Tibetan
ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོས་དྲུག་དང༌། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྤོང་བ་དང༌། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་སྙིང་བརྩེར་བཅས་པ་དང༌། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་མིན་ཉིད་དང༌། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར། །འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རེ་ཞིག་དང་པོར་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་ཕྱུང་བ་དང་སྒོ་འཕར་བཅད་པ་ལྟར་དུས་མཉམ་དུ་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་མི་དམིགས་པས་དེ་དག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་ པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་སྐྱེས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་དགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མཚན་མ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་གོ་རིམས་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་རིགས་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁོ་ན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་སྤྱིར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པའི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་ནས
Chinese
因此是完全执持。与具有修证者决定性的部分相符，如前所说，以及见道等其他也会生起，因此成为修证的所依。觉悟之法有六种：对治与断除，以及这些完全依靠，智慧与慈悲具备，弟子非共同之性，利他之次第，以及无勤之智慧，应知是趣入之所依的种姓。如是宣说。略而言之，首先是与世间的决定性部分相符的那些。其后是出世间的见道和修道。其后是由于这些生起的力量，如盗贼被驱逐、门被关闭一般，同时生起对治和不相符的方面生起和灭亡。其后是不缘这些，因此舍弃了与这些生起和灭亡相关的分别念。其后是由于先前的愿望和布施等方便善巧的力量，不住于轮回和涅槃之自性的智慧和方便。其后是由于这些生起，与声闻等不共之法。其后是如其所愿地引导等，以灵活的意念，将三乘之道安置的自性的利他之次第。其后是尽轮回际，无相且任运成就地生起利他的智慧，此乃次第。以此也使士夫的一切利益圆满。以修证之法的不同阶段的差别，十三种菩萨如前所说，作为法之基础的法界之自性本身，被显示为种姓。如果法界本身是证悟圣法的因，因此具有此自性的菩萨是安住于无上佛法之自性的种姓，那么，在这种情况下，由于它是普遍存在的，因此不仅仅是菩萨，对于这种想法，为了消除根基浅薄之人的疑惑，
English
Therefore, it is completely upheld. It is in accordance with the decisive aspect of those who possess accomplishment, as previously stated, and other paths such as the path of seeing also arise, thus becoming the basis for accomplishment. The six aspects of realization are: antidote and abandonment, and complete reliance on these, wisdom combined with compassion, the non-common nature of disciples, the order of benefiting others, and wisdom without effort. Know that these are the lineage, the basis for entering. Thus it is said. Briefly, first are those that accord with the decisive aspect of the worldly. After that are the supramundane paths of seeing and meditation. After that, due to the power of these arising, like a thief being expelled and a door being closed, the arising and ceasing of both the antidote and the opposing aspects occur simultaneously. After that, not focusing on these, thus abandoning the conceptual thoughts associated with the arising and ceasing of these. After that, due to the power of skillful means such as previous aspirations and generosity, wisdom and means characterized by not abiding in samsara or nirvana. After that, due to the arising of these, the non-common dharmas with shravakas and others. After that, guiding as desired, etc., with flexible intention, the order of benefiting others characterized by establishing the paths of the three vehicles. After that, as long as samsara exists, the effortless and spontaneously accomplished wisdom of benefiting others arises, this is the order. By this, all the benefits of beings are also perfected. Due to the differences in the different stages of the dharma of accomplishment, the thirteen types of bodhisattvas, as previously stated, the very nature of the dharmadhatu, which is the basis of the dharma, is shown to be the lineage. If the dharmadhatu itself is the cause for realizing the noble dharma, and therefore the bodhisattva who possesses this nature is the lineage that abides in the nature of the unsurpassed Buddha dharma, then, in that case, since it is universally present, it is not just the bodhisattva. To dispel the doubts of those with shallow minds regarding this thought,
Tibetan
་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཕགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་རིགས་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ལན་ཞིག་ཀྱང་གཟིགས་མོད་ཀྱི། སླ་ཆོས་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངགས་ཀྱིས་ལན་གཞན་དུ། རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་མེ་ལྕེ་གཅིག་གིས་སོ་བཏང་བའི་རྟེན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ། བརྟེན་པ་སྦྲང་རྩི་དང་ལི་ཁ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྟེན་ པའི་ཆོས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་གྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པ། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། །གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོར་སྤྱིར་དགེ་བ་དང་མ་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཉིད་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོའི་དབྱེ་བ་བཞི་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཏེ་གྲངས་བཞིན་དུ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་པོ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། དེར་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས
Chinese
中间的偈颂说：“因为法界无有差别，种姓不可能不同。” 就像声闻乘等通过证悟的次第所缘一样，为了证悟圣法，通过将法界安立为因的自性，而施设种姓之名。 虽然也看到了这样的回答，但简略地说，以世俗的言辞来作另一种回答：“依靠所依之法的差别，完全宣说它的差别。” 例如，从同一泥土显现成就，并经同一火焰烧制的所依瓶等，依靠所依蜂蜜和糖浆等的容器而各不相同一样，所依之法以三乘来摄集，由于所要证悟的各不相同，所以所依也各不相同，这样来显示。 那么，如前所说的作为证成所依的所缘是什么呢？所缘是所有诸法，也就是善等。经中说：“世间之证悟，以及那些想要出世间者，有漏无漏之法，以及那些有为无为，与弟子共同之法，以及那些非是佛陀所共。” 首先，总的来说，善、不善和无记，按照顺序，就是修善之行和杀生等，以及无记的身业等。在那之后，对于它们本身，以世间等两种差别的四种方式，其余的，按照数量，就是与所有凡夫俗子相关的五蕴，以及被所有圣者所摄集的四禅定，以及不是我见之对治的近取五蕴，以及作为彼之对治的四念住，以及依赖因和缘的欲界等，以及不依赖因的真如，以及在所有圣者相续中生起的四禅定，以及在圆满正等觉佛陀相续中生起的法性十力，像这样等等所有诸法，按照如实证悟的次第。
English
The intermediate verses say, "Because the Dharmadhatu is without difference, the lineages cannot be different." Just as the Shravaka Vehicle and others take as their object of focus the order of realization, so too, in order to realize the noble Dharma, the term "lineage" is applied by establishing the Dharmadhatu as the nature of the cause. Although one may see such an answer, to put it simply, another answer is given in worldly terms: "The distinctions of that are completely stated by the distinctions of the dependent dharmas." For example, just as the dependent vases and so forth, which are manifestly made from the same clay and fired by the same flame, are different by virtue of being containers for honey, syrup, and so forth, so too, the dependent dharma, which is gathered by the three vehicles, is shown to be different because what is to be realized is different. What, then, is the object of focus of the support for proof, as described above? The object of focus is all dharmas, namely, virtue and so forth. It is said: "The realization of the world, and those who desire to transcend the world, defiled and undefiled dharmas, and those that are conditioned and unconditioned, dharmas common to disciples, and those not common to the Buddha." First, in general, virtue, non-virtue, and neutral, in order, are the practice of virtue itself, the taking of life and so forth, and neutral bodily actions and so forth. After that, for those very things, with the fourfold distinction of the two types, worldly and so forth, the remainder, according to number, are the five aggregates associated with all childish beings, the four meditations gathered by all noble beings, the five aggregates of appropriation that are not the antidote to the view of self, the four mindfulnesses that are the antidote to that view, the desire realm and so forth that depend on causes and conditions, the Suchness that does not depend on causes, the four meditations that arise in the continuum of all noble beings, and the ten powers of the Dharmata that arise in the continuum of the fully enlightened Buddhas. All such dharmas, in the order of realizing them as they are.