Tibetan
མ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་བས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དྲུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ ལག་གི་རྣ་བ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྗོད་པར་བྱེད་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལས། སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་བསྒོམས་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས། དང་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང༌། །ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཡི། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུགས་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ
Chinese
通过修习渐次现观，布施直至智慧之间清净，忆念佛陀等及法，以无实有自性之彼，视为渐次之事业。如是说，如般若波罗蜜多，是因包含于智慧波罗蜜多中。布施波罗蜜多等，以三轮清净而善加区分的六度，以一切方式完全圆满，从而如实成办十地，以及忆念近住等，菩提分之耳，圣道八支，就胜义而言，是无忆念之自性的忆念佛陀三种。次第而行，与决择分相应，并阐述见道与修道，同样，忆念善与非善及无记之法，如前者般，菩萨圣者不退转之僧众随念，同样，随念戒律、布施、天神，以及通达色等一切法为无事物之自性，由此所生之证悟，即在此处被认为是渐次之事业。般若波罗蜜多窍诀论著《现观庄严论》中，第六品之释。 །། 第七品之释。 修习渐次现观，为了极度串习，仅以一刹那修习彼等，即以一刹那现证菩提，彼亦以体性而有四种。第一，非异熟无漏之诸法，以一刹那之体性，即一刹那现证菩提。布施等一一亦，以摄集一切无漏法之故，当知能仁之一刹那证悟。如是说，依理于法界之自性中，一物乃一切物之自性，一切物乃一物之自性，何者见一物之如是性，彼亦见一切物之如是性。
English
Through meditating on the gradual Abhisamaya, generosity up to wisdom is pure, mindfulness of the Buddha and so on, and Dharma, regarding them as the activity of the gradual, due to their nature of being without entity. It is said thus, like Prajñāpāramitā, because it is included within the Prajñāpāramitā. Generosity Pāramitā and so on, the six perfections well distinguished by the purity of the three circles, completely perfected in every way, thereby truly accomplishing the ten Bhumis, as well as mindfulness of the close dwelling and so on, the ear of the limbs of enlightenment, the noble eightfold path, in terms of ultimate truth, the three types of mindfulness of the Buddha, which are of the nature of non-mindfulness. Proceeding in order, corresponding to the part of discernment, and elucidating the path of seeing and the path of meditation, similarly, mindfulness of virtuous and non-virtuous and unspecified Dharmas, like the former, the Sangha of Bodhisattva Aryas who do not regress is recollected, similarly, recollecting discipline, giving, deities, and understanding all Dharmas such as form as the nature of non-things, whatever realization arises from this is considered here as the activity of the gradual. In the Prajñāpāramitā Upadeśa treatise, the Ornament of Clear Realization, the commentary on the sixth chapter. །། Commentary on the seventh chapter. Meditating on the gradual Abhisamaya, in order to become extremely accustomed, by meditating on them for just one moment, one attains perfect enlightenment in one moment, and that also has four aspects by nature. First, all non-resultant uncontaminated Dharmas, with the nature of one moment, that is, attaining perfect enlightenment in one moment. Even each of generosity and so on, because it gathers all uncontaminated Dharmas, one should know this realization of the Sugata in one moment. It is said thus, according to reason, in the self-nature of the Dharmadhātu, one thing is the self-nature of all things, all things are the self-nature of one thing, whoever sees the thusness of one thing, he also sees the thusness of all things.
Tibetan
ཐོང༌། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མང་པོས་གཅིག་བསྡུས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་དམིགས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད། །རྡོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འགུལ་བ་ལྟར། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུས་རྡོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་ན་བཟོ་བོ་མཁས་པས་སྔོན་བཟོ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་མཐུས་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུས་གཅིག་ཏུ་འགུལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་དམིགས་ན་རིགས་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །རྣམ་སྨིན་ཆོས་ཉིད་གནས་སྐབས་སྐྱེས། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡེ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ན་རྣ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད་བཞིན་དུ་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པ་བསྟན་ནས་གསུམ་པ་མཚན་ནས་གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ། སྦྱི
Chinese
故云“通”。不仅是众多聚集为一，而且以远离执着于各自事物的颠倒之自性，以布施等智慧为对境的唯一刹那，因为总集了布施等乃至八十随好之间的功德之法，所以能仁菩萨的证悟是唯一刹那的现前圆满菩提。应当如是了知。又如何以一无漏智慧为对境，即总集了一切无漏法呢？世间譬喻说：如人用水桶串，一枢纽动时，一切一时摇，一刹那知亦如是。如是说。譬如，人以一枢纽动时，巧匠先前善作之威力，水桶串的一切一时同时摇动，如是先前之愿力与法界之威力，仅于一刹那，以一无漏智慧为对境，则能现前一切同类法。如是，初者显示后，二者异熟法性之位时的无漏，一切法唯一刹那之体性的唯一刹那的现前圆满菩提。何时一切白法之，自性般若波罗蜜，异熟法性位时生，尔时一刹那智。如是说。何时菩萨以对治修习，远离一切不顺品时，于耳熟之品，异熟法性之位时，远离一切垢染，如秋月之光般，生起白之自性之时，仅于一刹那，于异熟位时所转之无漏，证悟之智慧是，般若波罗蜜多的唯一刹那的现前圆满菩提。如是，二者显示后，三者相，从三者无相，一切法刹那
English
