Tibetan
། །བདུད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་དང༌། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མ་མོས་པ་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་འགྲོགས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཐོབ་པ་དང་མི་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་དག་བཤད་ནས། སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་ཐ་མི་དད་ཅིང་བཅད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པར་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་བརྗོད་ནས་ད་ནི་ཁྱད་པར་དུ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་དུ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། །དེ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པོ་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྨོས་པའི་ཞར་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། ཤིན་ཏུ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ། །སོགས་པའི་ལམ་ནི་དག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་སྟེ། ས་དགུ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཅིག་ཤོས་སུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཉེན་པོ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀ །གོས་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་བསལ་བ་ལ་བཙོ་བླག་མཁན་ཆེ་ཐང་དུ་འབད་པའི་དཔེས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤིན་ཏུ་བ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེ། ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པར་འདོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་དང༌། སྙིང་རྗེས་ཕ་རོལ་གྱི་མཐའ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་པས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ལས་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རིང་བར་གྱུར་པས་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུགས་ལ
Chinese
被魔所害，不信甚深之法，执着事物，与不善友交往，这些都是不生的原因。如是宣说获得与不获得的因之后，就当前而言，总的清净是：清净之果色等，清净性，为了什么？此二不异，以不可分割故，说为清净。如是说。圣者修行的果，与其一切不相符的方面分离，即是清净，色等也是清净的。果与色等清净，是因为与执着色等为我等分离而彻底分开。为了什么，它们的清净不异且不可分割？因为自相与共相的特征并非不同，所以如是说为清净。总的说清净之后，现在是特别的：烦恼所知三道之，衰损故学人独觉与，王子等之清净也，佛陀一切极清净。如是说。贪欲等烦恼，以及与彼和所知障的同一方面所取的意义的分别念，以及断除三乘道的三个障碍的缘故，依次是声闻、独觉和菩萨的清净。断除烦恼和所知障及其习气的一切，极度清净，从法界所生，被认为是无上的佛陀。在通达道的场合，顺便提及清净，佛陀和声闻等的清净依次是，极度清净和另一清净，那是怎样的呢？九地之上乃是大，大等垢染之，对治小之又小，等之道乃清净。如是说。欲界、禅定和无色界的等持等，即是九地，与不符的方面大之又大等的九种对治
English
Being harmed by demons, not believing in the profound Dharma, clinging to things, and associating with bad friends are the causes of non-arising. Having thus explained the causes of obtaining and not obtaining, in the present context, the general purity is: The pure result is form, etc., purity itself, for what reason? These two are not different, because they are indivisible, they are said to be pure. Thus it is said. The fruit of the noble person's practice, being separated from all its incompatible aspects, is purity itself, and form, etc., are also pure. The purity of the fruit and form, etc., is because they are completely separated from clinging to form, etc., as self. For what reason are their purities not different and indivisible? Because the characteristics of self and generality are not different, therefore it is said to be pure in this way. After generally speaking of purity, now it is specifically: The purity of the afflictions, knowable, and three paths, due to the decline of the learners, solitary realizers, and princes, etc., and the Buddhas are all extremely pure. Thus it is said. Afflictions such as desire, and the conceptualizations of meaning taken as the same aspect of that and the obscurations of knowledge, and because of abandoning the three obscurations of the three vehicles of the path, are the purity of the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas in order. Having abandoned all afflictions and obscurations of knowledge together with their predispositions, the extremely pure, arising from the realm of Dharma, is considered to be the unsurpassed Buddha. In the context of understanding the path, incidentally mentioning purity, the purity of the Buddhas and Hearers, etc., in order, is extreme purity and another purity, what is that like? On the nine grounds is the great, the great, etc., of defilements, the antidote of the small and small, etc., the path is pure. Thus it is said. The realm of desire, meditative stabilization, and the formless absorptions, etc., are the nine grounds, and the antidote of the nine types of the great and great, etc., of incompatible aspects.
Chinese
以其自性，次第为小之小等九种相，以及另一方面，因为是清净之因，所以称为极清净和另一方面。如何是极清净呢？如是说：以舍弃诤论，道即能衡量与所衡量，以平等性，欲为三界之对治。如是说，彼对治即大之大等，不顺品即小之小等，应如是辨别之诤论。如以洗濯者费力擦拭以去除附着于衣服上的微细污垢为例，以舍弃之门修习之道，如所说之极清净。三界相之知识与所知，以不缘之平等性，即是一切对治之自性之故，立为佛之极清净。般若波罗蜜多诀窍论著《现观庄严论》第二品释。 第三品释 若不遍知一切基，则不能善遍知道，是故即是一切智。不于此岸及彼岸，亦不住于二者间，以知诸时皆平等，是故名为了知度。如是说，了知三时之法无生之相平等性故，凡是欲令亲近佛与菩萨之般若波罗蜜多，即是以智慧而于此岸之轮回，以悲心而于彼岸之涅槃，次第为常与断之体性，亦不住于二者之间，故不住于有寂。由与一切智之品相反的方式来说明，因为声闻等没有了知三时平等性之故，远离了真实之般若波罗蜜多，因此仅是自己证悟之般若波罗蜜多，因为远离了慈悲与智慧，仅以缘有与无之故，应知是安住于轮回与涅槃。
English
In its own nature, the nine aspects such as the small of the small in sequence, and on the other hand, because it is the cause of purification, it is called the extremely pure and the other aspect. How is it extremely pure? It is said: By abandoning disputes, the path can measure and be measured, by equality, it is desired to be the antidote to the three realms. It is said that the antidote is the great of the great, etc., and the unfavorable aspects are the small of the small, etc., and the dispute should be distinguished as such. For example, as a washerman exerts effort to scrub away the fine dirt attached to clothes, the path of meditation through the gate of abandonment is the extremely pure as stated. The knowledge and knowable of the three realms, with the equality of non-objectification, is the very nature of all antidotes, hence it is established as the Buddha's extremely pure. Commentary on the second chapter of the Prajñāpāramitā Upadeśa Śāstra, the Ornament of Clear Realization. Commentary on the third chapter If one does not completely know all bases, then one cannot completely know the path well, therefore it is all-knowing. Not on this shore or the other shore, nor dwelling between the two, because knowing all times are equal, therefore it is called the perfection of wisdom. It is said that because of realizing the equality of the unborn nature of the dharmas of the three times, whatever Prajñāpāramitā is desired to be close to the Buddhas and Bodhisattvas, is with wisdom on this shore of samsara, and with compassion on the other shore of nirvana, in sequence, the nature of permanence and annihilation, and also not dwelling between the two, therefore not dwelling in existence and peace. It is explained in a way that is the opposite of the chapter on all-knowingness, because the Śrāvakas and others do not know the equality of the three times, therefore they are far from the true Prajñāpāramitā, therefore it is only the Prajñāpāramitā of their own realization, because it is separated from compassion and wisdom, only by objectifying existence and non-existence, it should be known that they abide in samsara and nirvana.