Tibetan
།རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་མོས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དོན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐབས་དམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན། ཞེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་བརྗོད་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོད་པས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བ་མ་གཏོགས་པར་འདི་དག་ལ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཚིག་ལེའུ
Chinese
相是仅由自性，远离色等诸相之所依，以信解作意故不信解，唯以彼性作意故无有遍知，这叫做（相）。这样一来，因为没有恶趣，为了对大法忍耐的缘故，成为堪忍，具有所缘和相，有三种相。彼定之作用，预言与慢灭，三者互为一体，定不分别。如是决择分，小中与大。所谓小之所缘，是修习诸法无生和勇猛行等三摩地。相是依靠自己的愿望、福德、智慧和法界的力量，自然成就，在一切世间界中，如其所应地进入三摩地的作用。中之所缘是，对于具有已如实趣入之三摩地的瑜伽士，诸佛作预言，这是法性。相是一切分别皆不应理，菩萨了悟三摩地的自性，生起我已安住等觉知。大之所缘是，以法性故，三摩地与菩萨和般若波罗蜜多和意义三者，互为一体。相是诸法皆非有性，于三摩地中不分别，是殊胜方便。这样一来，因为是世间一切法中最殊胜的缘故，叫做法的殊胜，具有所缘和相，有三种相。所缘无常等，具有真实之所依。除了这句以外，以所缘和相的特殊法性与法陈述来表达，虽然可以表达，但是以所缘和相的特殊法陈述来完全表达，除了舍弃与不舍弃其他差别之外，这些在意义上没有任何差别，这是因为从理路中产生的缘故。另一种情况是词句
English
The aspect is that, solely by its own nature, it is separated from the basis of characteristics such as form, and because of believing and attending to it, it does not believe, and because of attending to that very nature, there is no complete knowledge, this is called (aspect). In this way, because there are no evil destinies, and because of enduring the great Dharma, it becomes enduring, possessing an object of focus and an aspect, there are three aspects. The function of that samadhi, prediction and pride are exhausted, the three are mutually one essence, samadhi is non-conceptual. Thus, the part of ascertainment is small, medium, and large. The object of focus of the small is to meditate on samadhi such as the unborn nature of all phenomena and courageous conduct. The aspect is that, relying on the power of one's own aspirations, merit, wisdom, and the realm of Dharma, it is naturally accomplished, and in all realms of the world, according to what is appropriate, the function of samadhi enters. The object of focus of the medium is that, for the yogi who possesses samadhi that has truly entered, the Buddhas make predictions, this is the nature of Dharma. The aspect is that all discriminations are unreasonable, and when the Bodhisattva realizes the self-nature of samadhi, the awareness such as 'I am abiding in equanimity' does not arise. The object of focus of the great is that, because of the nature of Dharma, samadhi and the Bodhisattva and the Prajnaparamita and the three meanings are mutually one essence. The aspect is that all phenomena are non-existent, and non-conceptualizing in samadhi is a supreme method. In this way, because it is the most supreme of all worldly dharmas, it is called the supreme of Dharma, possessing an object of focus and an aspect, there are three aspects. The object of focus is impermanence and so on, possessing a basis of truth. Apart from this phrase, it can be expressed by stating the specific nature and Dharma of the object of focus and aspect, but expressing it completely by stating the specific Dharma of the object of focus and aspect, apart from abandoning and not abandoning other differences, there is no difference in meaning in these, because it arises from reasoning. Another situation is the words
Tibetan
ར་བྱས་པ་བསྡེབ་པའི་ངོར་ཐ་དད་པར་བརྗོད་ཀྱང༌། མངོན་བར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་དེ་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པར་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡང་དོན་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བར་ སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་རྟེན་ཅན་དང་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་མ་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། །རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་དང༌། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་དམིགས་པས་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་རྟེན་ཅན། མ་རིག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། བདག་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུང་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང༌། གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན། ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་བའི་སྒོ་དང༌། རིགས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་བདག །རང་དབང་ཅན་དང༌། གཅིག་བུ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། དོན་བྱས་པའི་རྟེན་ལ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌།
Chinese
虽然以聚合的方式进行区分，但由于具有阻止执着等特点，因此仅仅是专注于苦等真谛，并且进行区分，因为它们会变得既不肯定也不否定，对于下面的内容也应该同样理解。为了阐明四种分别念，中间穿插了偈颂：以基和其对治，所取分别有两种，以愚痴和蕴等差别，彼则各自有九种。如是说，所取分别念，以烦恼的基之所依和对治之所依本身就是两种，以无明和清净的蕴等区分则有九种。以实有和假立之所依，能取也被认为是两种，自在我和自性等，以及蕴等所依也是如此。如是说，对于实有的补特伽罗和假立的士夫进行观察，能取分别念的简要意义是：仅仅以烦恼等进行观察，因此各自有九种。其中简要的意义是：烦恼的基之所依，无明，以及色等蕴，以及对名和色的执着，以及对两种极端的贪着，以及不了解烦恼和清净，以及不住于圣道，以及所缘，以及我和自性等，以及产生清净等，这些都是所取分别念；对治之所依，蕴，以及生门，以及种姓，以及生，以及空性，以及到彼岸的意义，以及见，以及修，以及无学道，这些都是所取分别念；实有的补特伽罗之所依，我，自在者，独一者，因，以及见者等我，以及烦恼，以及离欲，以及见，以及修，以及对意义的所依进行执着的分别念；假立的士夫之所依，蕴和处，以及界，以及缘起。
English
Although distinguished in terms of aggregation, they are only focused on and distinguished as belonging to the truths of suffering, etc., because they have the characteristics of preventing attachment, etc., and therefore they will become neither affirming nor negating. The same should be understood for the following. In order to clarify the four discriminations, the following verses are interspersed: By the base and its antidote, grasping discriminations are of two kinds. By the distinctions of ignorance and aggregates, etc., they are separately of nine kinds. It is said that grasping discriminations are of two kinds by the very basis of the basis of affliction and the basis of the antidote, and of nine kinds by the distinctions of ignorance and purified aggregates, etc. By the basis of substance and imputation, the grasper is also considered to be of two kinds. Self, autonomy, etc., are the nature, and the aggregates, etc., are likewise from the basis. It is said that the brief meaning of grasping discriminations is that they are observed in relation to the real person and the imputed individual. They are separately of nine kinds because they are observed only in relation to afflictions, etc. Among them, the brief meaning is: the basis of the basis of affliction, ignorance, and aggregates such as form, and attachment to name and form, and attachment to the two extremes, and not understanding affliction and purification, and not abiding in the noble path, and the object, and self and autonomy, etc., and generating purification, etc., these are all grasping discriminations; the basis of the antidote, the aggregates, and the gate of birth, and lineage, and birth, and emptiness, and the meaning of going to the other shore, and seeing, and meditating, and the path of no more learning, these are all grasping discriminations; the basis of the real person, self, autonomy, the only one, the cause, and the seer, etc., and affliction, and detachment, and seeing, and meditating, and the discriminations that grasp onto the basis of meaning; the basis of the imputed individual, the aggregates and sources, and elements, and dependent origination.