Tibetan
གས་པ་ལ་དོན་དམ་པར་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སློབ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནང་དང་ཕྱི་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེན་པ་བཞིའི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་སོ་སོར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་དང་འབྲེལ་པ་དག་དང་ལྡན་པ་འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་དག་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མ་མེད་བཅས་དང༌། །ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་འཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང༌། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་བསྔོ་བ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་དག་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་བ་དང་དོར་བ་མེད་པར་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གཉུག་མ་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གཉེན་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་འཚེ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྒོམ་པ་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞི་བ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བ་དག་མཛད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པས་བདག་ཉིད་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་འགོད་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པར་བྱེད་འདོད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་ བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དག་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་གིས་རྣམ་པའི་དོན་མ་བཤད་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉི་ཚེ་མཛད་པ་ཟད་དེ། བཤད་པ་དང་མ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་སུའང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་གིས་ནི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོག
Chinese
对于破裂，学习在胜义谛上没有减少和增加等意义；由于自性是空性，因此对于色等，内部和外部等不被空性完全执持；以及色等没有生和灭等，通过这些相，按照顺序，与确定四谛的对境的部分相符而生起。在声闻道的结尾，菩萨道，真谛和对真谛的忍耐，以及智慧的四刹那，对于道智，宣说了具有利益的见道。这样说道，在道智的场合，菩萨以法智忍和法智，以及类智忍和类智，这四个忍和智的刹那，各自与苦等谛相关联，具备这些和其他功德，应当修习，这被称为见道的巨大利益。应当如何修习呢？如是性和诸佛，因为互相依赖无所依赖，因此不承认名相，以及具有大和无量，以及无量和无边，在那里安住的色等，确定为佛性，以及没有取舍等，以及慈等和空性，以及获得佛性，以及完全包含清净，以及消除恐惧和一切疾病，执持涅槃寂静，以及诸佛守护等，不杀生等，在一切智的方面，自己安住，安置众生和布施等，回向圆满菩提，道智的刹那。这样说道，以胜义谛的自性，如是性和诸佛没有能依和所依的事物，因此它们不承认互相以名相存在，以及色等法界自性的大性，同样，它们是无量性，如前者一样，以虚空无量性，它们被称为无量，像这样的是痛苦的
English
Regarding breakage, one learns the meaning of not decreasing or increasing in ultimate truth; because self-nature is emptiness, therefore for form etc., internal and external etc. are not completely grasped by emptiness; and form etc. do not have arising and ceasing etc., through these aspects, in order, it arises in accordance with the part that definitely distinguishes the objects of the four truths. At the end of the Hearer's path, the Bodhisattva's path, truth and patience towards truth, and the four moments of wisdom, for the path of knowledge, the path of seeing with benefits is explained. Thus it is said, in the context of the path of knowledge, the Bodhisattva with the forbearance of knowledge of Dharma and the knowledge of Dharma, and the forbearance of subsequent knowledge and subsequent knowledge, these four moments of forbearance and wisdom, each related to the truths of suffering etc., possessing these and other qualities, should be cultivated, this is called the great benefit of the path of seeing. How should one cultivate? Suchness and the Buddhas, because they mutually depend on nothing to depend on, therefore they do not acknowledge names, and with great and immeasurable, and immeasurable and infinite, form etc. abiding there, determining as Buddhahood, and without acceptance or rejection etc., and loving-kindness etc. and emptiness, and obtaining Buddhahood, and completely including purification, and eliminating fear and all diseases, holding onto the peace of Nirvana, and the protection of the Buddhas etc., not killing etc., in the aspect of all-knowing, oneself abiding, placing sentient beings and giving etc., dedicating to perfect enlightenment, the moment of the path of knowledge. Thus it is said, by the very nature of ultimate truth, suchness and the Buddhas do not have dependent and depended-upon things, therefore they do not acknowledge each other's existence by names, and the greatness of the self-nature of the realm of phenomena such as form, similarly, they are immeasurable, like the former, with the immeasurable nature of space, they are called immeasurable, like this is suffering
Chinese
是谛实的行相。以色等无自性之故，无常断之边等。安住于般若波罗蜜多，以法界之自性，于色等定执为如来。如是安住于彼，于一切法修习无取舍等，以无自性之信解为先导，应修四无量。如是等是集谛的行相。色等之体性，唯本来自性空性，以及与法界平等之善根诸果获得如来之性，于般若波罗蜜多中，仇敌一切皆摄集，以及彼性内外之损害极寂静，如是等是灭谛的行相。唯修无自性，色等以及于涅槃之显现执著寂灭，入于智慧与方便善巧者，诸佛作守护、救护与隐藏，欲现证佛陀者，安住于一切种智，从自身断命等，安置他者于彼，欲使布施等无尽，应回向于正等觉菩提，如是等是道谛的行相。如是等是道智之刹那。有些认为，此处以精勤诠释词句之义的论典，未说行相之义，仅作了十六见道刹那之略诠。说与未说之决定差别分，以及符合之义的词句等，也应如是观之。另一些人说，彼等未示修习次第等，故未示现少分之现观次第。又如何引导“所缘与行相”等之偈颂之义呢？如是说。见道之末。
English
These are the aspects of truth. Because of the lack of inherent existence in form and so on, there is no extreme of permanence and annihilation, etc. Abiding in the Perfection of Wisdom, with the nature of the realm of phenomena, one definitely grasps form and so on as the Tathagata. Likewise, abiding in that, one should cultivate the four immeasurables, such as meditating without taking or rejecting all phenomena, with faith in non-inherent existence as the forerunner. Such are the aspects of the truth of origination. The nature of form and so on, the emptiness of its own inherent nature, and the attainment of the nature of the Tathagata as the fruit of all virtuous roots equal to the realm of phenomena, and in the Perfection of Wisdom, all enemies are completely gathered, and by that very nature, external and internal harms are completely pacified, such are the aspects of the truth of cessation. By merely meditating on non-inherent existence, the manifest clinging to form and so on and to Nirvana is pacified, and for those who have entered into skill in wisdom and means, the Buddhas make protection, rescue, and concealment, and those who desire to manifest Buddhahood, abiding in all-knowingness, abandoning the killing of oneself, etc., placing others in that, desiring to make generosity, etc., inexhaustible, should dedicate it to perfect and complete enlightenment, such are the aspects of the truth of the path. Such are the moments of the knowledge of the path itself. Some think that here, the treatises that diligently explain the meaning of the words have not explained the meaning of the aspects, and have only made a brief explanation of the sixteen moments of the path of seeing. The definite difference between what is said and what is not said, and the words of the meaning that are in accordance with it, should also be viewed in the same way. Others say that they have not shown the stages of meditation, etc., so they have not shown even a small part of the stages of realization. And how should we guide the meaning of the verses such as "object and aspect"? So they say. The end of the path of seeing.