Therefore, it is said, "Accomplished." It is not only that many are gathered into one, but also, with the nature of being free from the reversal of clinging to individual things, with the single moment of wisdom, such as generosity, as the object, because it gathers the qualities of the Dharma from generosity and so forth up to the eighty excellent marks, the realization of the Sage, the Bodhisattva, is the complete and perfect enlightenment of a single moment. It should be understood as such. Furthermore, how is it that if one focuses on one uncontaminated wisdom, all uncontaminated things are gathered together? The worldly example says: Just as a person moves a series of water buckets, when one pivot moves, everything moves at once, so is the knowledge of one moment. It is said. For example, when a person moves one pivot, by the power of the skilled craftsman's previous good work, all the series of water buckets move at once at the same time, just as by the power of previous aspiration and the realm of Dharma, in just one moment, if one focuses on one uncontaminated wisdom, then all similar phenomena will be manifested. Thus, after the first is shown, the second is the uncontaminated state of the nature of ripening, the complete and perfect enlightenment of a single moment of the nature of all phenomena in a single moment. When all white dharmas, the nature of prajnaparamita, the state of ripening nature arises, at that time, one moment of wisdom. It is said. When the Bodhisattva, by cultivating the antidote, is free from all unfavorable aspects, then at the time of the state of ripening nature of the familiar qualities, free from all defilements, like the light of the autumn moon, when the nature of white arises, then in just one moment, the uncontaminated ones transformed into the state of ripening, the wisdom of realization is the complete and perfect enlightenment of a single moment of prajnaparamita. Thus, after the second is shown, the third is the sign, from the third, the signless, all phenomena are momentary.
Tibetan
ན་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་འདྲར་གནས་ནས། །ཆོས་རྣམས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་གོམས་པས་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒྲུབ་པས་གནས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་པ་བསྟན་ནས་བཞི་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ། རྨི་ལམ་དང་ནི་དེ་མཐོང་ཉིད། །གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡི། །དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་བར་ཆད་མེད་པར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྤོང་བ་ལ་གོམས་པ་ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ། རྨི་ལམ་ལ་གཟུང་བ་དང་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་ལ་འཛིན་པར་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་རྟོགས་པས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལས། སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པས། དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག ། ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་
Chinese
以那巴等行持，一切法如梦而住，诸法无自性，一刹那即能悟。如是说，往昔串习一切法如梦，以二资粮而修持，于证悟之时，取蕴等一切如梦之自性之法，以布施等六波罗蜜多而安住，以布施等之自性，以定解之相，仅一刹那，一切法皆无自性，如是知晓一切杂染与清净之自性之法皆无自性，故一刹那现前圆满菩提。如是宣说第三，第四，以无二之自性，一切法以一刹那之自性现前圆满菩提。如梦及见彼，不见二者之相，诸法无二者，彼性一刹那见。如是说，长久以来，无间断串习断除二取之相，成为自然，拔除二取之习气之菩萨，于何之时，于能取与所取之相，如不见梦为所取，见梦为能取，彼时一切法亦如是之法性，如是一刹那了知诸法之真如无二，故一刹那现前圆满菩提。般若波罗蜜多窍诀论著《现观庄严论》中，第七品之释。第八品之释。 观修一刹那现前圆满菩提后，于第二刹那现前圆满法身，彼亦以自性身等之差别分为四种，第一自性身。能仁自性身，获得无漏法，获得一切极清净，彼等自性具自性。如是说，能仁佛陀薄伽梵之自性身，乃是正念
English
Through practices like Napa, all dharmas abide as dreams. All dharmas are without characteristics, realized in a single moment. It is said that, in the past, having become accustomed to all dharmas being like dreams, and having practiced the two accumulations, at the time of realization, all phenomena, including the aggregates of appropriation, which are of the nature of dreams, abide by accomplishing the six perfections, such as generosity. With the aspect of definitely realizing the nature of generosity and so forth, in just a single moment, all dharmas are without characteristics. Thus, by knowing that all phenomena of the nature of defilement and purification are without characteristics, one attains complete enlightenment in a single moment. Thus, having explained the third, the fourth is the complete enlightenment of all dharmas in a single moment with the characteristic of non-duality. Like a dream and seeing it, one does not see the manner of two. Dharmas are non-dual, that nature is seen in a single moment. It is said that, from a long time, without interruption, having become accustomed to abandoning the appearance of duality, and having become natural, when a Bodhisattva who has uprooted the habitual tendencies of dualistic appearance, does not see the dream as the object to be grasped and seeing the dream as the grasper, at that time, all dharmas are also of such a nature. Thus, by realizing the suchness of all dharmas as non-dual in a single moment, one attains complete enlightenment in a single moment. From the treatise on the instructions of the Prajñāpāramitā, the Ornament of Clear Realization, the commentary on the seventh chapter. The commentary on the eighth chapter. Having meditated on the complete enlightenment in a single moment, in the second moment, one attains complete enlightenment of the Dharmakāya. That also has four aspects, distinguished by the Svabhāvikakāya and so forth. First, the Svabhāvikakāya. The Svabhāvikakāya of the Sage is whatever uncontaminated dharmas are obtained, completely pure in every way, those are characterized by their own nature. It is said that the Svabhāvikakāya of the Sage, the Buddha, the Bhagavan, is mindfulness.