which is called "cessation" is the truth of cessation. Emptiness and so on are easy to understand. Formlessness is the absence of the form aggregate, and the word "etc." gathers the aggregates of feeling and so on. Ignorance also does not arise, because there are no aggregates, so there is no arising of consciousness, and ignorance does not cease. Therefore, the destruction of not knowing also does not exist. There is also no Buddha, which means there is no one who realizes. Therefore, since there is nothing to realize, there is also nothing up to enlightenment, that is, there is no unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. That which is called "path" is the truth of the path. Generosity and other perfections, and self, are called the giver. Inner emptiness and so on, that which is called outer emptiness and so on, means that inner emptiness is outer emptiness and so on. Similarly, outer emptiness is inner-outer emptiness, and inner-outer emptiness is emptiness of emptiness and so on in sequence. That which is called "all of the former and latter limits" means that existence and nirvana are neither one nor different from each other, so it is established that it is neither conjunction nor non-conjunction. For the Buddha and so on, until enlightenment, it is the cause of good rebirth, so it is the cause of generating joy, so it is the Three Jewels, such as the Buddha Jewel. Among them, that which is called Buddha is the Buddha Jewel, and the nature of Buddha and enlightenment is the same, because it is the nature of suchness. Becoming a Buddha is becoming enlightened, that is, perfecting the arising of the mind of enlightenment and so on. Its nature is having its own nature, that is, all-knowingness. That is only non-inherent existence, so it does not apprehend, it does not combine with form and so on, because it does not combine with form and feeling and so on. The object to be apprehended and the apprehender are equal. That which is called "knowing" is all-knowingness.