Tibetan
གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཚེ་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དང༌། མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང༌། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྐྱེས་སུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེར་འབྲེལ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་གཏོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གནས་པས་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་དང༌། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་མ་ཆགས་པས་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆགས་ པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་བཏ
Chinese
由于这些因素，对于不进入所有众生之最胜的大心等，以致于所作之事颠倒；以烦恼障的对治而言，是权宜之道的行持；以具有所缘而言，是证悟初果等各不相同；由于未断除所有无明的习气，以致于不知安住和行进；以摄集所有大乘而言，是一切种智于所有寂灭的末尾行进，以具有过患而言，应当转变为非应取舍，如是所取的第二种分别念，是转变之方的所依，声闻和独觉的相续中，产生应当取舍的九种行相，菩萨们的见道之心和心所，被认为是进入的阶段所应断除的。凡夫的执著分别念，第一种是生为实有的所依，如果问如何是九种行相？答：执取与舍弃，作意与诸界，此三与近取，住与现执著，法的实物施设，贪著与对治，以及随欲而行之过患，应当知晓最初的执取。如是说，于世俗中如幻而执取和舍弃，于真实中不作意而作意，与法性之三界全部亲近，不住于空性而安住，不现执著于事物而于一切现执著，以无实有故一切法施设，以知彼性之无贪著故，以现执著之前行的贪著，以修习平等性之对治故，以对治，以未如实知晓般若波罗蜜多故，随欲而行于阻碍，以对胜义实物现执著故，第一种执著分别念的九种行相，被认为是见道之加行阶段所应断除的。第二种执著分别念是士夫所立。
English
Due to these factors, regarding not entering the great mind of the most excellent of all beings, etc., leading to the reversal of what should be done; in terms of the antidote to the obscuration of afflictions, it is the practice of a temporary path; in terms of having an object of focus, it is the realization of different results such as the first fruit; due to not abandoning all the latent tendencies of ignorance, it is not knowing how to abide and proceed; in terms of gathering all the Great Vehicle, it is the all-knowingness proceeding at the end of all nirvanas, and in terms of having faults, it should be transformed into something not to be taken. Thus, the second conceptualization of what is to be taken, which is the basis of the direction of transformation, in the continuum of Hearers and Solitary Buddhas, the nine aspects that arise as something to be taken, the mind and mental factors of the path of seeing of Bodhisattvas, are considered to be abandoned by the stage of entering. The first conceptualization of grasping of ordinary beings, which is the basis of being born as a real entity, if asked how it is nine aspects? The answer is: Grasping and abandoning, attention and the elements, these three and the closely related, abiding and manifest clinging, the imputed real object of Dharma, attachment and antidote, and the fault of going as desired, the first grasping should be known. As it is said, in the conventional, like illusion, grasping and abandoning, in the truth, attending without attending, being closely related to all three realms of Dharmata, abiding by not abiding in emptiness, manifestly clinging to everything by not manifestly clinging to things, since there is no real entity, all Dharmas are imputed, since there is no attachment by knowing that nature, with the attachment that precedes manifest clinging, with the antidote of cultivating equanimity, with the antidote, since the Perfection of Wisdom is not truly known, going as desired in obstruction, with manifest clinging to the ultimate real thing, the nine aspects of the first conceptualization of grasping are considered to be abandoned by the stage of application of the path of seeing. The second conceptualization of grasping is established by individuals.
Tibetan
གས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོ་སྤོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། །རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་མེད་པས་ལམ་གཞན་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་བྱ་དང་དྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་འདོད་པ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་སེར་སྣ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་ལ་སོགས་པ་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུས་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ལས་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་སྤང་བ་ཉིད་དུ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དབྱེ་བས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུ་གང་དང་བཅས་པར་བཞེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། །བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོང་དང༌། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་ས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་དག་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་འགོད་པ་ནི་གཟིག་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཁོ་ནར་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པའི་ཚི
Chinese
那么，存在的有缘之法如何是九种相呢？即：不特意地必定不生起，于道执持非道，具有止灭的生起，有和没有事物，处所和种姓是坏灭，追求义利和无有因，向外反驳者是于所缘，执持的分别念是其他。如是说。声闻等之出离，如其所应，不特意地必定不生起，由于自己不现欲之道，于其他道执持为非道，因和果以世俗的自性生起和止灭，以无有间断和显现为异体，一切事物具有和不具有，如同安住于虚空的鸟和网，安住于色等，以生起菩提心等之门，声闻等种姓坏灭，同样，由于没有从真如性超胜的法，没有欲求，依于胜义谛而无有因，以串习极度悭吝之自性，魔等向外反驳之事物，于所缘安立的事物显现耽著，以执持的第二种分别念，九种相，是于见道的心的心所生起之位次所应断除，如是认为。如是，以中间的九个偈颂，从四种相中个别地，见道的不顺品是九种相，了知断除彼等即是四种对治，也同样以差别而各异。如是，显示了见道的不顺品和对治品之后，为了成就大菩提，见道以何因缘而安立，其因缘为何，即中间的偈颂：于菩提向他宣说，彼之因是完全施舍，为了获得彼，无间断之因，是众多福德地的体性。如是说。对于将要宣说的体性之菩提，以向其他宣说见道等而安立，是为庄严。仅仅是菩提之因，对于彼等也是真实的词
English
So, how are the nine aspects of dependent phenomena that exist? Namely: not intentionally arising necessarily, holding non-path as path, arising with cessation, having and not having things, place and lineage are destruction, pursuing benefit and having no cause, those who refute outwardly are on the object, the other conceptualization of holding. Thus it is said. The renunciation of the Hearers, etc., as it should be, does not intentionally arise necessarily, because one does not have the path one desires, one holds another path as non-path, cause and effect arise and cease with the nature of conventional truth, by appearing as uninterrupted and different entities, all things have and do not have, like birds and nets dwelling in the sky, dwelling on form, etc., through the gate of generating Bodhicitta, etc., the lineage of Hearers, etc. is destroyed, similarly, because there is no Dharma that surpasses Suchness, there is no desire, relying on the ultimate truth, there is no cause, by the nature of extremely habitual miserliness, demons, etc. refute outwardly, the phenomena established on the object appear to be attached, with the second conceptualization of holding, the nine aspects are to be abandoned by the stage of the arising of the mind and mental factors of the path of seeing, it is considered. Thus, with the nine intermediate verses, individually from the four aspects, the unfavorable aspects of the path of seeing are the nine aspects, knowing that abandoning them is the four antidotes, and also different by distinction. Thus, after showing the unfavorable aspects and antidotes of the path of seeing, in order to accomplish great Bodhi, with what cause is the path of seeing established, what is the cause, that is the intermediate verse: To others who show Bodhi, its cause is complete giving, in order to obtain it, the uninterrupted cause, is the nature of many lands of merit. Thus it is said. For the nature of Bodhi that is about to be explained, by showing the path of seeing, etc. to others, it is established as adornment. Only the cause of Bodhi, for them also the true word.