Tibetan
་དང༌། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རིག་པ་བརྙེས་པས་འདྲི་བའི་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡི་ནི་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུལ་བཞུགས་ན་ཡང༌། རྟག་ཏུ་ཇི་ལྟར་དོན་མི་མཛད། །ཅེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དང་ནི། །གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེ་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ སོགས་པ་དང་ཕྲད་པས་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ས་བོན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བརྟས་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གང་ལ་གང་གི་དུས་སུ་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་ནས། ཡུན་དུ་འཕྲོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དང་དེར་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང༌། རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་བས། འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་པ་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་དཔེ། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུང་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷའི་དབང་པོས་ཆར་ཕབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཏིལ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རུལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་མི་རུང་བར་གྱུར་པ་མི་འཁྲུང་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་རེ་བ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཁས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་སྐལ་པ་མེད་པས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་བཟང་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣལ་འབྱོར་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཁྱབ་པ་དང༌། རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་ཅེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟད་
Chinese
，并且由于不执着于事物，所以远离了对色等法的贪恋，断除了烦恼障和所知障及其习气，因此对于一切所知没有阻碍，并且为了存在于轮回中而恒常存在，由于获得了真实的个别智慧，因此被认为是能够回答问题的。声闻等则恰恰相反，不是这样的。虽然恒常安住于大悲自性的法身，但为何恒常不做利他之事呢？为了回答这个问题，中间的偈颂说：因完全成熟后，对于谁和谁，在何时行为有益，就在那时显现。意思是说，与善知识等相遇，先前产生的善根种子，以佛等为对境的因完全增长后，对于哪个众生在何时以宣说佛法等方式行事，能够长久利益，在那时，为了做那件事，由于先前的愿望实现，世尊与那里的显现相符，做利益之事，因此虽然像如意宝一样恒常存在，但由于自身的业力所生，因不具足，所以不显现成熟果实，是这样想的。如果想知道那是怎样的，用中间的偈颂来举例：天王降雨，种子不适不生，如是诸佛虽已出现，无缘者不享用善妙。意思是说，譬如天王即使降雨，但芝麻等种子腐烂等，种子变得不适宜，不生长，同样，诸佛是圆满一切愿望的智者，即使出现，但无缘者也不会获得听闻正法等的善妙。具有智慧自性的法身存在于瑜伽士个别决定的相续之所依中，每一刹那产生，如何周遍和被称为常呢？用中间的偈颂来回答：如是行事广大故，佛陀定知是周遍，彼性尽
English
, and because of not being attached to things, one is separated from attachment to forms and other things, and having abandoned the obscurations of afflictions and knowledge together with their predispositions, there is no obstruction to all objects of knowledge, and one exists constantly in order to exist in samsara, and because of having attained true individual wisdom, one is considered to be able to answer questions. The Hearers and others are just the opposite, they are not like that. Although the Dharmakaya, which is the essence of great compassion, constantly abides, why does it not constantly do what is beneficial? In order to answer this question, the intermediate verse says: When the cause is fully ripened, to whom and to whom, when the action is beneficial, at that time it appears. It means that having met with virtuous friends and others, the seeds of virtue previously generated, the cause of focusing on the Buddha and others has fully increased, and for which sentient being at what time acting by teaching the Dharma and other means, is able to benefit for a long time, at that time, in order to do that thing, because the previous wishes are fulfilled, the Bhagavan is in accordance with the appearance there, doing the work of benefit, therefore, although constantly abiding like a wish-fulfilling jewel, because of the faults of one's own karma, the cause is not complete, so the manifestation of ripening fruit does not appear, that is what is thought. If you want to know what that is like, use the intermediate verse to give an example: Although the king of gods rains, the unsuitable seed does not grow, likewise, although the Buddhas have appeared, the unfortunate do not enjoy the good. It means that, for example, even if the king of gods rains, but sesame and other seeds rot, the seeds become unsuitable, and do not grow, similarly, the Buddhas are wise ones who fulfill all wishes, even if they appear, but the unfortunate will not obtain the good of listening to the Dharma and other things. The Dharmakaya, which is the nature of wisdom, exists in the basis of the continuum individually determined by the yogis, arising in each moment, how is it pervasive and called constant? Answer with the intermediate verse: Because of such vast actions, the Buddha is definitely known to be pervasive, that nature is exhausted
