Tibetan
་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་གིས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་ཁོ་བོས་ངོ་མཐར་དུ་བརྩིས་སོ་ཞེས་བྱས་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་པས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་བར་བྱའོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ གནས་པའི་ཕྱོགས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོས་བསལ་བ་དང་བཞག་པ་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞལ་ལ་འོངས་པ་བརྗོད་ནས་རྣལ་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རེ་རེར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅན་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འདྲིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེས་པ་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས། །དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་རྟེན་ཅིང་
Chinese
如果转变了，那么那时修习对治法，就像虚空一样，对那些事物一点作用也不起。因此，其他人因为对事物显现执著的缘故，颠倒不会返回，所以世尊对于所知障全部断除，以及诸法也承认存在的，那是承认互相矛盾的意义，因此我将它视为究竟之见。这样排除有之方，稳固无自性之方，因此想要解脱的人们，应当仅仅承认这个，这样中间的偈颂说： 安住之方，此中无有任何应排除，应安立之事物丝毫也无有，于真实如实见，见真实已得解脱。这样说了，因为从对事物显现执著中解脱是不合理的，因此对于任何法也不以诽谤和增益的自性，不做排除和安立，而是色等缘起，在世俗中真实存在的自性，就对这个自性观察无自性等的自性，这样就像幻化的象击败另一个幻化的象一样，颠倒返回，如果见真如，就会解脱。这样说了现前显现的，真实未见的道本身，布施等等一一，那些互相摄集，刹那唯一的忍，摄集者在此见道。这样说了，布施等六度各自布施等的自性，像前面一样互相摄集，刹那一个苦法智忍所摄集，三轮清净所区分的三十六种，所生者，是顶加行中的见道。它生起时，以欲界、色界和无色界的差别，四种分别念各自以九种相，舍弃能取和所取的分别念一百零八种。舍弃那些所摄集的分别念，产生习气的烦恼一百零八种，缘起
English
If it transforms, then at that time, practicing the antidote is like space, not doing anything at all to those things. Therefore, others, because of their attachment to the appearance of things, the reversal does not return, so the Bhagavan, having completely abandoned all obscurations of knowledge, and also acknowledging the existence of phenomena, that is acknowledging mutually contradictory meanings, therefore I regard it as the ultimate view. Thus, eliminating the side of existence and stabilizing the side of selflessness, therefore those who desire liberation should only acknowledge this, thus the intermediate verse says: The side of abiding, in this there is nothing to be eliminated, there is not the slightest thing to be established, seeing reality as it is, having seen reality, one is liberated. Thus it is said, because it is unreasonable to be liberated from attachment to the appearance of things, therefore, without rejecting or establishing any dharma with the nature of slander and augmentation, but rather the nature of dependent arising such as form, which truly exists in the conventional, one should examine this very nature as the nature of selflessness, etc. In this way, just as an illusory elephant defeats another illusory elephant, the reversal returns, and if one sees Suchness, one will be liberated. Thus, having spoken of what appears before one, the path itself that has not seen reality, generosity, etc., one by one, those that are mutually gathered, the forbearance of a single moment, the gatherer is the path of seeing here. Thus it is said, the six perfections such as generosity, each with the nature of generosity, etc., are mutually gathered as before, gathered by the forbearance of a single moment of suffering dharma knowledge, the thirty-six kinds distinguished by the purity of the three spheres, the one who is born, is the path of seeing in the peak application. When it arises, with the distinction of the desire realm, the form realm, and the formless realm, the four kinds of conceptualizations, each with nine aspects, abandon the one hundred and eight kinds of conceptualizations of the grasper and the grasped. Abandoning the one hundred and eight afflictions of habit that produce the conceptualizations that are gathered by those, dependent arising
Tibetan
འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །དེ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། །དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་ མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་འཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་ག་རྣམ་པར་བསྐྱིངས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། དུས་ཕྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་མཐོང་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན་གོ་སླ་བས་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་བཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་བརྒྱལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་འགོག་པའི་བར་དུ་སོང་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་འོངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་ བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས། །དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་གཅིག་པུ་བོར་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར
Chinese
由缘起之法性而获得。为了能自在地运用它，就反复地修习它，这是中间的偈颂所说的。然后，进入狮子奋迅三昧后，对顺应缘起之理和不顺应缘起之理进行思择。这是说，获得见道的瑜伽行者，因为没有烦恼和所知障的怖畏，所以进入狮子奋迅的等持。之后，对于缘起，如“以无明为缘而有诸行”等顺应之理，以及“生灭故老死灭”等不顺应之理，如实地进行思择。如是宣说了见道之后，舍弃不顺应之方等，如果以现观为先导则容易理解，所以是修习现观之道。于灭尽定等九次第定，以两种方式来回，属于欲界的识，取非等持为界限，以超越的方式入定，一二三四五，六七八后超越，到达灭尽之间各不相同。这是所说的。菩萨们从初禅开始直到灭尽定，之后又从灭尽定开始直到初禅。这样，以顺应和不顺应两种方式，在四禅、四无色定和灭尽定的九次第定中来回，然后又入于初禅，从初禅出定后入于灭尽定。同样，从无所有处直到灭尽定，从灭尽定出定后，观其紧随的等持，将欲界所行的识作为界限的自性，以善巧方便的力量出定，像这样现前显现未入定的识。之后入于灭尽定，然后入于非等持，之后舍弃唯一的灭尽定而入于非想非非想处，然后入于等持。
English
It is obtained by the law of dependent arising. In order to have power over it, one meditates on it again and again, as stated in the intermediate verse. Then, having entered the Lion's Leap Samadhi, one contemplates in accordance with the system of dependent arising and in disagreement with the system. This is to say that the yogi who attains the path of seeing, because he is free from the fear of afflictions and cognitive obscurations, enters into the samadhi of the Lion's Leap. Later, regarding dependent arising, such as "Conditioned by ignorance are the formations," etc., which are in accordance with the system, and "With the cessation of birth, old age and death cease," etc., which are not in accordance with the system, one contemplates correctly. Thus, having spoken of the path of seeing, abandoning the side of disagreement, etc., it is easy to understand if the realization of the object is the preliminary, so it is the path of meditating on the object. In the nine absorptions including cessation, having gone and come in two ways, the consciousness belonging to the desire realm, holding the non-absorption as a boundary, the absorption is in a transcendent way, one, two, three, four and five, six, seven and eight, having passed, it goes differently until cessation. This is what is said. Bodhisattvas, from the first dhyana onwards, go to cessation, and then from cessation onwards, come to the first dhyana. Thus, in two ways, in accordance with and not in accordance with the system, having gone and come in the nine absorptions of the four dhyanas, the four formless absorptions and the characteristic of cessation, again enters the first dhyana, and having arisen from it, enters cessation. Similarly, from the realm of neither perception nor non-perception to cessation, having entered cessation, having arisen from it, focuses on the immediately following absorption, having placed the consciousness that acts in desire as the nature of the boundary, arises by the power of skillful means, and manifests such a non-absorbed consciousness. After that, one enters cessation, then one enters non-absorption, then one abandons the only cessation and enters the realm of neither perception nor non-perception, then one enters absorption.