Tibetan
ག་དང་དོན་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་གཏོང་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རང་གིས་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དོན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པར་བཞེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྦྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ། །དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། །ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་རྣམས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པར། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་འབྱུང་བས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པས་འཐད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲི་མ་རྣམས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གང་དག་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང༌། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་དག་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཤེས་པ་དེ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། འགོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཞི་ཞིག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགོག་པ་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ
Chinese
以何与义等方式，正确地分别施舍般若波罗蜜多，是为第二。获得菩提的无间之因，以般若波罗蜜多自身修习等，具有极大福德的体性，是为第三。为了何种意义，以具有如是见道的因，所许的大菩提是什么呢？中间的偈颂说：大菩提，无垢尽与不生之，智慧菩提如是说，尽无生故彼等，次第应知。如是说，烦恼障和所知障的垢染，被认为是已生和未生的那些，除了法界之外，并非如此有法，如是说。法界的自性，如同虚空般无灭和生之故，或者，以一和多的自性，以及因和果的相状等所成立的事物不存在，如同虚空中的莲花般无灭和生之故，次第地，垢染的灭尽和不生的智慧，如实地证悟一切法的体性，法身等如其所有的自性，被称为大菩提。因为何故是如此之故，那些以事物毁灭的想法，认为灭尽就是灭尽的想法的智慧，以及以事物不生的想法，认为不生就是不生的想法的智慧，被称为灭尽和不生的智慧，菩提也被称为灭尽和不生，对于那些被称为灭尽和不生者，仅仅以没有灭尽和不生来了解是不行的，如是中间的偈颂所说：无有止息之自性，以名为见的道，分别念之种类何所尽，无生之相何所获。如是说，已生和未生者，次第地，远离了作为灭尽和生之障碍的体性的止息，如果是胜义谛中如是之自性的体性，那么对于事物颠倒显现的执着，你以见道的威力，分别念等的体性生
English
The second is to correctly and separately give Prajñāpāramitā through means such as what and meaning. The characteristic of the great merit of meditating on Prajñāpāramitā itself, which is the uninterrupted cause for attaining enlightenment, is the third. For what purpose is the great enlightenment that is considered to have such a cause of the path of seeing? The intermediate verse says: Great enlightenment, of exhaustion of stains and non-arising, wisdom enlightenment is said to be, because of exhaustion and non-arising, those should be known in order. It is said that the defilements of afflictive and cognitive obscurations, which are considered to be born and unborn, are not existent phenomena apart from the realm of phenomena, as it says. Because the nature of the realm of phenomena is like the sky, without cessation and arising, or because there is no object that is established by the nature of one and many, and the characteristics of cause and effect, etc., like a lotus in the sky, without cessation and arising, in order, the wisdom of the exhaustion and non-arising of defilements, the nature of realizing all phenomena as they are, such as the Dharmakāya, is called great enlightenment. Because of what reason is it so, those who think that exhaustion is exhaustion with the thought of the destruction of things, and the wisdom of thinking that non-arising is non-arising with the thought of non-arising of things, are called the wisdom of exhaustion and non-arising, and enlightenment is also called exhaustion and non-arising, it is not permissible to understand those who are called exhaustion and non-arising only by the absence of exhaustion and non-arising, as the intermediate verse says: In the nature of non-cessation, by the path called seeing, what kind of conceptualization is exhausted, what kind of peaceful non-arising is attained. It is said that those who are born and unborn, in order, are separated from the cessation of the nature of obstructing exhaustion and arising, if it is the nature of suchness in the ultimate truth, then the attachment to the inverted appearance of things, by the power of the path of seeing, the nature of conceptualization etc. arises
Tibetan
ས་པ་ནི་ཅི་ཞིང་ཟད། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ལུགས་ཁོ་ན་ཁམས་བླངས་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། །གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཅད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དོ་སྙམ་སུ་བསྒོམས་པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་ དག་ལྷག་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་ཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་བསལ་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་པ་ན་ཁ་ཅིག་མ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ
Chinese
地是怎样的穷尽呢？不生之法的不生又是如何产生的呢？因为仅仅是丝毫也没有，所以认为只有我们的宗派才应该被采纳。不是这样的，如果承认法是真实存在的，那么世尊已经彻底断除了烦恼障和所知障的分别念，这是一个非常奇妙的境界，正如经文中的偈颂所说：其他的法也是存在的，对于所知也是开示的，哪一种是说一切障碍的呢？我对此感到惊奇。这是说，因为空无生灭，所以通过观修无我，完全舍弃了对我的执着，从而正确地专注于远离了我的蕴等缘起、具有生灭之法的法。因为清楚地专注于蓝色和对它的认知，所以确信这仅仅是心，没有外境。通过这样作意和执着的心的相状，没有完全舍弃对心的执着，从而舍弃了对外境的执着。确信如果没有所取，就没有能取，从而也消除了能取的相的自性，即唯识。然后，确信这唯一的无二智慧才是真实存在的本体。并且，因为这也是缘起，所以如幻一般没有自性。真实而言，它远离了对单一的事物和非事物等的考察的本体。通过这样观修，当观修的力量成就时，有些人就像对摩尼宝和白银等的认知一样，舍弃了一切错误的征相，生起了如幻一般的自性显现的无分别智，各自通过自己的智慧来证悟。这样，瑜伽行者才能正确地断除所知障。不是这样的，就像在任何时候都执着于虚空仅仅是无实体的自性一样，因为执着于不可生、不可舍的自己的自性，所以如果刹那间的法仅仅是认知的自性，并且所知的体性在胜义中是真实存在的，那么
English
How is the earth exhausted? How is the unborn produced from the nature of the unborn? Because it is only that there is nothing at all, it is thought that only our doctrine should be adopted. It is not so. If one admits that the Dharma truly exists, then the Blessed One has completely abandoned all forms of conceptualization of afflictive and cognitive obscurations, which is a very wonderful state, as stated in the verses in the scripture: Other dharmas also exist, and they also reveal what is to be known. Which one speaks of all obscurations? I am amazed at that. This means that because it is empty of birth and death, by meditating on selflessness, one completely abandons the attachment to self, and thus correctly focuses on the aggregates and other dependent origination, which are the nature of birth and death. Because one clearly focuses on blue and the cognition of it, one is certain that this is only mind, and there is no external object. By thus attending to and clinging to the aspect of mind, one does not completely abandon the attachment to mind, and thus abandons the attachment to external objects. By being certain that if there is no object to be grasped, there is no grasper, one also eliminates the nature of the aspect of the grasper, which is only consciousness. Then, one is certain that this unique non-dual wisdom is the true nature of existence. And, because this is also dependent origination, it is without self-nature like a mirage. In truth, it is free from the nature of examining single things and non-things, etc. By meditating in this way, when the power of meditation is accomplished, some people, like the cognition of mani jewels and silver, etc., abandon all erroneous signs, and the non-conceptual wisdom that appears as the nature of illusion arises, which is to be realized by each individual through their own wisdom. In this way, the yogi can correctly eliminate the cognitive obscurations. It is not so. Just as one always clings to the nature of emptiness as merely insubstantial, because one clings to one's own nature that cannot be produced or abandoned, if the momentary dharma is merely the nature of cognition, and the nature of what is to be known truly exists in the ultimate sense, then