Tibetan
། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་ཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་བསལ་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་པ་ན་ཁ་ཅིག་མ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་གིས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་ཁོ་བོས་ངོ་མཐར་དུ་བརྩིས་སོ་ཞེས་བྱས་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་པས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་བར་བྱའོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ གནས་པའི་ཕྱོགས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོས་བསལ་བ་དང་བཞག་པ་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་
Chinese
认为“外境是不存在的”并执着于具有执取相的心，由于没有完全舍弃对外境的执着，所以舍弃对外境的执着。确信如果没有所取，就不会有能取，从而遣除能取相的自性，即唯识。进而确信，无二的智慧才是真实存在的本体。并且，由于它是缘起，所以如幻般无自性。真实而言，它远离了对单一的实有和非实有等的分别。如此修习，当修习的力量圆满时，如同某些人对摩尼宝珠和白银等的认知一样，舍弃了一切错乱的征相，如幻般显现的无分别智，如各自自证般真实生起。瑜伽行者便能真实地断除所知障。如果不是这样，而是像恒时执着虚空仅是无实有一样，执着于不可生、不可舍的自性，那么，如果刹那的法仅是认知的自性，以及所知的体性等真实存在，那么通过修习对治，就像虚空一样，对它们也无能为力。因此，由于其他人执着于实有，无法逆转，所以世尊断除了一切所知障，并且承认诸法存在，这二者是承认了相互矛盾的意义，因此我将之视为极端。像这样，通过遣除有的一方，稳固无自性的一方，因此希求解脱者应当只承认这个。中间以偈颂说道： 安住之方。 于此无有任何需遣除。 无有丝毫需安立。 于真实中见真实。 见真实后得解脱。 这样说道。因为不应从对实有的执着中解脱，所以对于任何法，不以诽谤和增益的自性进行遣除和安立，而是以色等为所依。
English
By thinking "external objects do not exist" and clinging to the mind with the aspect of grasping, since the clinging to external objects has not been completely abandoned, the clinging to external objects is abandoned. By thinking with certainty that if there is no object to be grasped, there will be no grasper, the self-nature of the aspect of grasping, which is only consciousness, is also eliminated. Furthermore, it is ascertained that the non-dual wisdom alone is the essence of true existence. Moreover, since it is interdependent arising, it is without self-nature like a mirage. In reality, it is free from the nature of contemplating on the single real and unreal, and so on. By meditating in this way, when the power of meditation is perfected, just as some people's cognition of mani jewels and silver, etc., all the signs of delusion are abandoned, and the non-conceptual wisdom that appears like a mirage arises truly like self-awareness. The yogi will then truly eliminate the obscuration of knowledge. If it is not like this, but like constantly clinging to the nature of emptiness as merely non-existent, clinging to one's own nature that cannot be generated or abandoned, then, if the momentary dharma is only the nature of cognition, and the characteristics of the knowable are truly existent, then by practicing the antidote, like space, one can do nothing about them. Therefore, since others cling to reality and cannot reverse it, the Blessed One has eliminated all obscurations of knowledge, and whoever admits that dharmas exist, these two are admitting mutually contradictory meanings, so I consider it an extreme. In this way, by eliminating the side of existence and establishing the side of selflessness, therefore those who desire liberation should only admit this. In the meantime, the verse says: The way of abiding. There is nothing to be eliminated here. There is nothing to be established. See the truth in the truth. Having seen the truth, be liberated. It is said like this. Because it is not appropriate to be liberated from clinging to reality, therefore, for any dharma, without eliminating and establishing with the nature of defamation and addition, but with form etc. as the basis.
Tibetan
ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞལ་ལ་འོངས་པ་བརྗོད་ནས་རྣལ་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རེ་རེར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅན་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འདྲིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེས་པ་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས། །དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །དེ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། །དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་ མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་འཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་ག་རྣམ་པར་བསྐྱིངས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། དུས་ཕྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་མཐོང་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན་གོ་སླ་བས་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་
Chinese
因此，对于以缘起而在世俗中真实存在的这个自性，应当考察其无自性等等的体性。这样，就像幻化的象击败了另一头幻化的象一样，通过颠倒的止息而见到真如，就会获得解脱。如是宣说了面见真如后，真实不虚的见道之途径。 布施等等一一分， 彼等相互摄持者， 一刹那之忍辱力， 摄持此乃见道途。 如是宣说，布施等六波罗蜜多各自以布施等的体性，如前一般相互摄持，即以一刹那的苦法智忍所摄持，以三轮清净而善加区分的三十六种行相所生的，乃是顶峰现观的见道。此生起时，以欲界、色界、无色界的界限，四种分别念各自以九种行相，断除能取和所取的百八种分别念。由此等所摄持的生起分别念之习气的百八种烦恼，以缘起之法性而获得。为了能自在地运用它，因此反复地修习它，如是中间的偈颂所说。 其后雄狮善伸展， 入于等持而定住， 缘起顺逆之道理， 如理作意而思择。 如是说，获得见道的瑜伽士，为了没有烦恼和所知障的怖畏，入于雄狮善伸展的等持中而安住。之后对于缘起，如无明缘行等等顺向的道理，以及生灭故老死灭等等逆向的道理，如理作意而思择。如是宣说了见道后，舍弃不顺品等等，如果以成立为前提则容易理解，因此是修习缘起的道，以及灭尽定。
English
Therefore, regarding this nature that truly exists in conventional reality through dependent arising, one should examine its nature of selflessness, etc. In this way, just as an illusory elephant defeats another illusory elephant, by reversing the perverted, seeing the suchness, one will attain liberation. Thus, having spoken of seeing the face, the true and unfeigned path of seeing is: Generosity and so on, each, Those mutually embracing, The patience of a single instant, Embracing this is the path of seeing. As it is said, the six perfections of generosity, etc., each with the nature of generosity, etc., mutually embracing as before, that which is embraced by the patience of a single moment of the knowledge of dharma in suffering, well distinguished by the purity of the three spheres, the thirty-six aspects that are born, is the path of seeing in the peak realization. When this arises, with the distinction of the desire realm, form realm, and formless realm, the four conceptualizations, each with nine aspects, abandon the hundred and eight conceptualizations of grasper and grasped. By abandoning the hundred and eight afflictions of the habitual tendencies that generate conceptualizations embraced by these, it is attained by the dharma nature of dependent arising. In order to have dominion over it, therefore, one repeatedly meditates on it, as the intermediate verses say. Thereafter, the lion well extended, Entering into samadhi and abiding, The reason of dependent arising, forward and backward, Properly attending and contemplating. As it is said, the yogi who attains the path of seeing, in order to be without the fear of afflictions and the obscurations of knowledge, enters into the samadhi of the lion well extended and abides. Thereafter, regarding dependent arising, such as ignorance conditioning actions, etc., the forward reason, and the cessation of birth, therefore the cessation of aging and death, etc., the backward reason, properly attending and contemplating. Thus, having spoken of the path of seeing, abandoning unfavorable factors, etc., if it is easy to understand with establishment as a premise, therefore it is the path of meditating on dependent arising, and the cessation samadhi.