Tibetan
། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དམིགས་ནས་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་འབྱུང་ཁུངས་དག་ནས་གསེར་ གྱི་གར་བུ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་དེ་གསེར་མགར་གྱིས་རྒྱན་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་དོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འཐོབ་པ་ནི་མཆོག་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ནི་གཏོད་པར་བྱེད་པའོ། །དོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་བོར་བས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་འདིའི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་གནས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ
Chinese
以方便和无所缘的，对善根随喜，随喜作意，在此说为是禅修。如是说，以极喜的心，在世俗中以方便缘善根，在胜义中以无所缘而随喜，这些都是。其中总的意义是，以信解作意，就像从源头中取出金粉一样，明显地积聚福德。以回向作意，就像金匠制作饰品一样，成为圆满菩提之支。以随喜作意，能获得自己和他人所作福德的平等性，这就是。在有漏之下，是无漏的禅修之道，那也有两种。因此，第一是现证的体性的禅修之道。其自性即殊胜，不明显地执着一切，将诸法安立于无所缘，是极大的意义。如是说，如实地见到色等是自性。他人不能获得成佛是殊胜。将一切法的差别与无生结合是不明显地执着一切。像这样具有自性等的道的诸法，在瑜伽士的相续中生起无所缘，是安立。因为能成办大义成佛，所以是极大的意义。在那之后，通过掌握和舍弃而能获得，对于此生的生与不生的因是什么的疑惑，通过消除此疑惑之门，第二是极度清净的体性。亲近佛陀和布施等，以及精通方便，这些是对此信解的因。缺乏佛法的因是，被魔众压迫，不信解甚深之法，对蕴等显现执着，以及被恶友完全控制。如是说，令佛欢喜，以及圆满布施等波罗蜜多，以及精通寂止，这些是生的因
English
With skillful means and non-objectification, rejoicing in the roots of virtue, practicing rejoicing with mindfulness, this is said to be meditation. It is said that with a mind of great joy, conventionally, one focuses on the roots of virtue through skillful means, and ultimately, one rejoices through non-objectification. The condensed meaning of this is that through faith and mindfulness, one manifestly accumulates merit like extracting gold dust from its source. Through dedication with mindfulness, it becomes a limb of perfect enlightenment, like a goldsmith crafting ornaments. Through rejoicing with mindfulness, one obtains the equality of merit done by oneself and others. Below the contaminated, there is the path of uncontaminated meditation, and that too is twofold. Therefore, the first is the path of meditation characterized by manifest accomplishment. Its very nature is supreme, it does not manifestly cling to everything, establishing all phenomena in non-objectification, it is of great significance. It is said that seeing form and so on without distortion is its nature. That others cannot attain Buddhahood is supreme. Combining the distinctions of all phenomena with non-arising is not manifestly clinging to everything. Like this, the dharmas of the path possessing nature and so on, giving rise to non-objectification in the continuum of the yogi, is establishing. Because it accomplishes the great meaning of Buddhahood, it is of great significance. After that, through grasping and abandoning, one can attain, and regarding the cause of birth and non-birth in this life, through eliminating the doubt of what it is, the second is the characteristic of extreme purity. Relying on the Buddha and generosity, etc., and being skilled in means, these are the causes of faith in this. The causes of lacking Dharma are being oppressed by the hordes of demons, not having faith in the profound Dharma, clinging to the aggregates, etc., and being completely controlled by evil friends. It is said that pleasing the Buddha, and perfecting the perfections such as generosity, and being skilled in tranquility, these are the causes of birth.