Tibetan
་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་ཡང་མེད་མི་དམིགས་པ་ཡང་མེད་པས་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་སྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ། གནས་སྐབས་དེ་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པ་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་དེ། །ཤེས་པར་ བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང༌། སྣང་བ་ཅམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་མ་དག་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ། དེ་ལྟར་དང་པོ་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ
Chinese
由于没有圣者，所以不忆念菩提之精华；由于是声闻种姓，所以忆念其乘；由于是独觉佛种姓，所以现证其乘；由于没有修证般若波罗蜜多，所以不忆念圆满正等觉；以有相为修，以无相为无修，以既非有相也非无相，所以既非修也非无修；由于颠倒执着，以不如实之义为所取之行相的第二种分别念。彼时，作为应断之法，以修道之心及心所进入之状态为对境的九种行相。如是宣说第二种，即执着的分别念第一种。 颂曰： “众生施设之行境， 法施设与非空性， 贪着与善分别自性， 于事物而作与三乘， 功德非清净与， 行持种种杂乱者， 执持之初为彼等， 应知之事而宣说。” 如是说，由于不生为实有，故施设为众生；由于显现皆尽，故施设为法；由于周遍一切，故于一切种智等法非空性；由于未舍弃一切种类的现相执着，故贪着于法；由于了悟无自性，故善分别法；由于不作特别之事，故作事物之特别之事；由于不缘色等，故以三乘而决定出离；由于未真实趣入，故功德不清净；于布施等有所缘而修，故于行持种种杂乱，如前一般执持之分别念，是修道之道的加行状态的对境九种行相。 第五品。 如是宣说第一种，即执着的第二种分别念。 颂曰： “众生施设与彼因， 以彼为境而摧灭， 与修道相连系， 其他相违品九种。” 如是说，执持相违品
English
Since there are no noble ones, one does not remember the essence of Bodhi; since one is of the Hearer lineage, one remembers that vehicle; since one is of the Pratyekabuddha lineage, one manifests that vehicle; since there is no practice of the Perfection of Wisdom, one does not remember perfect and complete enlightenment; meditating with characteristics; not meditating with no characteristics; since there are neither characteristics nor no characteristics, there is neither meditation nor non-meditation; due to inverted clinging, the second kind of conceptualization that takes what is not as it is. At that time, as something to be abandoned, the nine aspects of the mind and mental factors of the path of meditation entering into the state of being an object. Thus, the second is taught, the first conceptualization of grasping. The verse says: "The object of beings' imputation, The imputation of phenomena and non-emptiness, The nature of attachment and good discrimination, Acting on things and the three vehicles, Merit is not pure, and Those whose conduct is confused, The first grasping is for them, What should be known is proclaimed." Thus it is said, since it does not arise as substantial, it is imputed as sentient beings; since all appearances are exhausted, it is imputed as phenomena; since it pervades everything, the Dharma of omniscience and so on is not empty; since the clinging to all kinds of appearances has not been abandoned, there is attachment to the Dharma; since one realizes no self-nature, one distinguishes the Dharma well; since one does not do special things, one does special things for things; since one does not focus on form and so on, one is determined to leave by the three vehicles; since one has not truly entered, merit is not pure; since one practices with focus on generosity and so on, the conceptualization of grasping as before in the confused conduct is the object of the nine aspects of the state of application of the path of meditation. Fifth fascicle. Thus, the first is taught, the second conceptualization of grasping. The verse says: "The imputation of sentient beings and its cause, Destroying with that as the object, Connected with the path of meditation, The other nine kinds of opposing factors." Thus it is said, holding the opposing factors
Tibetan
འི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང༌། དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་དགུའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་པ། བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། ལམ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བྱ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། བདུད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ལ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྤང་བ་ཉིད་དུ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་དེའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་བ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ལ་རྟེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་
Chinese
第二种分别念是假立为有情，并且，在那里安立的因，是仅以显现为境，以修习道来如实断除，因此，与它相关的有九种。如何是九种呢？中间的偈颂以两种方式宣说：如其自性一切智，三种之障三种及，寂道如是真如等，相似具有与不具，不平等苦等以及，烦恼诸法之自性，于无二中皆愚昧，立为最后之分别。这是说，由于没有完全了知一切相，所以在一切相智的障碍上完全愚昧；由于没有完全了知道，所以在道智的障碍上完全愚昧；由于没有完全了知基，所以在一切智的一切智的障碍上完全愚昧；由于没有完全了知般若波罗蜜多，所以在一切寂灭之道上完全愚昧；由于没有完全了知色等所知和真如等，所以在真如等和相似具有与不具有上完全愚昧；由于没有完全了知魔等自性，所以在不平等性上完全愚昧；由于以如其言语般执著意义，所以在痛苦等谛上完全愚昧；由于没有完全了知贪欲等自性，所以在烦恼的自性上完全愚昧；由于没有完全了知所取和能取的体性，所以在无二中完全愚昧。如前一样，将执著的最后分别念，作为修道之心的心和心所进入的阶段的对境，认为是九种。应当理解，为了断除修道之道的四种相违品，四种对治也因其差别而各不相同。如前一样，在断除一百零八种分别念的同时，仅仅由于断除了由它们所摄持的一百零八种烦恼，一切圆满的功德都依赖于安住在菩萨修道之道的境界中，这是中间的。
English
The second kind of conceptualization is nominally posited as sentient beings, and the cause for establishing it there is that it is to be truly abandoned by the path of meditation with only appearance as its object, therefore, there are nine aspects related to it. How are there nine aspects? The intermediate verses are spoken in two ways: As is its own nature, all-knowing, the three obscurations, the three, and the peaceful path, suchness, etc., similarly possessing and not possessing, inequality, suffering, etc., and the nature of all afflictions, in non-duality, all are deluded, established as the final conceptualization. This means that because all aspects are not completely known, one is completely deluded about the obscuration of all-knowingness; because all paths are not completely known, one is completely deluded about the obscuration of path-knowingness; because all bases are not completely known, one is completely deluded about the obscuration of all-knowingness of all-knowingness; because the Perfection of Wisdom is not completely known, one is completely deluded about the path of all peace; because knowable things such as form and suchness are not completely known, one is completely deluded about suchness and so on, and similarly possessing and not possessing; because one's own nature such as demons is not completely known, one is completely deluded about inequality; because one grasps the meaning as the words are, one is completely deluded about the truths such as suffering; because the nature of desire and so on is not completely known, one is completely deluded about the nature of afflictions; because the characteristics of what is grasped and what grasps are not completely known, one is completely deluded about non-duality. As before, the final conceptualization of grasping is considered to be nine aspects, with the mind and mental factors of the path of meditation as the object of the stage of entering. It should be understood that in order to abandon the four opposing factors of the path of meditation, the four antidotes are also different according to their distinctions. As before, at the same time as abandoning the one hundred and eight conceptualizations, only because the one hundred and eight afflictions gathered by them are abandoned, all the perfect qualities rely on abiding in the state of the Bodhisattva's path of meditation, this is the intermediate.