Tibetan
ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་རྣམ་པ་དགུ་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཚན་དང༌། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འུག་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ལྟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་མ་ཚང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཚེ་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དང༌། མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང༌། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྐྱེས་སུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེར་འབྲེལ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་གཏོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གནས་པས་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་དང༌། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་མ་ཆགས་པས་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆགས་ པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོ་སྤོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། །རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་མེད་པས་ལམ་གཞན་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་བྱ་དང་དྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་
Chinese
又，以正确方便之力的缘故，对于应使一切众生安立于寂灭之果，以无过失性而应执持之，令趣入，如是所说之能取分别第一，趣入方之所依九相，认为应以见道之加行位而断除。能取分别第二，还灭之所依，如何为九相耶？谓：堕于有寂故，证悟低下性，以及无有摄受，道之体相，他缘而行，所作颠倒，短暂性与多样性，于住与行迷茫，随逐之后，如是所说，此九种分别之自性，乃还灭方之所依，从声闻等心中生起。如是宣说，无论是堕入轮回或寂灭，以证悟低下性，以及远离善知识方便善巧，以无有摄受，以及非为一切所知障之对治，以修行道不圆满，以及依于如来等之教诫，以他缘而行，以及不趣入一切有情之殊胜性之大心等，以所作颠倒，以烦恼障之对治，以短暂之道之作用，以及以有相之故，以证悟初果等之差别，以及以未断除一切无明习气，以不知住与行，以及以摄集一切大乘之故，以一切相智乃一切寂灭之终结而随逐，以具有过失性，应还灭为非应执持，如是能取分别第二，还灭方之所依，于声闻与独觉之相续中，应取而生起之九相，认为是菩萨众之见道之心与心所，应以趣入之位而断除。
English
Furthermore, due to the power of skillful means, it is said that all beings should be established in the fruit of nirvana, and should be taken hold of with faultlessness, causing them to enter. Thus, the first grasping-related conceptualization, the nine aspects that are the basis of the entering side, are considered to be abandoned by the stage of application in the path of seeing. The second grasping-related conceptualization, the basis of reversal, how are there nine aspects? It is said: 'Because of falling into existence and peace, and the nature of inferior realization, and the absence of complete grasping, the characteristics of the path, going by other conditions, actions being reversed, transience and variety, being confused about dwelling and going, and following after, these nine aspects of conceptualization are the basis of the reversing side, arising from the minds of hearers and so on.' It is said that falling into either samsara or nirvana, due to the nature of inferior realization, and being separated from a virtuous friend who is skilled in means, due to the absence of complete grasping, and not being an antidote to all obscurations of knowledge, due to the path of practice being incomplete, and relying on the instructions of the Tathagatas and so on, due to going by other conditions, and not entering into the great mind of the supreme nature of all sentient beings and so on, due to actions being reversed, due to the antidote to the obscurations of affliction, due to the function of the transient path, and due to having an object, due to realizing the differences such as the first fruit, and due to not abandoning all the latent tendencies of ignorance, due to not knowing dwelling and going, and due to gathering all the great vehicles, due to the all-knowingness following after the end of all nirvana, due to having faults, it should be reversed as not to be taken hold of. Thus, the second grasping-related conceptualization, the basis of the reversing side, the nine aspects that should be taken and arise in the continuum of hearers and solitary realizers, are considered to be abandoned by the stage of entering in the mind and mental factors of the path of seeing of the Bodhisattvas.
Chinese
又，对于凡夫的执著分别念，最初生起的、实有的有境，如何是九种相？谓：执著与舍弃，作意与诸界，此三者与近取，住与现前耽著，法的实物施设，贪著与对治，以及随欲行衰损，当知最初为执著。如是说。于世俗中如幻执著与舍弃，于真实中不作意而作意，法性之三界一切与近取相连，不住于空性故住，不现前耽著事物故于一切现前耽著，实有不存在故一切法施设，了知彼性之不贪著故，以现前不耽著为先导之贪著，修习平等性之对治性故对治，以未如实了知般若波罗蜜多故，随欲而行于障碍，以于真实事物现前耽著故执著，最初之执著分别念，认为当以见道之加行位而断除。又，第二执著分别念，士夫施设所依之有境，如何是九种相？谓：不特意决定不生起，于道非道决定执，有灭之生，有事与无事，住与族是坏灭，于义勤作与无因，以及于外道是所缘，是执著之他种分别念。如是说。声闻等之决定出离性故，不特意如是决定不生起，以无自所欲乐之道故，于他道执为非道，以因与果世俗之自性生与灭，无间与于一者显现故，一切事物有与无，如于虚空而住之鸟与网般，于色等而住，以发菩提心等之门，声闻等之族坏灭，由是，较彼性尤为殊胜之法
English
Furthermore, how are the nine aspects of the first-born, substantially existent object of attachment, which is the conceptual thought of ordinary beings? They are: grasping and abandoning, attention and the elements, these three and close association, abiding and manifest clinging, the imputation of the reality of phenomena, attachment and antidote, and as desired, going to ruin. Know the first to be grasping. It is said that grasping and abandoning are like illusions in conventional truth, and attending without attending in ultimate truth. All three realms of Dharma-nature are closely related, abiding because not abiding in emptiness, manifestly clinging to everything because not manifestly clinging to objects, all phenomena are imputed because there is no substantial existence, and attachment that precedes manifest non-clinging because of knowing the non-attachment of that very nature. The antidote is the very nature of meditating on equality, and because the Perfection of Wisdom is not fully understood, going as desired to obstacles, clinging because of manifest clinging to truly existent things. It is held that the first conceptual thought of grasping should be abandoned by the stage of application of the path of seeing. Furthermore, how are the nine aspects of the second conceptual thought of grasping, the object of dependence that exists by imputation of a person? They are: not intentionally determining not to arise, definitely grasping the path as non-path, birth with cessation, having and not having things, abiding and lineage are destruction, striving for meaning and without cause, and the object of refuters is the object. This is another conceptual thought of grasping. It is said that because of the definite renunciation of Hearers and so on, not intentionally determining not to arise as it should be, and because there is no path of one's own desire, definitely grasping another path as not being the path. Birth and cessation by the nature of cause and effect in conventional truth, having and not having all things because of being uninterrupted and appearing as one, abiding in form and so on like birds and nets abiding in the sky, the destruction of the lineage of Hearers and so on through the door of generating the mind of enlightenment and so on, and thus, a Dharma that is especially superior to that nature.