Tibetan
པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཟད་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པ་དང༌། རྟག་པ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གཉིས་བསྟན་ནས། གསུམ་པ་ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་དང་དཔེ་ཕྱད་བཟང་པོས་འབར་བ། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་དང༌། ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་དག་ཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་ནི། ཕྱག་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་རུས་སྦལ་ཞབས། །ཕྱག་དང་ཞབས་སོར་དྲ་བས་འབྲེལ་པ་དང༌། །ཕྱག་ནི་ཞབས་བཅས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས། །འདི་ཡི་སྐུ་ནི་བདུན་དག་མཐོ་བ་དང༌། །སོར་མོ་རིང་དང་རྟིང་ཡངས་སྐུ་ཆེ་དྲང༌། །ཞབས་འབུར་མི་མངོན་སྤུ་ནི་གྱེན་དུ་ཕྱོགས། །བྱིན་པ་ཨེ་ན་ཡའི་འདྲ་ཕྱག་རིང་མཛེས། །འདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་མཆོག །པགས་པ་གསེར་མདོག་པགས་པ་སྲབ་པ་དང༌། །སྤུ་ནི་རེ་རེ་ནས་གཡས་ལེགས་འཁྲུངས་དང༌། །ཞལ་མཛོད་སྤུས་བརྒྱན་རོ་སྟོད་སེང་གེའི་འདྲ། །འདི་ཡི་དཔུང་པའི་མགོ་ཟླུམ་ཐལ་གོང་རྒྱས། །འདི་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་རོ་མཆོག་སྣང༌། །སྐུ་ནི་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞེང་གབ། །གཙུག་ཏོར་དབུར་ལྡན་ལྗགས་རིང་མཛེས་པ་དང༌། །ཚངས་དབྱངས་འགྲམ་པ་སེང་གེའི་འདྲ་དང་ཚེམས། །ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་ཚད་མཉམ་ཐགས་བཟང་དང༌། །གྲངས་ནི་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་ཚང་བ་དང༌། །སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་སྤྱན་རྫི་བ་མཆོག་གི །འདྲ་བ་འདི་དག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་རྣམས་ལ་སྐྱེལ་བ་དང་བསུ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང༌། སྡོམ་པ་ཡང་དག་བར་བླངས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རུས་
Chinese
因为没有穷尽的缘故，也称之为常。这是因为，如前所说，以一切显现的方式，所作的事业广大，并且恒常地，轮回存在多久，世尊也不会有穷尽，因此依次显称为佛陀遍布和常。如是宣说了二身之后，第三是报身，形色之身的自性，以妙好之相和好为庄严。相是三十二种，偈云：‘三十二相及八十好，为近受用大乘故，立为能仁圆满报身。’这是说，这三十二相和八十种妙好的自性，是为了住在十地的大菩萨们，以及同时为了近于受用大乘佛法的喜乐，而没有丝毫过失，是佛陀世尊的圆满报身。那么，这三十二相是什么呢？中间的五颂是：手足有轮相，足如龟腹，手足指间有网相连，手与足皆柔软且具童子相，此身有七处隆满，手指纤长，足跟广阔，身形高大端正，足踝不显，毛发向上生长，腿如羚羊，手臂修长美观，阴藏隐没于内，皮肤金色且薄，一毛孔各生一毛，且皆右旋，面容庄严，胸如狮子，此之臂膀圆润丰满，于此能尝到最上味，身如榕树般正立，顶上有肉髻，舌长而美妙，梵音，面颊如狮子，牙齿，极其洁白，大小均匀，排列紧密，数目具足四十颗，眼睛绀青，眼睫毛如牛王。这些就是三十二相。’这是说，以迎送上师等，手足具有轮相，以及以安住于正受持戒律的稳固性，
English
Because there is no exhaustion, it is also called constant. This is because, as previously stated, the activities performed through the manner of appearing in all things are vast, and even as long as samsara exists continuously, the Bhagavan will not have exhaustion, therefore, they are manifestly referred to as Buddha's pervading and constant in order. Having thus explained the two bodies, the third is the Sambhogakaya, the nature of the form body, blazing with excellent marks and signs. The marks are thirty-two, as the verse says: 'These thirty-two marks and eighty minor marks, for the sake of enjoying the Great Vehicle, are regarded as the Enjoyment Body of the Sage.' This means that these thirty-two marks and eighty excellent qualities are for the sake of the great Bodhisattvas residing on the ten bhumis, and simultaneously for the sake of closely enjoying the joy and happiness of the Dharma of the Great Vehicle without any fault, it is the Sambhogakaya of the Buddha Bhagavan. So, what are these thirty-two marks? The five intermediate verses are: 'Hands and feet have wheel marks, feet like tortoise bellies, fingers and toes are connected by webs, hands and feet are soft and have the appearance of a child, this body has seven prominences, fingers are long, heels are wide, the body is tall and upright, ankles are invisible, hairs grow upwards, legs are like antelopes, arms are long and beautiful, genitals are hidden internally, skin is golden and thin, each pore grows one hair, and all turn to the right, the face is adorned, the chest is like a lion, these arms are round and full, in this one can taste the supreme taste, the body stands upright like a banyan tree, there is a protuberance on the crown of the head, the tongue is long and wonderful, Brahma's voice, cheeks are like a lion, teeth, extremely white, even in size, closely arranged, the number is fully forty, eyes are dark blue, eyelashes are like a bull king. These are the thirty-two marks.' This means that, by welcoming and sending off the lamas, the hands and feet have wheel marks, and by the steadfastness of abiding in the correct reception of precepts,